Δέχθηκαν βοήθεια και τώρα την προσφέρουν

Πριν από τρία χρόνια νόσησαν από καρκίνο του μαστού. Η βοήθεια και η φροντίδα που πήραν τότε από τους εθελοντές του φιλανθρωπικού οργανισμού «ΜΑΝΑ», που παρέχει μία σειρά από υπηρεσίες στις γυναίκες που νόσησαν ή νοσούν από τη συγκεκριμένη ασθένεια, ήταν καταλυτική. Και σήμερα ήρθε η σειρά τους: επέστρεψαν στον οργανισμό και πλέον ως εθελόντριες δίνουν… πίσω όσα έλαβαν.

Για περίπου ενάμιση χρόνο η συγγραφέας Ερμοφίλη Τσότσου έλαβε υπηρεσίες από τον οργανισμό, για τον οποίο έμαθε τυχαία από την τηλεόραση. Στο Σπίτι του «ΜΑΝΑ», εθελοντές τη βοήθησαν τόσο σε πρακτικό επίπεδο, μέσα από συνεδρίες εξειδικευμένης διατροφολογίας, μαθήματα γυμναστικής, πιλάτες και χειροτεχνίας, όσο και ψυχολογικά. «Ολο αυτό το διάστημα με υποστήριξαν εθελοντές αλλά κυρίως οι γυναίκες που έζησαν τον καρκίνο, τον νίκησαν ή ακόμη έδιναν τη μάχη τους. Θέλησα λοιπόν, όταν πια ήμουν σε θέση, να προσφέρω στις γυναίκες, να δώσω τη φροντίδα που είχα λάβει» εξηγεί μιλώντας στα «ΝΕΑ».

Λέσχη Βιβλίου και Ανάγνωσης. Ετσι, η ιδέα για τη δημιουργία μιας Λέσχης Βιβλίου και Ανάγνωσης δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερο συντονιστή: «Είναι η πρώτη φορά που δημιουργείται λογοτεχνική ομάδα από γυναίκες με καρκίνο του μαστού και κάθε γυναικολογικό καρκίνο. Ενθαρρύνουμε τις κυρίες να συμμετάσχουν, να μιλάμε για το βιβλίο. Από την επαφή μου μαζί τους εισπράττω την ποιότητα των σκέψεών τους, την ικανοποίηση και τη χαρά τους που μία φορά τον μήνα δημιουργούμε τις συνθήκες εκείνες ώστε να βρίσκουν διέξοδο από το βάρος της θεραπείας». Μέσα από τη λογοτεχνική ομάδα, μάλιστα, «γεννήθηκε» και η ιδέα για τη δημιουργία δανειστικής βιβλιοθήκης.

Διεθνής Ημέρα Εθελοντισμού την Κυριακή και περίπου 1 δισεκατομμύριο εθελοντές παγκοσμίως αφιερώνουν χρόνο αλλά και δεξιότητες για να προσφέρουν στους συμπολίτες τους. Από τον Ιανουάριο του 2018, όταν και ιδρύθηκε ο οργανισμός «ΜΑΝΑ», συνολικά 52 εθελοντές διαφόρων ειδικοτήτων έχουν προσφέρει πάνω από 11.000 ώρες υπηρεσιών, ενώ 276 γυναίκες έχουν επωφεληθεί σε μόνιμη βάση, ακολουθώντας εβδομαδιαίο πρόγραμμα. Υποστήριξη. Σύμφωνα με τη διευθύντρια του «ΜΑΝΑ», Ιζόλδη Χατζηγιάννη, ο καρκίνος πυροδοτεί εξελίξεις στη ζωή μιας γυναίκας. «Θίγει τη θηλυκή της πλευρά, προκαλεί φόβο και αγωνία για το μέλλον και κάποιες γυναίκες ντρέπονται ακόμα και να μιλήσουν για την ασθένεια. Με τη βοήθεια εθελοντών, είτε μέσα από τα εργαστήρια και ιατρεία τους είτε σε μόνιμη βάση, υποστηρίζονται οι γυναίκες αυτές, προκειμένου να βρουν ξανά τον εαυτό τους, να σταθούν στα πόδια τους και να αποκτήσουν μια καθημερινότητα όσο γίνεται πιο κοντά σε αυτήν που είχαν πριν από τη διάγνωση» εξηγεί. Ακόμα και κατά τη διάρκεια της καραντίνας, οι υπηρεσίες του οργανισμού παρέχονταν στις ωφελούμενες διαδικτυακά, «για να νιώθουν ότι μέσα σε όλο αυτό δεν είναι μόνες».

Σχέση αμφίδρομη. Με διστακτικότητα επισκέφθηκε τον οργανισμό η Σοφία Αλεξίου, την περίοδο που νοσούσε από καρκίνο του μαστού. Με δυσπιστία μπήκε και στο πρώτο μάθημα γιόγκα, μην έχοντας προηγούμενη εμπειρία, που παρέδιδε στο Σπίτι του «ΜΑΝΑ» η εθελόντρια δασκάλα Βάσω Καλαμποκά. Ολες όμως οι δεύτερες σκέψεις διαλύθηκαν καθώς τόσο ο οργανισμός όσο και η γιόγκα τη βοήθησαν την περίοδο που αντιμετώπιζε τον καρκίνο. «Η πρώτη μου επαφή με τη γιόγκα έγινε μέσα από το “ΜΑΝΑ” και μπορώ να πω ότι ήταν… κεραυνοβόλος έρωτας, μια διαδικασία μεταμόρφωσης του σώματος, του νου και της ψυχής» σημειώνει. Μάλιστα, αν και σχεδιάστρια κοσμημάτων, παρακολούθησε μαθήματα για δασκάλους γιόγκα, όχι με σκοπό να διδάξει, αλλά για τη δική της προσωπική ανάπτυξη. «Οταν τα ολοκλήρωσα, ήταν φυσική εξέλιξη να δώσω πίσω σε άλλες γυναίκες τα οφέλη που είχα λάβει, κάνοντας γιόγκα όταν βρισκόμουν στους δύσκολους μήνες της ασθένειας». Ετσι, εδώ και περίπου δύο μήνες, η Σοφία Αλεξίου προσφέρει εθελοντικά μαθήματα γιόγκα, μία φορά κάθε 15 ημέρες. «Η ανταπόκριση είναι συγκινητική. Πρόκειται για μια σχέση αμφίδρομη: για μιάμιση ώρα προσπαθώ να κάνω τις κυρίες αυτές να ξεχάσουν την ασθένεια κι εγώ από αυτές αντλώ θάρρος και δύναμη. Για μένα είναι προσωπικές ηρωίδες. Και πώς να μην είναι, όταν έρχεται και σου λέει γυναίκα, η οποία βρίσκεται στη δεύτερη μέρα των χημειοθεραπειών και πονάει σε όλο το σώμα της, πως δεν θα έχανε με τίποτα το μάθημα» καταλήγει η εθελόντρια.