Ωσπου να περάσει κι αυτό

Τα χθεσινά κρούσματα είναι πολλά. Ακόμα κι αν, όπως διάβασα, οι 21.657 νέοι νοσήσαντες δεν πιέζουν άμεσα το σύστημα υγείας, η ουσία είναι ότι δεν ξέρουμε τι θα γίνει σήμερα, αύριο ή μεθαύριο, όταν όπως όλα δείχνουν η αύξηση θα είναι εκθετική και, ίσως, να έχουμε διπλάσια ή και περισσότερα κρούσματα. Ολοι ευχόμαστε να επιβεβαιωθεί η αισιοδοξία όσων θεωρούν ότι η Ομικρον είναι λιγότερο φονική από τη Δέλτα. Αλλά ως ώριμη κοινωνία οφείλουμε να προετοιμαζόμαστε για τη νέα κατάσταση. Και η ουσία είναι ότι έχουμε αργήσει.

Διάβασα χθες τον διαξιφισμό κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για την πανδημία. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, επέκρινε την κυβέρνηση ότι εδώ και μια βδομάδα δεν έχει λάβει μέτρα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου απάντησε ότι η αντιπολίτευση δεν έχει προτείνει συγκεκριμένα μέτρα για την Ομικρον. Για την απάντησή του αυτή, ο Νάσος Ηλιόπουλος τον αποκάλεσε ψεύτη και αντιπρότεινε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία δεσπόζει η επίταξη ιδιωτικών και στρατιωτικών νοσοκομείων για να υπάρξουν διαθέσιμες ακόμα περισσότερες ΜΕΘ, τσάμπα ράπιντ τεστ και για ανεμβολίαστους και προσλήψεις.

Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι εκτός τόπου και χρόνου, αποσπασματικές, και υποκινούμενες από έναν ιδεοληπτικό κρατισμό (η πιο χρήσιμη είναι η γενίκευση της τηλεργασίας στο Δημόσιο, που όμως δεν είναι εφικτή σε επαγγέλματα που έχουν σχέση με την παραγωγή προϊόντων, ούτε με επαγγέλματα στις μεταφορές και στη διανομή προϊόντων). Η επιμονή στη διεκδίκηση ΜΕΘ είναι σπάταλη αλλά και ανεδαφική – το θέμα είναι τι κάνουμε ώστε να χρειάζονται όσο το δυνατόν λιγότεροι να βρεθούν σε ΜΕΘ.

Αλλά και η κυβέρνηση, όπως φαίνεται, άργησε να λάβει μέτρα, ενώ ήξερε τη δυναμική της παραλλαγής Ομικρον από τη βρετανική ή τη δανική εμπειρία – και σε ενδεχόμενο μεγάλου αριθμού νοσούντων πάντα υπάρχει η πιθανότητα δραματικής επιβάρυνσης του συστήματος υγείας. Η κυβέρνηση επέλεξε να διαταράξει όσο το δυνατόν λιγότερο το καταναλωτικό κλίμα των ημερών, ελπίζοντας, λανθασμένα όπως αποδείχτηκε, ότι το κύμα θα κλιμακωνόταν μετά την Πρωτοχρονιά. Επέτρεψε, λοιπόν, τον συνωστισμό, δεν πήρε μέτρα στην εστίαση και στο κλάμπινγκ (η κόρη μιας φίλης ήρθε στην Αθήνα από μεγάλη πόλη της περιφέρειας για να πάει σε νυχτερινό κέντρο, κόλλησε και μετέφερε τον ιό στην οικογένειά της), δεν έστειλε καν τα απαραίτητα μηνύματα για αυξημένη προσοχή στις καθημερινές συναναστροφές μας.

Και τώρα; Με δεδομένο ότι η διάδοση είναι πάρα πολύ μεγάλη και, πρακτικά, ο ιός είναι παντού και όλοι υπάρχει πιθανότητα να κολλήσουμε, έχουμε αυξημένη ευθύνη πρώτα απέναντι στον εαυτό μας και στους οικείους μας και στη συνέχεια και απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Προεξοφλώ ότι όσες και όσοι με διαβάζετε έχετε κάνει τα εμβόλια. Από εκεί και πέρα, πρώτα απ’ όλα, ας κάνουμε συνεχώς τεστ, ιδίως αν πρόκειται να συναντήσουμε ηλικιωμένους ή ευπαθείς – και σίγουρα αν αισθανθούμε συμπτώματα κρυολογήματος. Ας αποφύγουμε, όσο είναι δυνατόν, τις δημόσιες συναναστροφές και, ιδίως, αν είναι δυνατόν, μέσα συγκοινωνίας και εσωτερικούς χώρους. Ας φοράμε μάσκα, κι ας προσέχουμε να τις φοράμε σωστά.

Η πολιτεία οφείλει κι αυτή κάποια μέτρα στο κοινωνικό σύνολο. Περιορισμούς, ακύρωση δωρεάν δημόσιων μουσικών εκδηλώσεων και κάθε είδους εκδήλωσης που προϋποθέτει συνωστισμό. Είναι ώρα ευθύνης για όλους μας. Για το κράτος – και για μας, για καθέναν και καθεμιά ξεχωριστά. Ωσπου να περάσει κι αυτό.