Αγριεμένο τηλεπλήθος

Τσουνάμι ενδιαφέροντος έχει προκληθεί από προχθές μετά την «είδηση» ότι τηλεπερσόνα δημοφιλούς σατιρικής ομάδας απεδείχθη τρισχειρότερη από όλα όσα  επί χρόνια η ίδια και η ομάδα έχτισαν καριέρα στηλιτεύοντας. «Προδομένη» δηλώνει η ομάδα, προδομένο αισθάνεται και το κοινό της. Και το ζήτημα παίρνει τέτοιες διαστάσεις ώστε να μοιάζει σαν να έπεσε μετεωρίτης επί της γης. Η οργή ξεχειλίζει για τον παρουσιαστή που μοίραζε ροζ φωτογραφίες στο Διαδίκτυο για να εκδικηθεί. Και η αγωνία για το αν η υπόλοιπη ομάδα θα συνεχίσει να υπάρχει ύστερα από όλα αυτά κορυφώνεται. Ομως, υπάρξει, δεν υπάρξει, άντε τώρα να συνεχίσει στον λαμπρό παλιό της δρόμο: να σταυρώνει με χιούμορ, υποτίθεται, και στο όνομα της σάτιρας δικαίους και αδίκους… Γιατί τι σάτιρα να κάνει κανείς πια έπειτα από τέτοιον σάτυρο; Είναι ειρωνεία της τύχης: αυτή η μικρή διαφορά, ένα ι και ένα υ, θα ήταν ωραίο υλικό για την ομάδα…

Το πληγωμένο και εξαγριωμένο κοινό καλά θα κάνει να μην αγωνιά και να μην ανησυχεί. Παρά τις «συνταρακτικές» αποκαλύψεις, οφείλει κάποιος να το διαβεβαιώσει ότι η Γη θα συνεχίσει να γυρίζει γύρω από τον άξονά της όπως και γύρω από τον Ηλιο, ο οποίος θα εξακολουθήσει να βγαίνει το πρωί και να δύει το βράδυ. Δεν υπάρχει λόγος τέτοιας ανησυχίας. Ναι, το χτύπημα είναι βαρύ. Ομως, θα το ξεπεράσουμε κι αυτό: περάσαμε πτώχευση, ζούμε πανδημία, έχουμε πια εκπαιδευτεί να αντέχουμε τέτοιες τραγωδίες. Ολοι μαζί, ενωμένοι, θα το αντέξουμε και θα βγούμε πιο δυνατοί…

Γελοίο, ε; Γιατί, όλη αυτή η φασαρία τι είναι; Δεν είναι ακόμα γελοιωδέστερη; Είναι δυνατόν να απασχολείται μια ολόκληρη χώρα από κάτι σαν αυτό; Και, φυσικά, πιο ουσιώδες ερώτημα, να απασχολείται από τύπους σαν αυτούς; Από τηλεπερσόνες. Αυτό είναι το δράμα, όχι όλα τα υπόλοιπα. Οι λοιποί της παρέας, λέει, δεν είχαν ιδέα. Επεσαν από τα σύννεφα. Μα εδώ αυτή η ιστορία σέρνεται επί χρόνια στα δικαστήρια. Δεν είχαν ακούσει τίποτα; Εντυπωσιακό, ειδικά για κάποιους που είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν όποιον δεν τους αρέσει, αλιεύοντας μια κακή στιγμή του που κάνει γύρους στο Internet ή μια κουβέντα που μπορεί να είπε ή να μην είπε… Αλλά κι αν δεν ήξεραν, σοβαρά μπορούν να κρίνουν όπως κρίνουν τους πάντες και τα πάντα χωρίς να γνωρίζουν καν τα του οίκου τους; Τελικά, τι είναι πιο υποκριτικό: αυτό που έκανε ο ένας εξ αυτών ή το ότι όλοι οι άλλοι κάνουν τον άσχετο και σφυρίζουν κοιτώντας τ’ αστέρια;

Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να καταλάβει επιτέλους η κοινή γνώμη ότι η εμπιστοσύνη που δίνει, με τέτοια ευκολία, ο ρόλος που επιφυλάσσει σε καθέναν σχεδόν που βγαίνει στο γυαλί συνιστά λάθος δικό της. Και όχι δικό του. Αυτοί τη δουλειά τους κάνουν και καλά κάνουν οι άνθρωποι. Οι… φανατικοί τηλεθεατές τους όμως; Δεν θα έπρεπε να αισθάνονται ότι αν κάτι δεν πάει καλά μια φορά με τον παρουσιαστή, δεν πάει εκατό με τους ίδιους; Δυστυχώς, μάλλον δεν το αισθάνονται. Οπότε, τώρα, αρχίζει η χαρά του Κολοσσαίου. Οι τηλεθεατές θα καθαρίσουν τη συνείδησή τους για τα… είδωλα που φτιάχνουν, ρίχνοντας αυτό που απεδείχθη σκάρτο στον λάκκο με τα λιοντάρια, όπως άλλωστε ήδη έκαναν και οι παλιοί του συνεργάτες για να εξευμενίσουν το αγριεμένο τηλεπλήθος. Ομως, το τελευταίο καλά θα κάνει, επιτέλους, αντί να νιώθει… εξαπατημένο, να αρχίσει να σκέφτεται τις δικές του ευθύνες γι’ αυτή την κατάντια. Οχι της πρώην τηλεπερσόνας. Τη δική του.