Απολογίες

Στις 15 Ιουλίου 2020 παραπέμφθηκε με σειρά αδικημάτων ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης Δ. Παπαγγελόπουλος. Ο επονομαζόμενος και «Ρασπούτιν».

Η υπόθεσή του απασχολούσε τη Βουλή ήδη από τις 8 Οκτωβρίου 2019 όταν συστάθηκε η εναντίον του προανακριτική επιτροπή που κατέληξε στην παραπομπή του.

Μαζί με τον Παπαγγελόπουλο παραπέμφθηκαν και οι συνένοχοί του για σωρεία αδικημάτων: κακουργηματική κατάχρηση εξουσίας, παραβάσεις καθήκοντος, απόπειρες εκβίασης και διάφορα άλλα αδικήματα, καθώς φυσικά και για συμμετοχή στην εγκληματική οργάνωση την οποία ο Παπαγγελόπουλος κατηγορείται ότι είχε συγκροτήσει.

Φτάσαμε αισίως στον Ιανουάριο 2022 και επιτέλους άρχισαν να καλούνται οι διάφοροι ύποπτοι να απολογηθούν.

Δεν θα πω περισσότερα. Σέβομαι απόλυτα την προσπάθεια κάθε κατηγορούμενου να υπερασπιστεί τον εαυτό του, όπως σέβομαι την προσπάθεια κάθε συνηγόρου να υπερασπιστεί τον πελάτη του.

Απλώς τα υπόλοιπα περί «ερευνητικής δημοσιογραφίας», «δεξιάς», «δημοκρατίας και δημοσιογραφίας στο απόσπασμα» και «κράτος μπανανίας» θα μπορούσαν να λείπουν – γελάει ο κόσμος!

Αλλωστε στην προκειμένη περίπτωση δεν διώκονται δημοσιογράφοι, ούτε δικαστικοί για να ανησυχούμε. Διώκονται άτομα που κατηγορούνται ότι μετείχαν στην εγκληματική οργάνωση του Παπαγγελόπουλου όποιο επάγγελμα κι αν ασκούσαν.

Αντιλαμβάνομαι τις προσπάθειες κωλυσιεργίας με διάφορα προσχήματα, αλλά δεν καταλαβαίνω τη σκοπιμότητα.

Είναι δυνατόν να μη φτάσει στο ακροατήριο και να μη δικαστεί η σημαντικότερη προσπάθεια δημιουργίας παραπολιτικού, παραδικαστικού και παραδημοσιογραφικού παρακράτους από το 1974;

Αντιλαμβάνομαι επίσης ότι πολλές προσχηματικές κωλυσιεργίες εκπορεύονται από αντιστάσεις μέσα στο δικαστικό σώμα. Υποθέτω πως δεν θα είναι όλοι ευτυχείς με την εκκαθάριση, αλλά δικό τους θέμα.

Αλλά επί της κωλυσιεργίας να θυμίσω ότι κοτζάμ Ανδρέας Παπανδρέου παραπέμφθηκε μαζί με τους υπουργούς του στο Ειδικό Δικαστήριο τον Σεπτέμβριο 1989.

Και στις 16 Ιανουαρίου 1992 (δυόμισι χρόνια αργότερα, τριάντα χρόνια από σήμερα) η δίκη είχε ήδη ολοκληρωθεί και ο Παπανδρέου αθωωθεί.

Τώρα υπάρχουν δικαστικοί που επιμένουν να διατηρούν ανοιχτές υποθέσεις, όπως του Λοβέρδου, του Αβραμόπουλου ή του Γεωργιάδη, όχι μόνο χωρίς προφανή στοιχεία αλλά και για δέκα ή περισσότερα χρόνια μετά τις υποθέσεις για τις οποίες (υποτίθεται) ελέγχονται.

Δεν ξέρω αν ονειρεύονται ή μεθοδεύουν κάποιον συμψηφισμό, αλλά στο κράτος δικαίου που γνωρίζω συμψηφισμός μεταξύ δικαίων και αδίκων δεν προβλέπεται.

Αλλά είπαμε. Αρχισαν οι κλήσεις σε απολογία.

Είναι ασφαλώς σημαντικό σε μια υπόθεση με προφανείς πολιτικές διαστάσεις η Δικαιοσύνη να έχει ολοκληρώσει το έργο της πριν από τις επόμενες εκλογές.

Οχι μόνο επειδή οι ένοχοι οφείλουν να υποστούν το τίμημα των πράξεών τους. Αλλά κι επειδή οι κατηγορούμενοι δικαιούνται να υπερασπιστούν την αθωότητά τους.