Tατουάζ όπως… κοκορέτσι

Αν πιστέψει κανείς μερικούς τίτλους ειδήσεων που κάνουν, ανά διαστήματα, τον γύρο του Διαδικτύου, κάπου χωμένοι βαθιά στους διαδρόμους των ευρωθεσμών, βρίσκονται περίεργοι τύποι σε εργαστήρια που απεργάζονται σχέδια ελέγχου της ζωής μας μέσω απαγορεύσεων που επηρεάζουν την καθημερινότητά μας. Ετσι, κατά καιρούς, η κακιά ΕΕ μας έχει «απαγορεύσει» το κοκορέτσι, το τσίπουρο, τον γύρο, τις τηγανητές πατάτες, τα λουκάνικα. Οι ειδήσεις αυτές έκαναν αδιανόητη θραύση ειδικά τα προηγούμενα χρόνια, μιας και ήταν ιδανικά θέματα αγνού πατριωτικού ξεσπάσματος για τον κάθε γύπα των social media και της δημοσιογραφίας για την ανάλγητη Κομισιόν που «μετά τις συντάξεις μας έκοψε τώρα και τους τζιγεροσαρμάδες».

Για να ολοκληρωθεί η ομορφιά, υπάρχει πάντα και το άλλο στρατόπεδο, αυτό του άκριτου υγιεινισμού, που πάντα παραμονεύει με έναν καλό λόγο για τη «διεφθαρμένη» ΕΕ που δεν απαγορεύει μεταλλαγμένα, ζωοτροφές, ιχθυοκαλλιέργειες, τοξίνες (;) ή κάτι τεράστιες λίστες ουσιών που κατά φαντασίαν «χημικοί» έχουν ξορκίσει ως «τοξικές» και «καρκινογόνες». Ειδήσεις που επίσης σκίζουν στον μαγικό κόσμο του Ιντερνετ, ειδικά αν συνοδεύονται από φράσεις-κλειδιά του τύπου «τι ταΐζουμε τα παιδιά μας» και «δεν είμαστε ασφαλείς από τίποτα πια».

Τζανκ φουντ. Μια χαρακτηριστική ιστορία που δείχνει πόσο εύκολα ξεφεύγει μια τέτοια «είδηση»: Πριν από λίγα χρόνια κάποιοι ευρωβουλευτές των Πρασίνων είχαν εκδώσει μια ανακοίνωση με την οποία ζητούσαν να απαγορευθεί η προσθήκη φωσφορικών αλάτων σε κατεψυγμένα επεξεργασμένα κρέατα όπως τα ντονέρ και τα κεμπάπ. Το θέμα το «τσίμπησε» η «Bild» που το ανέδειξε με το δικό της μοναδικό ύφος, ενημερώνοντας τον μέσο Γερμανό που τρώει κακό ντονέρ τα μεσάνυχτα ότι η ΕΕ θέλει να του στερήσει το τζανκ φουντ του. Από εκεί το άρπαξαν και τα ελληνικά ΜΜΕ. Ολα. Μεταφράζοντάς το σε «έρχεται απαγόρευση» του γύρου. Χαμός σε site και κανάλια, ρεπόρτερ έτρεχαν στα σουβλατζίδικα να πάρουν δηλώσεις από τους ψήστες, δημοσιογράφοι και βουλευτές το σχολίαζαν στα σοβαρά (ναι, στα σοβαρά) στις πρωινές ενημερωτικές εκπομπές. Εφτασε μάλιστα να κινητοποιηθεί τότε ως κι ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Επεξεργασίας Κρέατος μπας και σώσει την κατάσταση, εξηγώντας ότι δεν αφορά καν τον δικό μας γύρο το θέμα, ενώ και οι ευρωβουλευτές που το «σήκωσαν» εξαρχής αναγκάστηκαν να ανακοινώσουν πως, όχι, δεν ζήτησαν ποτέ την απαγόρευση του κεμπάπ.

Χρωματιστά μελάνια. Το νέο «θύμα» της παρουσίασης τέτοιων ειδήσεων είναι λιγότερο ζουμερό. Πρόκειται για τα χρωματιστά μελάνια δερματοστιξίας η χρήση των οποίων, σύμφωνα με την ειδησεογραφία (όχι μόνο στην Ελλάδα), απαγορεύτηκε αυτή τη βδομάδα σε όλη την ΕΕ, λόγω της υιοθέτησης ενός κανονισμού που καθιστά αντικανονική πια τη σύνθεση κάποιων χρωστικών. Οι οποίες, παρεμπιπτόντως, δεν χρησιμοποιούνται μόνο στα μελάνια των τατουάζ αλλά για κάποιον αλλόκοτο λόγο προβλήθηκαν μόνο αυτά. Ποια είναι η πραγματικότητα; Τα χρωματιστά τατουάζ γίνονται κανονικότατα και άρα τα σχέδιά σας να αποκτήσετε για πάντα π.χ. έναν πράσινο ήλιο του ΠΑΣΟΚ ή μια σημαία του Ολυμπιακού μπορείτε να τα προχωρήσετε ανενόχλητοι. Τα επίμαχα μελάνια έχουν πάρει παράταση μέχρι να λήξουν και οι επόμενες παρτίδες τους θα έχουν τις απαιτούμενες αλλαγές. Τόσο απλά, τόσο αναίμακτα, τόσο συνηθισμένα. Διότι πρόκειται απλώς για μια αλλαγή κανονισμού όπως τόσες άλλες, τις οποίες οι εκάστοτε βιομηχανίες που επηρεάζονται γνωρίζουν εγκαίρως και τους δίνονται χρονικά περιθώρια για να κάνουν τις αλλαγές που απαιτούνται.

Οι κανονισμοί που αφορούν χημικά, συχνά μπορεί να μοιάζουν «υπερβολικοί» στα μάτια ανειδίκευτων. Αλλά είναι συνήθως αποτέλεσμα μακροχρόνιων διαδικασιών με υποχρέωση ενδελεχούς τεκμηρίωσης, επανεξέτασης και αξιολόγησής τους στην πράξη και δεν αφορούν μόνο την υγεία των καταναλωτών αλλά και των εργαζομένων. Κι είμαστε και κάπως τυχεροί, στην τελική, που κάποιος κάνει τη δουλειά των αυστηρών κανονισμών για εμάς, σε σχέση με χώρες όπου τα κριτήρια ελέγχων σε τρόφιμα και άλλα καταναλωτικά αγαθά είναι μεν λιγότερο αυστηρά, αλλά και πολύ λιγότερο ευαίσθητα για τις μακροχρόνιες συνέπειές τους στον άνθρωπο.