Ενα καλύτερο ντιλ για τους εργαζόμενους

Ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19, τα εργασιακά προβλήματα χρειάζονται εκ νέου προσοχή – και δικαίως. Αλλά πώς μπορούν οι εργαζόμενοι όχι μόνο να πάρουν το μερίδιο που τους αναλογεί, αλλά και να έχουν πρόσβαση σε αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας που δίνουν νόημα στη ζωή;

Μια προσέγγιση είναι να βασιστούμε στο διαφωτισμένο προσωπικό συμφέρον των μεγάλων εταιρειών. Οι ευτυχισμένοι, ικανοποιημένοι εργαζόμενοι είναι πιο παραγωγικοί, λιγότερο πιθανό να παραιτηθούν και πιο πιθανό να παρέχουν καλή εξυπηρέτηση πελατών. Μια δεύτερη στρατηγική για να βοηθήσει τους εργαζόμενους συνίσταται στην αύξηση της οργανωτικής δύναμης της εργασίας έναντι των εργοδοτών.

Μια τρίτη στρατηγική, που στοχεύει στην ελαχιστοποίηση της ανεργίας, είναι η διασφάλιση επαρκούς ζήτησης εργασίας μέσω επεκτατικών μακροοικονομικών πολιτικών. Οταν η δημοσιονομική πολιτική διατηρεί τη συνολική ζήτηση σε υψηλά επίπεδα, οι εργοδότες κυνηγούν τους εργαζόμενους – και όχι το αντίστροφο – και η ανεργία μπορεί να παραμείνει χαμηλή. Αντίθετα, η επιθετική δημοσιονομική απάντηση της κυβέρνησης Μπάιντεν στην κρίση του COVID-19 έχει εξασφαλίσει ότι οι μισθοί στις ΗΠΑ έχουν αυξηθεί εν μέσω μιας απότομης πτώσης της ανεργίας. Ωστόσο, αν και οι λίγες θέσεις εργασίας μπορούν να βοηθήσουν τους εργαζόμενους, μπορεί επίσης να δημιουργήσουν κίνδυνο πληθωρισμού.

Μια τέταρτη στρατηγική, λοιπόν, είναι η μετατόπιση της δομής της ζήτησης στην οικονομία προκειμένου να ωφεληθούν οι λιγότερο μορφωμένοι εργαζόμενοι και ειδικότερα οι μειονεκτούσες περιοχές. Η έλλειψη ασφαλών θέσεων εργασίας της μεσαίας τάξης συνδέεται στενά με την εξαφάνιση – ως αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης και της τεχνολογικής αλλαγής – της μεταποιητικής εργασίας και των πωλήσεων στον τομέα των υπηρεσιών και των θέσεων γραφείου.

Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής πρέπει να επικεντρωθούν στην επέκταση της προσφοράς θέσεων εργασίας, προκειμένου να αντιστρέψουν αυτές τις πολωτικές επιπτώσεις. Επιπλέον, πρέπει να εξετάσουμε ρητά πώς οι νέες τεχνολογίες βοηθούν ή βλάπτουν τους εργαζόμενους και να επανεξετάσουμε τις εθνικές πολιτικές καινοτομίας.

Η συνάδελφός μου από το Χάρβαρντ Στέφανι Στάντσεβα και εγώ συζητήσαμε κάποιες προκαταρκτικές ιδέες σε μια έκθεση που ετοιμάσαμε για τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν. Τελικά, η ενίσχυση των αποδοχών από την εργασία και της αξιοπρέπειας της εργασίας απαιτεί τόσο την ενίσχυση της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων όσο και την αύξηση της προσφοράς καλών θέσεων εργασίας. Αυτό θα έδινε σε όλους τους εργαζόμενους μια καλύτερη συμφωνία και ένα δίκαιο μερίδιο της μελλοντικής ευημερίας.

Ο Ντάνι Ρόντρικ είναι καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής Οικονομίας στο John F. Kennedy School of Government του Harvard University