Το πρόσωπο της χρονιάς

Ποιος, αλήθεια, είχε πρώτος την ιδέα για να δίνει ένα πρόσωπο στη χρονιά που φεύγει; Για αμερικανιά μου φαίνεται. Και εντάξει, το ΤΙΜΕ, ας πούμε, έχει μία ανεξάντλητη δεξαμενή προσώπων για να διαλέξει. Φέτος έβαλαν τον Μασκ. Ενδεχομένως να τους απείλησε ότι θα τους αγοράσει και θα τους κλείσει. Είναι το πρόσωπο της χρονιάς ο Μασκ; Ναι, σε πλανητικό επίπεδο είναι. Γιατί συνδυάζει τα πάντα. Την πρόοδο της τεχνολογίας, αλλά και την απληστία που φέρνει ο πλούτος. Την ιδιοφυή και καινοτόμο επιχειρηματικότητα με τον εκτσογλανισμό (που θα έλεγε και ο Βενιζέλος) στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας. Ο Μασκ είναι η εποχή μας. Βλέπεις κάτι και δεν ξέρεις αν είναι ελπίδα ή ανάθεμα – εξαρτάται η γωνία παρατήρησης και ο φωτισμός.

Ελάτε όμως να βρούμε το πρόσωπο της χρονιάς στη δική μας, βαλκανική γωνιά. Ποιο πρόσωπο θα διαλέγατε; Το εύκολο είναι να πάρεις ένα γιατρό ή μία νοσηλεύτρια. Και αν έχεις λεφτά για τη φωτογράφιση να τους ντύσεις με στολή πυροσβέστη. Καλό. Μία νοσοκόμα ντυμένη πυροσβέστης θα ήταν το πρόσωπο της χρονιάς που κερδίζει και χειροκρότημα στο μπαλκόνι. Ομως είναι τόσο προβλέψιμο, τόσο ’90s αισθητική… Κάτι άλλο; Να βάλουμε κανέναν αθλητή; Ισως τον Γιάννη; Οχι. Πρώτον, τον βλέπεις συνέχεια μπροστά σου και, δεύτερον, δεν έχει την παραμικρή σχέση με όσα συμβαίνουν εδώ. Αν επιλέγαμε αθλητή, θα ήταν ο Τεντόγλου, όχι για την επίδοση, αλλά για το coolness της εμφάνισης με το μαύρο γυαλί και ύφος «δεν έχω πιει καφέ, αλλά θα πάρω το χρυσό μετάλλιο». Επιχειρηματία δεν θα διαλέγαμε. Θα μας έλεγαν ότι τα παίρνουμε και, εκτός των άλλων, όλο και θα υπήρχε κανένα απομεινάρι σκελετού στην ντουλάπα του. Πολιτικό; Ελάτε τώρα! Θα μπορούσε να είναι ο Ανδρουλάκης, αλλά δεν ξέρουμε αν το δικαιούται ακόμα. Και όσο πλησιάζω προς το τέλος του κομματιού, τείνω να αποφασίσω ότι το 2021 ήταν μία χρονιά χωρίς πρόσωπο ή, πιο σωστά, μία χρονιά με πολλά πρόσωπα. Οπότε ας επιλέξει ο καθένας το δικό του. Και αν πετύχατε κάτι σημαντικό, χάσατε κιλά, κόψατε το τσιγάρο, σταθείτε μπροστά στον καθρέφτη.

Game of Thrones, final season
Ολοι οι κύκλοι του Game of Thrones είχαν στον πυρήνα τους την επικείμενη έλευση του χειμώνα, μαζί με την επίθεση των νεκρών που περίμεναν έξω από το τείχους του πάγου – δείτε με τι έχουμε ασχοληθεί για χρόνια… Και πράγματι, κάποια στιγμή οι νεκροί μπαίνουν μέσα έχοντας ως αιχμή έναν δράκο που ψόφησε και έγινε ζόμπι, αλλά η Αρια η Σταρκ κάνει μία μαγική κίνηση που δεν την αποκαλύπτω για να μην κάνω spoiler. Ε, λοιπόν, όλο αυτό που συμβαίνει τώρα με την πανδημία, εκεί παραπέμπει. Στην τελική αναμέτρηση του Game of Thrones, στην αρχή ενός μεγάλου χειμώνα. Είναι η στιγμή της αλήθειας για όλους μας απέναντι στον ιό. Και καλύτερα να έχουμε κατά νου ότι είμαστε μόνοι απέναντί του. Είναι πιο σοφό και, εν προκειμένω, πολύ ρεαλιστικό.

Με πατσά και ουίσκι
Τα μέτρα για την ανάσχεση της πανδημίας δημιουργούν νέες συνθήκες στη νύχτα. Βέβαια δεν είναι πλέον νύχτα. Είναι βαθύ απόγευμα. Ξέρεις τι κέφι κάνεις στις 6 το απόγευμα; Φρέντο με ουισκάκι και από δίπλα ξηροί καρποί. Λουλουδοπόλεμος στις 8 το βραδάκι. Οι περισσότεροι τέτοια ώρα έπιαναν λουλούδι μόνο στον Επιτάφιο. Και σκάει στην πίστα η μεγάλη φίρμα στις 9. Επιτέλους ανθρώπινες ώρες. Να δείτε που θα αρέσει σε πολλούς και κάποιοι θα το διατηρήσουν. Τώρα βέβαια υπάρχει και εκείνο το είδος της λαϊκής διασκέδασης που επενδύεται από γαβγίσματα. Αυτοί, να είστε σίγουροι, έχουν το μικρότερο πρόβλημα. Εύκολα αρχίζουν το πρόγραμμα στις 5 το πρωί με τις πόρτες ανοιχτές από τις 4 με πατσά και ουίσκι, να ζεσταθεί ο πελάτης.