Τα Τετραθέμελα του Κόσμου

Στη σκηνή υπάρχουν τέσσερις πόρτες πίσω από τις οποίες δεν φαίνεται τίποτα και μία πέμπτη πόρτα μισο-ανοικτή. Κάθε μία από τις τέσσερις πόρτες έχει ένα μεγάλο σύμβολο Ο-Ε-Θ-Σ. Από τις τέσσερις πόρτες μπαινοβγαίνουν εναλλάξ οι τέσσερις πρωταγωνιστές του έργου. Οχι πάντοτε από την ίδια. Να σημειωθεί ότι από άλλη πόρτα μπαίνουν κι από άλλη βγαίνουν κάθε φορά.

Στη σκηνή – εκτός από την τελευταία εικόνα – δεν είναι ποτέ και οι τέσσερις πρωταγωνιστές μαζί.

Μοιάζει να μονολογούν αλλά ταυτόχρονα να [κρυφ]ακούν ο ένας τις απόψεις του άλλου κι έτσι ν’ απαντούν μ’ έναν έμμεσο τρόπο.

Ο Χορός ακούγεται από το βάθος κι αποτελείται από γυναικείες μόνο φωνές.

Στο κέντρο της σκηνής ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, με το αστέρι στην κορυφή αλλά δίχως στολίδια.

Με το σήκωμα της αυλαίας βλέπουμε τον ΑΦΗΓΗΤΗ να διαβάζει το παρακάτω κείμενο:

«Ο Θεός δεν παίζει ζάρια» αναφώνησε ο Αϊνστάιν, αλλά η Ζωή μάλλον ακολουθεί τη ρήση του St. W. Hawking: «Oχι μόνο παίζει ζάρια αλλά τα ρίχνει εκεί που εμείς δεν μπορούμε να τα δούμε».

Οι επιστήμονες δεν θέλουν να «χωνέψουν» ότι υπάρχει και ο χώρος του «αναποφάσιστου», της διαχείρισης απροσδιόριστων ή και αντιφατικών καταστάσεων. Κι όμως όλα είναι ασαφή κι εξελισσόμενα. Ο μόνος σταθερός κανόνας που ισχύει είναι ότι «δεν υπάρχουν κανόνες».

Η καταπιεστική τάξη και η χαοτική αταξία μας τρομάζουν εξίσου.

Ολοι και όλα εξακολουθούν να περιστρέφονται γύρω από την υπαρξιακή αγωνία:

Νόημα ζωής – προορισμός – αλήθεια κι εν τέλει Θεός.

Τούτες τις μέρες που γεννιέται ο Χριστός οι αναστοχασμοί γίνονται πεφταστέρια.

] ] ]

Χορός

Δώστε μας αλήθειες

να σας δώσουμε παιδιά

Δώστε μας ψέματα

να σας δώσουμε φωτιά.  

– Βγαίνει ο πρώτος ηθοποιός από την πόρτα Ε [επιστήμονας]… φοράει λευκό κουστούμι

[Ε] – Δεν αρκεί η επιστήμη του ανθρώπινου Είναι, δεν ξέρουμε την απόλυτη αλήθεια. Λάθος το να προσπαθούμε να κατανοήσουμε αυτόν τον κόσμο με τη Λογική. Οι αιώνιες αλήθειες, οι άσχημες αλήθειες, οι μετα-αλήθειες τελικά δολοφονούν την πραγματικότητα. Δεν γνωρίζω αν έρχεται ή όχι ο Υιός του Θεού και κυρίως το γιατί έρχεται.

– Βγαίνει ο δεύτερος ηθοποιός από την πόρτα Θ [θεολόγος]… φοράει μαύρο κουστούμι

[Θ] – Μόνον η δικαίωση του Καλού πρέπει να μας απασχολεί. Ολα τ’ άλλα είναι ματαιότητα ματαιοτήτων. Δικαίωση μέσω Θεού. Ο άθεος ηθικός μηδενισμός παρέχει απλώς ψευδαισθήσεις ελευθερίας. Χριστός γεννάται σήμερον.

– Βγαίνει ο τρίτος ηθοποιός από την πόρτα Ο [οδηγέτης]… φοράει πορτοκαλοκίτρινο κουστούμι

[Ο] – Μόνοι μας κατασκευάζουμε τις αλήθειες της ζωής μας. Εχουμε ανάγκη από καλύτερους πολιτικούς και πιο ανοικτό Πολίτευμα. Οι έννοιες «άνθρωπος» και «πολίτης» ταυτίζονται. Οπως το Κακό προετοιμάζει το Καλό έτσι και η Μάζα γεννάει τη Δημοκρατία. Μη σας επηρεάζει ο Ηρώδης. Υπάρχουν  φιλειρηνικοί και φιλεύσπλαγχνοι ηγέτες.

– Βγαίνει ο τέταρτος ηθοποιός από την πόρτα Σ [συνωμότης]… φοράει γκριζοκόκκινο κουστούμι

[Σ] – Αφού η Αλήθεια μάς διαφεύγει και η Δημοκρατία χωλαίνει, το μόνο που μας μένει είναι η αναρχική Ελευθερία, η ενεργή αμφισβήτηση των πάντων, η πίστη στην απελευθερωτική εξέγερση. Οι τρεις Μάγοι δεν πάνε να προσκυνήσουν αλλά να διαπιστώσουν.

] ] ]

Μπαίνουν όλοι μέσα στο παρασκήνιο από διαφορετική πόρτα από αυτή που είχαν βγει.

Oταν ξαναβγαίνουν στη σκηνή ο καθένας κρατάει στα χέρια του ένα αντικείμενο.

Ο  Επιστήμονας τον εγκέφαλο και την καρδιά ενός ανθρώπου.

Ο  Θεολόγος τις Δέκα Εντολές και το Κοράνι.

Ο  Οδηγέτης το Σύνταγμα και τη Θέμιδα.

Ο  Συνωμότης ένα όπλο και μια μπροσούρα.

] ] ]

Ο καθένας ανοίγει την πόρτα, μπαίνει στη σκηνή, μιλάει κρατώντας το αντικείμενο, τελειώνει, βγαίνει από άλλη πόρτα και την κλείνει πίσω του.

] ] ]

[Θ] – Ο  Θεός δημιούργησε τον Ανθρωπο κι όχι το αντίστροφο. Πρέπει να σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι εμείς πλάσαμε τον Θεό κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή μας. Σε κανενός μας τη γέννηση δεν βγήκε φωτεινό αστέρι.

] ] ]

[Ε] – Χωρίς την επιστημονική έρευνα κι επιβεβαίωση θα πνιγούμε όλοι μαζί στις μυστικιστικές ή αιρετικές δοξασίες. Πρέπει να ελέγξουμε τα γεγονότα της Βηθλεέμ.

] ] ]

[Σ] – Μόνο το Κακό δίνει νόημα στην ελευθερία. Αφού δεν είμαστε τέλεια όντα ας διεκδικήσουμε και το δικαίωμα στο λάθος. Προλέγω τη Σταύρωση του Χριστού.

] ] ]

[Ο] – Χωρίς την παρέμβαση των θεσμών και της κοινωνίας δεν νοούνται ελευθερίες επιλογών. Το Καλό και το Κακό χρωματίζονται έτσι από το Δίκιο και το Αδικο. Δεν αγάλλονται οι ουρανοί αλλά οι Προφήτες και οι Πιστοί.

] ] ]

Χορός

Δώστε νόημα στη Ζωή

Αλλιώς δώστε νόημα στον Θάνατο.

] ] ]

Πάλι μπαινοβγαίνουν από διαφορετική πόρτα.

[Θ] – Ο Θάνατος είναι καθαρτήριος της Κακίας. Το Κακό το απελευθερώνει ο Διάβολος. Ο Χριστός έρχεται με μηνύματα αιώνιας καλοσύνης και αρετής.

] ] ]

[Σ] – Δεν πιστεύω στη Θεοδικία αλλά στην υπαρξιακή ανταρσία. Ασκήσεις Θανάτου δεν επιτρέπονται, μολονότι για να σωθεί ο Χριστός σφαγιάστηκαν πολλά αθώα βρέφη.

] ] ]

[Ε] – Ο  Θάνατος είναι ένα βιολογικό φαινόμενο, γι’ αυτό δεν συμφωνώ με τη σωτηρία μέσω του πόνου και του φόβου. Αν και πιστεύω πως  κάπως έτσι θα εξελιχθούν τα πράγματα.

] ] ]

[Ο] – Η  Ζωή και ο Θάνατος συνήθως εξαρτώνται από τις αποφάσεις των ανθρώπων και δεν μπορεί ν’ αποδοθούν σε παιχνίδια του Θεού. Οι δίκαιοι βασιλιάδες δεν επιτρέπουν την τέλεση άδικων φόνων.

] ] ]

Πάλι μπαινοβγαίνουν από διαφορετική πόρτα.

[Ε] – Η  αυτοεικόνα μας έχει κοινωνικό και ψυχολογικό περιεχόμενο και δεν αποτελεί μίμηση Θεού. Δεν είμαστε θεοειδείς. Ερχεται ο Θεάνθρωπος και μερικοί ετοιμάζουν τον Μετα-άνθρωπο.

[Θ] – Τον εαυτό μας θα τον συναντήσουμε και θα τον μάθουμε μόνο μέσω του Θεού. Αστρο λαμπρό μάς οδηγεί.

] ] ]

[Ο] – Αφού ο άνθρωπος είναι το μοναδικό Ον που γνωρίζει ότι θα πεθάνει , τότε το ελάχιστο που – ίσως –  μπορούμε να ρυθμίσουμε είναι τους όρους του ταξιδιού, αν και πολλοί χριστιανοί αρέσκονται στη θυσία.

] ] ]

[Σ] – Ελευθερία, οντολογική ανεξαρτησία, επαναστατική ύπαρξη. Δεν έχουμε κάτι άλλο για να διαπραγματευθούμε. Μαζί με τον Χριστό ίσως κάπου γεννιέται και κάποιος Βαραββάς.

] ] ]

Χορός

Πάρτε το Πεπρωμένο στα χέρια σας.

Εξημερώστε τη Μοίρα

] ] ]

Πάλι μπαινοβγαίνουν από διαφορετική πόρτα.

[Σ] – Πάθος για την Ελευθερία. Η υποταγή και ο φόβος σκοτώνουν την ελεύθερη σκέψη. Δεν εμπιστεύομαι ούτε τον Θεό, ούτε τον Υιό του.

] ] ]

[Θ] – Δεν αλλάζεις τη Μοίρα της ψυχής με την ελευθερία της βούλησης και την απληστία της ισχύος. Οφείλεις να πιστέψεις στην έλευση του Κυρίου.

] ] ]

[Ε] – Οι επιλογές μας είναι ορθολογικές και αιτιοκρατούμενες κι όχι αναγκαστικά προκαθορισμένες. Οι Προφήτες συχνά μας ξεγελούν.

] ] ]

[Ο] – Οι κάθε είδους ντετερμινισμοί προκαλούν φυγοκοσμικές τάσεις κι αυτοκτονικούς ιδεασμούς. Δεν θα μας σώσει κανείς άλλος, παρά μόνον ο λαός.

] ] ]

Πάλι μπαινοβγαίνουν από διαφορετική πόρτα.

[Θ] – Κάποτε ο άνθρωπος θα συνειδητοποιήσει ότι η Ελευθερία του αποτελεί δυσβάστακτο βάρος. Πολλές κι ασυμφιλίωτες οι ενοχές θα τον κυνηγάνε μέχρι λυτρώσεως ή πτώσεως. Προσευχηθείτε για το Θείο Βρέφος.

] ] ]

[Ε] – Ζούμε ταυτόχρονα σε πολλούς κόσμους και σε πολλά επίπεδα συνείδησης ώστε δεν είναι τόσο εύκολο να γνωρίζουμε εξαρχής ποια έκβαση θα έχουν οι επιλογές μας. Γεννιέσαι άγιος και πεθαίνεις αμαρτωλός ή και το αντίθετο.

] ] ]

[Ο] – Το παν είναι η οριοθέτηση της Ελευθερίας. Ετσι κι αλλιώς οι ελευθερίες μας είναι «δεσμευμένες». Ηγέτες εντελώς ανεξάρτητοι ή και άγιοι δεν υπάρχουν.

] ] ]

[Σ] – Η βούληση για δύναμη καθιστά την  Ελευθερία μέρος του Εγώ. Τα υπόλοιπα συνιστούν δειλία. Με τα θαύματα δεν γίνονται ανατροπές.

] ] ]

Χορός

Βρείτε τον σκοπό και τον δρόμο

Αλλιώς θα γεννάμε συνεχώς σκλάβους.

] ] ]

Πάλι μπαινοβγαίνουν από διαφορετική πόρτα.

[Ε] – Αυτός που παραχαράσσει την Ηθική είναι ο Μέγας υπόλογος. Το εμβόλιο θα σώσει τη ζωή κι όχι την ψυχή.

] ] ]

[Σ] – Μόνον η μαχόμενη ελευθερία παράγει Ηθική, γι’ αυτό απαγορεύεται η ανήθικη ομηρεία. Η Πανδημία λειτουργεί ως ο Μέγας Φόβος.

] ] ]

[Ο] – Δεν νοείται ηθική των Κυρίων και ηθική των Δούλων. Μία  είναι η Ηθική του Ανθρώπου, ιδίως τώρα που κινδυνεύουν εξίσου άπαντες.

] ] ]

[Θ] – Η παραφορά του Ορθολογισμού υπονομεύει την Ηθική, γιατί τη λογοκρίνει. Ακόμα και η Πανδημία συνιστά ηθική τιμωρία.

] ] ]

Πάλι μπαινοβγαίνουν από διαφορετική πόρτα.

[Θ] – Χωρίς Θεό δεν αξίζει να ζει κάποιος. Ταπεινότητα και ταπείνωση. Αλλιώς τύψεις και Πτώση, αρρώστια ή θάνατο.

] ] ]

[Σ] – Ζούμε στο κενό του Τίποτα. Δεν χρωστάμε σε Κανέναν εκτός από τη συνείδησή μας, γι’ αυτό παραμένουμε «αρνητές».

] ] ]

[Ο] – Την όποια προσωπική πραγματικότητα (ego sum) πρέπει να τη μετουσιώσουμε σε κοινωνική ευθύνη και πολιτική ισοελευθερία, χωρίς περιορισμούς.

] ] ]

[Ε] – Το Σύμπαν δεν είναι παράλογο. Ακόμα και οι μη-συνειδητοί ψυχικοί μηχανισμοί έχουν λόγο ύπαρξης, ακόμα και οι Πανδημίες υπο-κρύπτουν φυσικές ισορροπίες.

] ] ]

Χορός

Μη μας τρομάζετε με το Χάος που προκαλεί το πέταγμα της Πεταλούδας.

Δείξ’ τε μας και τα χρώματα της Πεταλούδας που ακτινοπαίζουν με τον Ηλιο.

] ] ]

Πάλι μπαινοβγαίνουν από διαφορετική πόρτα

[Σ] – Μόνον το Αυτεξούσιον μετράει. Ολα επιτρέπονται. Κάτω τα χέρια από την άναρχη Ελευθερία. Ούτε ο Χριστός θα είναι συνεχώς ελεύθερος για να κάνει τα δικά του λάθη.

] ] ]

[Ο] – Μόνον ο Νόμος θα μας βοηθήσει να ζήσουμε μαζί και ειρηνικά. Η Ελευθερία αυτοπεριορίζεται. Κάτω τα χέρια από τη Δημοκρατία. Ο βασιλεύς των ουρανών πρέπει να περ-πατήσει επί γης κι όχι να ονειροβατεί.

] ] ]

[Ε] – Μόνον οι επιστήμες και η έρευνα θα μας οδηγήσουν σε καλύτερο κόσμο. Κάτω τα χέρια από την Πρόοδο. Το μέλλον δεν φτιάχνεται με χρησμούς.

] ] ]

[Θ] – Μόνον η Αλήθεια του Θεού είναι παντοτινή. Κάτω τα χέρια από τις Γραφές. Οι θεόσοφοι γνωρίζουν, εμείς όχι.

] ] ]

Βγαίνουν όλοι από τις αρχικές πόρτες δίχως να κρατάνε κάτι στα χέρια τους.

Τα γράμματα στις πόρτες μπαίνουν με την κανονική σειρά: Θ-Ε-Ο-Σ

] ] ]

Χορός

Δοξάστε τον Θεό των χασμάτων

Δοξάστε τον Θεό των χαμένων Ψυχών.

] ] ]

Ολοι δεσμώτες, όλοι ομοιώματα

Ολοι διχασμένοι, όλοι τραγικοί.

] ] ]

Ανοίγει πλήρως η πέμπτη πόρτα. Στο πίσω μέρος γράφει:

Εγώ;

Ούτε Θεός

Ούτε Αφέντης

Ούτε Θεός πάνω από τον Θεό.

] ] ]

Στη σκηνή τα Τετραθέμελα του Κόσμου

Ψωμί: που κρατάει ο Ο μαζί με τον Θ

Κρασί: που κρατάει ο Ε μαζί με τον Θ

Φωτιά: που κρατάει ο Σ μαζί με τον Θ

Οι Θ, Ε, Ο  κρατάνε και μία σύριγγα με το Εμβόλιο της Ζωής

Και οι Γυναίκες που τραγουδάνε ως Χορός:

«Κι  όμως όλοι ελεύθεροι»

Το άστρο στην κορυφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου ανάβει μόνο του.

Εξέρχεται από την πέμπτη πόρτα ο ΑΦΗΓΗΤΗΣ  και διαβάζει:

«Από τη μια θέλουμε να κατασκευάσουμε μόνοι μας τη Μοίρα της Ανθρωπότητας ή και του Πλανήτη κι από την άλλη σκιαζόμαστε τόσο το ανθρώπινο σφάλμα όσο και την εκδίκηση της Φύσης [η οποία μπορεί να πάρει τη μορφή της καραμπόλας όπου ουδείς γνωρίζει τί θα συμβεί όταν η στέκα χτυπήσει την πρώτη μπάλα].

Ως απρόσκλητοι παρατηρητές της συνείδησης δίνουμε νόημα σ’ ένα Σύμπαν, του οποίου αποτελούμε αναπόσπαστο μέρος και του οποίου αγνοούμε την εξέλιξη.

Ας αποφασίσουμε τί θέλουμε. Τάξη με περιορισμένες ελευθερίες επιλογών αλλά και με πλήθος βεβαιοτήτων… ή… Αταξία με φόβους και ρίσκα αλλά και με διευρυμένες ελευθερίες ν’ αλλάξουμε τον Κόσμο [ίσως κι εμάς].

Κι εντέλει «ποιος είναι ο ρόλος μας;».

Να παίζουμε τη Ζωή στα ζάρια… ή… να ‘μαστε οι ίδιοι τα ζάρια της Ζωής;».

Ακούγονται χριστουγεννιάτικοι ύμνοι. Οι τέσσερις πρωταγωνιστές λένε ταυτόχρονα «Καλά Χριστούγεννα».

ΑΥΛΑΙΑ

Ο καθηγητής Γιάννης Πανούσης είναι πρώην υπουργός