Ακρίβεια και πληθωρισμός

Διαθέτει μια ιδιαίτερη μαεστρία ο κ. Τσίπρας, να λέει ταυτοχρόνως κάτι λανθασμένο μαζί με ένα σωστό επιχείρημα. Είπε, για παράδειγμα: «Είναι άλλο πράγμα η ακρίβεια, την οποία την πληρώνει (ο πολίτης) και άλλο να λέτε για τον πληθωρισμό το οποίο αφορά το ΑΕΠ της χώρας». Υπάρχει πράγματι διαφορά αν εννοεί την τιμή ως προς το διαθέσιμο εισόδημα από τον ρυθμό μεταβολής του επιπέδου των τιμών, που συνήθως μετρούμε ως πληθωρισμό. Αφήνω κατά μέρος την επιστημονική προσέγγιση, που μας εξηγεί γιατί ο πληθωρισμός είναι νομισματικό φαινόμενο και η μεταβολή των τιμών η στατιστική εκδήλωση του φαινομένου.

Είναι αλήθεια ότι τους τελευταίους μήνες αυξήθηκαν, ξαφνικά, πολλά αγαθά. Φυσικό αέριο και πετρέλαιο στα ενεργειακά προϊόντα. Ενοικίαση εμπορευματοκιβωτίων, βασικό μέσο μεταφοράς, στο πολλαπλάσιο της προ Covid περιόδου. Δημητριακά «εξαφανίστηκαν» επειδή τα μάζεψε όσο – όσο η Κίνα. Το ελαιόλαδο πιάνει καλή τιμή εφέτος, επειδή η παραγωγή μας δεν ήταν ικανοποιητική. Γενικότερα, η απότομη ύφεση και η εξίσου απότομη ανάκαμψη της δαπάνης των καταναλωτών στη Δύση δημιούργησε μια ανέκδοτη κατάσταση ανισορροπιών, που όμοιά της δεν έχουμε, όπως ήταν αναμενόμενο, ξαναδεί. Αυτό το κύμα αστάθειας θα λειανθεί όταν ο Covid γίνει ενδημική ασθένεια, όταν ή λίγο πριν, όπως ελπίζουμε όλοι δηλαδή μετά τα μέσα του 2022.

Μέχρι τότε, όπως καταλαβαίνει όποιος διαθέτει κοινή λογική, οι κατηγορίες που εκτοξεύει η αντιπολίτευση για πολιτικές και κυβερνητικές ευθύνες στο μέτωπο της «ακρίβειας» είναι παντελώς υποκριτικές και ανεδαφικές. Οταν μάλιστα ο κ. Μητσοτάκης σηκώνει χρήματα από τον κρατικό κορβανά για να στηρίξει τους ευάλωτους συμπολίτες μας, η κατηγορία ότι η άνοδος των τιμών είναι αποτέλεσμα κυβερνητικών επιλογών καταντά γελοία. Με δύο λόγια, στο σκέλος «ακρίβεια» ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης ήταν άδικος και δικαίως ο Πρωθυπουργός αντέταξε τα πραγματικά στοιχεία της Στατιστικής, που δείχνουν ότι η Ελλάδα παραμένει, ακόμη μέχρι σήμερα, σχετικά προστατευμένη από τον κίνδυνο πληθωρισμού. Ας μην ξεχνάμε πως περάσαμε μια δεκαετία κρίσης χωρίς πληθωρισμό και, σε πολλούς τομείς, με μειώσεις τιμών. Αν μάλιστα η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε αυξήσει τόσο πολύ και τόσο απότομα τους φόρους και ΦΠΑ, που τώρα μειώνονται συνεχώς, δεν θα είχαμε ούτε στην τριετία 2017-19 το ξεπέταγμα του πληθωρισμού κατά 2 εκατοστιαίες μονάδες, σε μέσο επίπεδο.

Υπάρχει όμως πραγματικό ζήτημα με τον πληθωρισμό. Οφείλεται στα τεράστια ποσά που έριξαν και συνεχίζουν να ρίχνουν τα κράτη στις οικονομίες τους για να τις προστατεύσουν από την πανδημία, σε συνδυασμό με τη διατήρηση του φθηνού δανειακού χρήματος της κεντρικής τράπεζας. Πλην, όμως, αυτός ο «ελεγχόμενος» πληθωρισμός είναι ευεργετικός. Οπως θα είναι και ο πληθωρισμός που αναπόδραστα θα προκύψει από την εντελώς απαραίτητη αύξηση των αμοιβών των μισθωτών, που ελπίζω να συνοδεύσει την έξοδο από την πανδημία. Η οποία, προφανώς, θα περάσει στις τιμές. Θέλω να ελπίζω ότι ο κ. Τσίπρας δεν θα κατηγορήσει και τότε την κυβέρνηση.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής