Με τρένο στο μέλλον

Τα τρένα είναι από τις σημαντικότερες υποδομές μεταφορών σε μια χώρα. Περισσότερα φιλικά στο περιβάλλον, ασφαλή, γρήγορα. Η έλλειψη εκσυγχρονισμού των υφιστάμενων δικτύων και η συρρίκνωση των σιδηροδρόμων, τις τελευταίες δεκαετίες του εικοστού αιώνα, ήταν καταστροφική επιλογή, αφού συνύφανε την ανάπτυξη με το αυτοκίνητο, με συνέπειες οικονομικές και περιβαλλοντικές.

Η επιστροφή στους σιδηροδρόμους, έστω σε κάποιες βασικές υποδομές, όπως αναγγέλθηκε από τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών Κώστα Καραμανλή, είναι ευχάριστη είδηση. Υπάρχει, όμως, μια ανακολουθία, με ήδη υπάρχουσες υποδομές, οι υπηρεσίες των οποίων έχουν γίνει χειρότερες με τον χρόνο. Οι σταθμοί του προαστιακού της Αθήνας, π.χ., μοιάζουν εγκαταλελειμμένοι συγκρινόμενοι με τους σταθμούς του μετρό. Τι πηγαίνει άραγε στραβά;

Τέλος, έχει σημασία, όσο εργαζόμαστε για τις νέες υποδομές, να μην παραδίδουμε στην εγκατάλειψη και στη φθορά την υφιστάμενη περιουσία των σιδηροδρόμων. Ο παλαιός σταθμός Πελοποννήσου, π.χ., κτίριο στο οποίο έχει μπει η σφραγίδα και του Τσίλλερ, έχει φθαρεί ιδιαίτερα και έχει λεηλατηθεί, σε λίγο θα είναι στα όρια του ανεπανόρθωτου. Πόσο δύσκολο είναι να συντηρηθεί ο χώρος και να φυλάσσεται; Είναι τμήμα της ζωντανής ελληνικής ιστορίας – το καινούργιο θα είναι ελλιπές χωρίς το παλιό.