Τι (δεν) άλλαξε το ατύχημα του «Costa Concordia»

Δέκα χρόνια συμπληρώνονται από τις 13 Ιανουάριου 2012 που το κρουαζιερόπλοιο «Costa Concordia», που διαχειριζόταν η Costa Crociere, χτύπησε έναν βράχο στο Τυρρηνικό Πέλαγος, ακριβώς έξω από την ανατολική ακτή του νησιού Τζίλιο στην Ιταλία. Η πρόσκρουση δημιούργησε ένα ρήγμα μήκους 50 μέτρων στα ύφαλα του πλοίου από την πλευρά του λιμανιού, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν σύντομα τμήματα του μηχανοστασίου, μειώνοντας την ισχύ από τους κινητήρες και τις υπηρεσίες πλοίων.

Καθώς η στάθμη του νερού ανέβαινε και το πλοίο πήρε κλίση, παρασύρθηκε πίσω στο νησί και εξόκειλε κοντά στην ακτή, έπειτα έγειρε στη δεξιά πλευρά του, μένοντας σε ασταθή θέση σε μια βραχώδη υποβρύχια προεξοχή.

Η εκκένωση του «Costa Concordia» χρειάστηκε πάνω από έξι ώρες και από τους 3.229 επιβάτες και 1.023 μέλη πληρώματος που ήταν γνωστό ότι είχαν επιβιβαστεί 32 χάθηκαν. Ο Φραντσέσκο Σκετίνο, ο καπετάνιος του πλοίου εκείνη την εποχή, κρίθηκε ένοχος για ανθρωποκτονία, προκαλώντας ναυτικό ατύχημα και εγκαταλείποντας το πλοίο του. Το πλοίο δύο χρόνια μετά το περιστατικό ρυμουλκήθηκε στο λιμάνι της Γένοβας, όπου άρχισαν οι επιχειρήσεις διάλυσης.

Το ατύχημα του «Costa Concordia», ένα από τα σοβαρότερα στον κλάδο της κρουαζιέρας, προβλημάτισε ασφαλιστές αλλά και ρυθμιστικές Αρχές αναφορικά με το μέγεθος των κρουαζιερόπλοιων και το κατά πόσο είναι εύκολη η εκκένωσή τους όταν μεταφέρουν χιλιάδες επιβάτες. Ωστόσο η βιομηχανία της κρουαζιέρας συνέχισε να κινείται την ίδια ρότα και να ναυπηγεί πλοία-γίγαντες, στοχεύοντας στην οικονομία κλίμακος.