ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΜΕΡΕΣ

Στο βουνό
Δεν είναι μόνο οι Ηπειρώτες που περιμένουν αν και πότε ο Μητσοτάκης θα μεταβεί στα μέρη τους – στο Δυτικό Ζαγόρι για την ακρίβεια. Είναι και ο γαλάζιος μηχανισμός που αναμένει με μια κάποια αγωνία τυχόν πρωθυπουργική βουνίσια εξόρμηση. Πρώτον, γιατί εκεί, σε… μεγάλο υψόμετρο δηλαδή, ο ίδιος παίρνει τις σοβαρές αποφάσεις (βλέπε Μέτσοβο και Κατερίνα Σακελλαροπούλου το 2019). Δεύτερον, γιατί διαπιστώνονται περιθώρια για παρεμβάσεις είτε στην κεντρική κυβέρνηση είτε στη δημόσια διοίκηση. Δεν ξέρω αν στο βάθος υπάρχει ένας «κλασικός» ανασχηματισμός (αυτός που σίγουρα θα ήθελαν ορισμένοι αναξιοποίητοι γαλάζιοι), αλλά όντως συζητιούνται διάφορα για υπουργεία και οργανισμούς. Κοινώς, μένει να φανεί ποια νέα πρόσωπα θα φέρει το 2022 στην κρατική μηχανή.

Ανταλλαγή
Οι εκτός συνόρων επισκέψεις του Μητσοτάκη σταμάτησαν πάντως για φέτος στη Βουλγαρία. Είπαμε πόσο εξπρές ήταν το ταξίδι και η οργάνωσή του ώστε να ανοίξει δίαυλος με τη νέα κυβέρνηση της χώρας. Είπαμε επίσης ότι έγινε κουβέντα για τα τρέχοντα – πανδημία, αγωγός φυσικού αερίου IGB κ.ο.κ. Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε (και να παρακολουθήσουμε) είναι το πότε θα ξεκλειδώσει η τεχνοκρατική συνέχεια στην πολιτική συζήτηση που άνοιξε για πιθανή «ανταλλαγή» ηλεκτρικού ρεύματος σε περιόδους μεγάλης ζήτησης. Αυτές που είναι διαφορετικές σε Ελλάδα (καλοκαίρι) και Βουλγαρία (χειμώνα), δημιουργώντας πολύτιμα πλεονάσματα.

Καθημερινότητα
Θεωρήστε βέβαιες για το 2022 τις υπουργικές περιοδείες στην επικράτεια για την προώθηση των κυβερνητικών δράσεων. Θεωρήστε επίσης σίγουρο τον περαιτέρω συντονισμό μεταξύ του Μαξίμου και της γαλάζιας έδρας για τον ίδιο λόγο. Η Πειραιώς κινείται με στρατηγική καθημερινότητας τόσο κυβερνητικής όσο και των πολιτών και θα επιδιώξει να βγάζει μπροστά τα κομματικά στελέχη και κάθε νεοδημοκρατικό μηχανισμό. Στόχος, να προβάλλονται «θετικές πτυχές» του κυβερνητικού έργου στην περιφέρεια.

Υποχρεωτικότητες
Φουντώνει στην καρδιά της Ευρώπης η συζήτηση για υποχρεωτικό εμβολιασμό του πληθυσμού. Στη βελγική Βουλή προγραμματίζουν τη συζήτηση άμεσα. Σιγά το νέο, θα πει κανείς, πολλές χώρες ζυγίζουν το εξαιρετικά ευαίσθητο ενδεχόμενο και εξετάζουν διακριτικά τα σχετικά σενάρια. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η «στροφή» γίνεται από μια χώρα που εξαρχής εναντιωνόταν σε κάτι τέτοιο. Μήπως αυτό βλέπει η ελληνική κυβέρνηση και, λόγω της Ομικρον, αφήνει στην άκρη τα κατηγορηματικά «όχι», επαναφέροντας τα μότο «όλα στο τραπέζι» και «ό,τι χρειαστεί» για να αποφύγουμε «καθολικούς περιορισμούς»;