Ξεμένουμε από σύμβολα

Να παραδεχθώ, κατ’ αρχάς, ότι από αυτό το σπορ εγώ δεν έχω προσωπική γνώση, μεταφέρω όμως ένα παράπονο που ακούω από αξιόπιστο πρόσωπο του εμπορίου. Μου λέει, λοιπόν, ότι φθάνοντας στα Χριστούγεννα αρχίζουν να τελειώνουν τα κουβανέζικα πούρα στην αγορά. «Και γιατί δεν παραγγέλνετε να σας στείλουν;» τον ρώτησα προφασιζόμενος ενδιαφέρον, ενώ από μέσα μου αδιαφορούσα τελείως και για τα πούρα και γι’ αυτούς που τα καπνίζουν και θα τα στερηθούν. Δεν είναι τόσο απλό, μου εξήγησε. Δεν υπάρχουν για να τα εισαγάγουμε, επειδή έχει προβλήματα ανεφοδιασμού η παραγωγή τους στην Κούβα. Τους λείπουν το ξύλο και το αλουμίνιο, που είναι απαραίτητα για τη συσκευασία των πούρων.

Η αιτία είναι βέβαια ο κορωνοϊός και η διάσπαση που προκάλεσε στην ανεφοδιαστική αλυσίδα παγκοσμίως. Είναι πολύ φυσικό. Κάθε μισή ώρα καθυστέρησης στην παράδοση πρώτων υλών, που μπορεί να γίνεται για υγειονομικούς λόγους, σημαίνει την αντίστοιχη καθυστέρηση στην παραγωγή και, στο τέλος, ένα κενό στο ράφι του εμπορικού καταστήματος. Είναι το τίμημα της προσαρμογής του εμπορίου και της παραγωγής στην πραγματικότητα της πανδημίας. Χρειαζόταν αυτή η αλλόκοτη, σχεδόν εξωπραγματική κατάσταση, που αναγκαστικά περιόρισε τον ρυθμό της παραγωγής, για να καταλάβουμε πόσο εύθραυστη είναι η κοινωνική και η προσωπική ζωή μας, όταν βασίζεται σε έναν ρυθμό ανάπτυξης που αν δεν διατηρείται υψηλός απειλείται η ευημερία μας.

Αρκετά με τις αμπελοφιλοσοφίες, όμως. Αναφέρω τη δυσάρεστη αυτή εξέλιξη στην παγκόσμια αγορά των πούρων Αβάνας για τον πολιτικό της αντίκτυπο στη χώρα μας. Μου έρχεται στον νου, συγκεκριμένα, η εικόνα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ από εκείνες τις τελευταίες διακοπές του ως πρωθυπουργού και αναρωτιέμαι τι θα απογίνει η ελληνική Αριστερά αν εξαντληθούν τα κουβανέζικα πούρα από την αγορά. Στην Ελλάδα, το πούρο είναι σύμβολο του καπιταλιστή, του γιάπη της δεκαετίας του 1990, του ανερχόμενου φιγουρατζή, όμως το πούρο, και δη της Αβάνας, σαν αυτό του Τσε στην περίφημη φωτογραφία, είναι και σύμβολο μιας Αριστεράς ειδικού τύπου, με την οποία ωστόσο όλοι μας είμαστε γνώριμοι, καθώς μας κυβέρνησε σχεδόν επί πενταετία. Καταλαβαίνω την αδυναμία τους, διότι το πούρο είναι η πιο απτή σχέση που μπορεί να έχει κανείς με το τελευταίο, κατά τη χρονολογική σειρά ίδρυσής του, μαρξιστικό καθεστώς, που ακόμη επιβιώνει στον πλανήτη. Το βάζεις στο στόμα και νιώθεις το άρωμα, τη γεύση και την υφή του κουβανέζικου σοσιαλισμού. Εξάλλου είναι το μόνο σοσιαλιστικό προϊόν που υπερτερεί διεθνώς!

Ελπίζω, τέλος πάντων, να έχουν αποθέματα στην Κουμουνδούρου και, πάντως, υπάρχουν και του Αγίου Δομίνικου. Είναι και αυτά μια επιλογή, στο κάτω κάτω η Αριστερά είναι μαθημένη από διώξεις και στερήσεις…

ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΕΠΙΠΕΔΟΥ
Ενδεχομένως να ήταν μια απόφαση, στη λήψη της οποίας συνέβαλε το πρόσφατο επεισόδιο με τον Π. Κουρουμπλή, που ανέδειξε ένα πρόβλημα επιπέδου. Σε κάθε περίπτωση, η δαπάνη της Βουλής των 2.423,54 ευρώ για την ετήσια ψηφιακή συνδρομή σε επτά διεθνούς φήμης ξένες εφημερίδες είναι ασήμαντη προκειμένου κάθε βουλευτής να έχει στο τάμπλετ ή στο κινητό του τις εξής επιλογές για τη διεθνή ενημέρωσή του: «Le Monde», «Der Spiegel», «New York Times», «The Economist», «Le Courrier International», «Corriere della Sera», «El Pais»! Μιλούμε για αναβάθμιση επιπέδου, όχι αστεία. Το ευτυχές είναι ότι το Google Translator είναι δωρεάν, αν δεν κάνω λάθος, οπότε η συνέχεια αναμένεται διασκεδαστική με τις παρεξηγήσεις που θα προκύψουν. Σε κάθε περίπτωση, η προσφορά της Βουλής στα μέλη της είναι μια καλή ευκαιρία για πολλούς να ξεκινήσουν ένα χρήσιμο χόμπι, που κάνει πολύ καλό και για την πρόληψη της άνοιας: την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας! Το συνιστούν όλοι οι γιατροί…

ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑΣ
Στην ομιλία του στο Υπουργικό Συμβούλιο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έψεξε τον Αλέξη Τσίπρα για κάτι που ο ίδιος το αντιλαμβάνεται ως αντίφαση. «Δεν ήθελε εκλογές όταν υποχωρούσε η πανδημία, τις θέλει τώρα που επιτίθεται το 5ο κύμα», είπε συγκεκριμένα. Κακώς τον ψέγει, όμως, διότι παρεξήγησε. Αυτό που κάνει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή να ζητάει εκλογές πάνω στο 5ο κύμα, δεν είναι καθόλου αντίφαση. Συνέπεια είναι, στην πραγματικότητα, διότι στο βάθος ο Αλέξης πάντα ήταν με την πλευρά της πανδημίας. Πάντα ένα μέρος του εαυτού του και του κόμματός του είναι με οτιδήποτε απειλεί τη σταθερότητα και διαταράσσει τη μισητή κανονικότητα, η οποία «ποτέ δεν είναι ευκαιρία για την Αριστερά», σύμφωνα με τους σοφούς λόγους μιας θεωρητικού του χώρου.