Ομοιότητες και διαφορές

Ενα πράγμα είναι σίγουρο: ότι ο Νίκος ο Ανδρουλάκης δεν ήταν γραμματέας του ΠΑΣΟΚ το 2012, όπως ανακριβώς ισχυρίσθηκε ο Γεώργιος Β’ των Παπανδρέου. Ο Ανδρουλάκης εξελέγη γραμματέας του κόμματος στις 14 Μαρτίου 2013, δηλαδή αφότου είχε γίνει η περιβόητη συμφωνία 4-2-1 για τη διανομή των κρατικών θέσεων. Ο Ανδρουλάκης παρέμεινε στη συγκεκριμένη θέση μέχρι τις 19 Ιουλίου 2015, δηλαδή κατά το μεγαλύτερο διάστημα της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου. Το γεγονός αυτό κάνει τον Ανδρουλάκη παλαιοκομματικό στη νοοτροπία, όπως υποστηρίζει ο Γεώργιος Β’; Δεν είναι απόλυτο: μπορεί ναι, μπορεί όχι. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν είναι παρά μία αξιολογική κρίση, μία προσωπική εκτίμηση του Γεωργίου Β’, της οποίας η αλήθεια μένει να αποδειχθεί.

Από εκεί και πέρα, υπάρχουν διαφορές, όπως υπάρχουν και ομοιότητες μεταξύ των δύο υποψηφίων, όσον αφορά τις αιτιάσεις περί παλαιοκομματικής προέλευσης. Να ξεκινήσω με τις ομοιότητες. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ανδρουλάκης φτιάχτηκε πολιτικά, δημιούργησε δηλαδή τη βάση της εκλογικής δύναμής του, κατά την περίοδο Σαμαρά – Βενιζέλου ως γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Είναι επίσης αληθές ότι ο Ανδρουλάκης από νωρίς, σχεδόν αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Δημοκρίτειο, ξεκίνησε καριέρα επαγγελματικού στελέχους στο ΠΑΣΟΚ. Είναι πράγματι «ένας πασόκος βγαλμένος κατευθείαν από τη γραμμή παραγωγής», αν μου επιτρέπετε να επαναλάβω τον εαυτό μου. Με συγχωρείτε, όμως, ο ΓΑΠ τι ακριβώς είναι, που ουσιαστικά διορίστηκε βουλευτής Αχαΐας το 1981, με σπαστά ελληνικά; Συνεπώς, ας μη μέμφεται τον Ανδρουλάκη, γιατί από τον ίδιο κομματικό σωλήνα βγήκαν και οι δύο. Να επισημάνω και μία ακόμη ομοιότητα, τη γλωσσική. Ο Γεώργιος Β’ μιλάει τα ελληνικά με μία ελαφρώς ξενική προφορά ή, εν πάση περιπτώσει, με τον γνωστό τρόπο που όλοι αγαπήσαμε, ενώ ο Ανδρουλάκης με αισθητή την κρητική προφορά.

Πάμε τώρα στις διαφορές. Η βασική είναι η ταξική, ο Γεώργιος ήταν ένας βασιλικός πρίγκιψ με κληρονομικά δικαιώματα και, γι’ αυτό, ξεκίνησε κατευθείαν από τη Βουλή. Ο Ανδρουλάκης, αντιθέτως, ξεκίνησε σχεδόν από τον πάτο του σωλήνα. Η δεύτερη διαφορά λοιπόν είναι ότι ο Ανδρουλάκης είναι αυτοδημιούργητος στην πολιτική, ενώ ο αντίπαλός του εισήλθε κληρονομικώ δικαιώματι και ελέω Θεού (διάβαζε: Ανδρέα) και πορεύτηκε με την αίγλη του ονόματος. Η τρίτη διαφορά είναι ότι από τον Ανδρουλάκη δεν ξέρεις τι να περιμένεις, ενώ από τον Γιώργο ξέρεις. Αυτή η διαφορά, ενόψει μάλιστα των εκλογών της προσεχούς Κυριακής, είναι η σημαντικότερη: στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα ή φτου κι απ’ την αρχή τη μέρα της μαρμότας; «There’s the rub», όπως είπε ένα άλλος πρίγκιψ, ο Αμλετ.

ΑΝΟΙΓΕΙ ΔΡΟΜΟ
Υπό μία στενή έννοια, η ενδεχόμενη εκλογή του Ανδρουλάκη ανοίγει τον δρόμο για τους Παπανδρέου. Αφενός, επειδή ως πρώην πρωθυπουργός ο Γεώργιος Β’ θα έχει πάντα μία θέση στη Βουλή, αφετέρου, όμως, επειδή σε περίπτωση παραίτησης του Ανδρουλάκη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τη θέση του καταλαμβάνει ο πρώτος επιλαχών, που δεν είναι άλλος από τον προσφιλή μας πρίγκιπα Νικόλαο των Παπανδρέου. Και αν τα κατάφερε ένας κοινός Ανδρουλάκης, ξεκινώντας από την Ευρωβουλή, να έχει φθάσει τώρα στα δυο βήματα από την αρχηγία, πείτε μου γιατί να μην τα καταφέρει και η Αυτού Υψηλότης;

Υπάρχει ένα λογοπαίγνιο στα αγγλικά, που λέει ότι κάθε δυναστεία για να επιβιώσει χρειάζεται «an heir and a spare», δηλαδή χρειάζονται έναν διάδοχο και έναν εφεδρικό. (Είναι λογοπαίγνιο επειδή οι δύο όροι στα αγγλικά ομοικαταληκτούν.) Ενδεχόμενη εκλογή του Ανδρουλάκη ανοίγει τον δρόμο για τον εφεδρικό, τον πρίγκιπα Νικόλαο. Υποθέτω, ως εκ τούτου, ότι για τον πρίγκιπα η ψήφος της Κυριακής ίσως έχει τον χαρακτήρα διλήμματος…

ΟΥΤΕ Ο ΠΑΤΟΥΛΗΣ!
Από τη νεφελώδη απάντηση που έδωσε ο Γεώργιος Β’ στην ερώτηση, αν πρόκειται να παραιτηθεί της προεδρίας του ΚΙΔΗΣΟ στην περίπτωση που εκλεγεί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, εικάζω ότι μάλλον θα διατηρήσει και το ΚΙΔΗΣΟ.

Κατ’ αναλογία, δηλαδή, προς την ισχύουσα αρχή για τη διαιώνιση των δυναστειών, ο Γιώργος θέλει να έχει διαθέσιμη και μια εφεδρική επιλογή για την προεδρία. Αν όμως συμβεί το απευκταίο και εκλεγεί, τότε τι γίνεται; Θα έχουμε ΓΑΠ πρόεδρο στο ΠΑΣΟΚ, ΓΑΠ πρόεδρο στο ΚΙΔΗΣΟ και ΓΑΠ πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς; Πρόεδρε, σιγά! Ποιος είσαι τέλος πάντων, ο Πατούλης; Βέβαια, για τον Γεώργιο Β’ τα αξιώματα είναι συμπτωματικά, τα φέρνουν οι περιστάσεις και αυτός τι να κάνει, να τα αρνηθεί; Αλλωστε, δεν το ξέρουμε ήδη, αφού το λέει ξανά και ξανά; Δεν τον ενδιαφέρουν τα αξιώματα, μόνο οι ιδέες…