Ζαριά

Μπαίνοντας στο 2022, η κυβέρνηση έχει ένα μεγάλο πρόβλημα: την πανδημία.

Αν την αντιμετωπίσει επιτυχώς (μέσα στους επόμενους μήνες διότι ο κόσμος έχει κουραστεί…) θα διασφαλίσει την κυριαρχία της.

Αν όχι, θα ανοίξει τον δρόμο στην αντιπολίτευση. Απλά πράγματα.

Μπαίνοντας στο 2022, η αξιωματική αντιπολίτευση έχει ένα μεγάλο πρόβλημα: την αντιπολίτευση.

Αν καταφέρει να ξαναμπεί στο πολιτικό παιχνίδι (δηλαδή στην διεκδίκηση της εξουσίας…) θα διασφαλίσει την ύπαρξή της.

Αν όχι, θα κλείσει μια παρένθεση που άνοιξε το 2012 και κράτησε δέκα χρόνια. Απλά πράγματα.

Αυτή η καταγραφή (που δεν νομίζω ότι αμφισβητείται…) προσδιορίζει και τα δεδομένα των πρωταγωνιστών.

Ο Μητσοτάκης έχει εφεδρείες, άλλοθι και περιθώρια για μια ήττα. Οχι πολλά, αλλά έχει. Περιθώρια έχει και ο Ανδρουλάκης. Δεν παίζουν το κεφάλι τους.

Αντιθέτως ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε ο Τσίπρας αντέχουν άλλη ήττα. Λογικά λοιπόν θα τα παίξουν «όλα για όλα». Γι’ αυτούς είναι παιχνίδι μιας ζαριάς.

Φυσικά τις εκλογές τις κερδίζουν ή τις χάνουν συνήθως οι κυβερνήσεις. Κατά πάσα πιθανότητα αυτό θα συμβεί και τώρα.

Αλλά για να συμβεί, θα πρέπει η αξιωματική αντιπολίτευση να κλονίσει το σύστημα εξουσίας του Μητσοτάκη. Εως τώρα εξαντλείται σε μια υστερική και παροξυσμική οχλαγωγία που δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στο κυρίαρχο αίσθημα της κοινωνίας.

Σε πρόσφατο άρθρο του, ο Τσίπρας μιλάει για «το τέλος του καθεστώτος Μητσοτάκη» που «είναι όλο και πιο κοντά», για «καθεστωτικές πρακτικές», για «κυβερνητική προπαγάνδα» κ.λπ. («ΕφΣυν», 30/12).

Μπορεί να είναι έτσι τα πράγματα κι οι υπόλοιποι να μην το καταλαβαίνουμε.

Αλλά αν δεν είναι έτσι, αν ο υστερικός παροξυσμός αποδοκιμαστεί εκλογικά, τότε η μετεκλογική θέση όσων τον υπέθαλψαν και πόνταραν σε αυτόν θα είναι δυσβάσταχτη.

Πώς θα συμβιώσει ο ΣΥΡΙΖΑ με το «αυταρχικό», «εγκληματικό» κι «ακροδεξιό» έκτρωμα που καταγγέλλει μονότονα; Θα βγει στο αντάρτικο;

Και ποια κυβέρνηση ή παράταξη θα μπει σε κουβέντα μαζί τους; Για ποιον λόγο και για ποιον σκοπό όταν κόβουν μόνοι τους κάθε γέφυρα;

Διότι η οργάνωση μιας αντιπαράθεσης με όρους ανελέητης σύγκρουσης έχει ένα νόημα αν κερδίσεις τη σύγκρουση. Τι θα γίνει όμως αν τη χάσεις;

Εκεί είναι το κλειδί της υπόθεσης.

Αν η πανδημία τεθεί σχετικά σύντομα υπό έλεγχο, η κυβέρνηση θα μπορεί να διαχειριστεί μια προσδοκία ηρεμίας, σταθερότητας και κανονικότητας που θα ακολουθήσει.

Κανείς κανονικός άνθρωπος δεν μπλέκει σε νέες περιπέτειες μετά από έναν διετή εφιάλτη.

Διαφορετικά, ανοίγει μόνος του την πόρτα του τρελοκομείου. Για τον εαυτό του.