Ντέρμπι παέγια

Τι ψυχή μπορεί να έχει ένα αθηναϊκό ντέρμπι με τρεις έλληνες ποδοσφαιριστές να ξεκινούν βασικοί; Οι γηραιότεροι φίλοι των δύο ομάδων θα θυμούνται τα παλιά ντέρμπι με τους έλληνες μπαλαδόρους που μάτωναν τη φανέλα, πολλοί από αυτούς είχαν γεννηθεί μερικά μέτρα μακριά από τη Λεωφόρο και τη Νέα Φιλαδέλφεια, και θα μελαγχολούν.

Αν και η χθεσινή αναμέτρηση της ΑΕΚ με τον Παναθηναϊκό έμοιαζε με παέγια με τους τέσσερις Ισπανούς του Πρασίνων, τελικά δεν ήταν άνοστο. Δεκαοκτώ τελικές μοιρασμένες για τις δύο ομάδες δεν τις λες και λίγες. Φαινομενικά η ΑΕΚ ήταν αυτή που αμυνόταν για να διατηρήσει το προβάδισμα που απέκτησε στο δεύτερο λεπτό, ωστόσο η στατιστική αποκαλύπτει πως αυτή ήταν τελικά η πιο επικίνδυνη ομάδα του γηπέδου. Δεν είναι μόνο τα δύο γκολ που ακυρώθηκαν από τον VAR με οριακά οφσάιντ. Είναι επίσης οι περισσότερες τελικές στην εστία, τα περισσότερα κόρνερ, οι περισσότερες αποκρούσεις του Μπρινιόλι.

Ο Παναθηναϊκός ήταν για πολλοστή φορά φέτος φλύαρος και αναποτελεσματικός. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τους παίκτες του ότι δεν προσπάθησαν. Ετρεξαν, είχαν κατοχή μπάλας, έβαλαν τα πόδια τους στη φωτιά, αλλά από τη συνταγή του Γιοβάνοβιτς λείπει το βασικό συστατικό: η αποτελεσματικότητα.

Το γκολ όπως και η άμυνα είναι ομαδική δουλειά. Και δέκα σέντερ φορ να είχε χθες ο Παναθηναϊκός, γκολ δεν θα έβαζε ούτε σε τρία ημίχρονα. Δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρή δικαιολογία η τοποθέτηση του Γιοβάνοβιτς πως η ΑΕΚ έπαιζε με δέκα παίκτες πίσω από την μπάλα. Αλλωστε αυτοαναιρείται όταν λέει πως η ομάδα του είχε ευκαιρίες που μπορούσαν να αλλάξουν το σκορ. Ο Γιοβάνοβιτς πρέπει να κάνει μια σοβαρή αυτοκριτική και να μην περιορίζεται στην τετριμμένη ανάληψη της ευθύνης. Σε 12 παιχνίδια οι Πράσινοι έχουν πέντε ήττες και έχουν συγκεντρώσει σχεδόν τους μισούς βαθμούς από τον Ολυμπιακό. Αν δεν αλλάξουν άμεσα το τσιπάκι θα έρθει μεγάλη καταιγίδα που θα τα σαρώσει όλα.