Υπό σχεδιασμό το νέο κόμμα

Οι γιορτές έδωσαν μια απαραίτητη παύση στο νέο επιτελείο της Χαριλάου Τρικούπη, που στην ουσία έπειτα από μια παρατεταμένη προεκλογική διαδικασία μπήκε κατευθείαν στα βαθιά της διοίκησης ενός κόμματος που βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Πλέον, αργά αλλά σταθερά, όλοι ετοιμάζονται για τις νέες συνθήκες εντός του κόμματος, αλλά και για την αντιπολιτευτική στάση που θα τηρήσουν από εδώ και πέρα. Και αυτές οι δουλειές πρέπει να γίνουν παράλληλα: από τη μια να φτιαχτεί ο νέος κομματικός μηχανισμός, που θα αναλάβει «από τα κάτω προς τα πάνω» να οδηγήσει το Κίνημα Αλλαγής σε συνέδριο, και από την άλλη να αποφασιστεί ο τρόπος με τον οποίο το κόμμα θα ασκήσει αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση που πλέον καταγράφει σχετική φθορά, την ώρα που το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν βλέπει οφέλη.

Οσον αφορά το πρώτο, η πανδημία και η μετάλλαξη Ομικρον πάει πίσω τη διαδικασία επανενεργοποίησης των νομαρχιακών οργανώσεων, οι οποίες πρέπει να εκλέξουν αντιπροσώπους μέσω εκλογών. Ωστόσο, αυτό που θα φανεί τις επόμενες μέρες είναι αν ο νέος πρόεδρος θα ζητήσει σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής για να χαράξει τη στρατηγική της επόμενης μέρας και ποιες αλλαγές θα γίνουν στη δομή της Χαριλάου Τρικούπη – ειδικά από τη στιγμή που, μέχρι τουλάχιστον το συνέδριο, δεν διαφαίνεται διάθεση «καθαιρέσεων», παρά μόνο ενδεχομένως η συμπλήρωση της υπάρχουσας διάταξης με επιλογές του Νίκου Ανδρουλάκη, έστω και χωρίς θεσμικό ρόλο. Αν αυτή η πρόθεση επιβεβαιωθεί στην πράξη, επί της ουσίας μιλάμε για παραμονή όλων των σημερινών θεσμικών προσώπων, με ή ακόμα και χωρίς το «μπαϊπάς» της Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου – παράλληλα η αναζήτηση εκπροσώπου Τύπου συνεχίζεται.

Οσον αφορά την αντιπολιτευτική τακτική, το μεγαλύτερο ατού που έχει στα χέρια του ο Ανδρουλάκης είναι ότι είναι άγνωστος στο ευρύ ακροατήριο. Δεν κατάγεται από πολιτικό τζάκι και παράλληλα επιλέγει όλο αυτό το διάστημα τον δρόμο της «υπεύθυνης, προγραμματικής αντιπολίτευσης». Ο Ανδρουλάκης «πατάει» πάνω στη μετριοπάθεια, σε μια προσπάθεια η κριτική που ασκείται από το κόμμα να είναι στοχευμένη και τεκμηριωμένη, χωρίς λαϊκισμό που να στρέφει το κόμμα προς τη μια ή προς την άλλη πλευρά.

ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ. Αυτή η τακτική αφενός ταιριάζει στο ΠΑΣΟΚ, αφετέρου όμως θα δοκιμαστεί στη μεγάλη πίεση που θα ξεκινήσει με την πόλωση που εντείνεται και από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης προς το Μέγαρο Μαξίμου. Πρώτος στόχος είναι να σταματήσει η διείσδυση του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ στο πράσινο εκλογικό ακροατήριο, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα του χώρου από το 2010 έως σήμερα. Σε αυτό συμβολικά θα βοηθούσε και η έναρξη συζητήσεων με πρόσωπα και συλλογικότητες που βρίσκονται στον ενδιάμεσο χώρο με τα δύο μεγάλα κόμματα, όχι όμως απαραίτητα με τη λογική των μεταγραφών, όπως αυτές έγιναν (από την ανάποδη) τα προηγούμενα χρόνια.

Η πανδημία δίνει στο ΠΑΣΟΚ ελευθερία κινήσεων και πεδίο κριτικής πάνω στην κατεύθυνση που θέλει – καθώς τα στελέχη του γνωρίζουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να σηκώσει τους τόνους απέναντι στην κυβέρνηση για τη διαχείρισή της χωρίς να κατηγορηθεί για λαϊκισμό. Οσο περνάει ο καιρός και η χώρα θα φτάνει πιο κοντά στις εθνικές εκλογές της απλής αναλογικής, και το ΠΑΣΟΚ θα δέχεται πυρά – ενδεικτικά, η κριτική για την πανδημία πριν από λίγες μέρες έκανε κυβερνητικούς κύκλους να λένε πως «κάνει αντιπολίτευση σαν τον ΣΥΡΙΖΑ», ενώ ήδη ο Αλέξης Τσίπρας έχει αρχίσει να θέτει δημόσια το ερώτημα «με ποιον θα πάει το ΚΙΝΑΛ», ταυτίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ με τη δημοκρατική παράταξη.