Διαφορά

Εχουν συμπληρωθεί είκοσι εννέα μήνες, σχεδόν διόμισι χρόνια, από τότε που ο Μητσοτάκης κέρδισε τις εκλογές.

Δεν θα αναφερθώ στις αναποδιές και τις αντιξοότητες που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει. Αλλωστε γι’ αυτό έχουμε τις κυβερνήσεις και τους πρωθυπουργούς: για να αντιμετωπίζουν αναποδιές και αντιξοότητες. Είναι μέρος της δουλειάς τους.

Δεν θα μπω στην ουσία της κριτικής που δέχεται. Ολες οι κυβερνήσεις και όλοι οι πρωθυπουργοί δέχονται κριτική, άλλοτε βάσιμη κι άλλοτε αβάσιμη. Σε δημοκρατία ζούμε.

Δεν θα επιχειρήσω ούτε τον απολογισμό ή τις επιδόσεις τους. Ο καθένας μπορεί να έχει τη γνώμη του.

Η αντιπολίτευση άλλωστε και οι εφημερίδες της έχουν από καιρό καταλήξει ότι η κυβέρνηση είναι ένα κράμα ακροδεξιών και ανίκανων που πηγαίνει από φιάσκο σε φιάσκο.

Θα ρίξω όμως μια ματιά στη χθεσινή δημοσκόπηση της Metron Analysis (Mega, 25/11).

+ Αξιολόγηση Μητσοτάκη: 45% θετικές γνώμες και 55% αρνητικές.

+ Αξιολόγηση Τσίπρα: 18% θετικές γνώμες και 75% αρνητικές.

+ Επιλογή πρωθυπουργού: Μητσοτάκης 39%, Τσίπρας 16%.  Είκοσι τρεις μονάδες διαφορά!

Ξέρετε τι με εντυπωσιάζει;

Οχι τόσο η επίδοση του Μητσοτάκη, ο οποίος φαίνεται να συγκεντρώνει ένα 40%-45% αποδοχής – επίδοση καθ’ όλα αξιέπαινη ύστερα από δυόμισι χρόνια διακυβέρνησης…

Οσο η επίδοση του Τσίπρα, του οποίου η αποδοχή κινείται στο 16%-18%, στα όρια δηλαδή της επίδοσης του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος στην ίδια δημοσκόπηση παίρνει 18,6% στην πρόθεση ψήφου…

Η διαφορά είναι χαώδης και συμπυκνώνει εύγλωττα την ανισορροπία του σημερινού πολιτικού συστήματος. Καλώς ή κακώς, ο Μητσοτάκης παίζει μόνος του στο γήπεδο.

Η διαπίστωση αυτή δεν χρειάζεται φυσικά ιδιαίτερη εξυπνάδα κι άλλωστε την επιβεβαιώνουν όλες οι δημοσκοπήσεις που έχουν έως τώρα δει τα μάτια μας.

Το βασικό ερώτημα αφορά προφανώς τον ΣΥΡΙΖΑ και είναι δυσκολότερο να απαντηθεί. Πώς θα καλυφθεί αυτή η χαώδης διαφορά στο διάστημα που έχει απομείνει έως τις επόμενες εκλογές;

Εχουν στο μυαλό τους κάποια ιδέα, κάποια μέθοδο ή κάποιο σχέδιο; Εχουν έστω ερμηνεύσει πού οφείλεται αυτή η διαφορά αποδοχής των δύο πολιτικών αρχηγών;

Πολύ φοβάμαι πως τέτοιες απορίες ούτε περνούν από το μυαλό τους. Εχουν ανακηρύξει τον Τσίπρα «δυνατό χαρτί», «ασύγκριτο πλεονέκτημα» ή «αυριανό Πρωθυπουργό» και πορεύονται αμέριμνα με μια ανεπιβεβαίωτη βεβαιότητα.

Κάνοντας κατ’ αρχήν κακό στον ίδιο τον Τσίπρα. Ο οποίος μόνο αν συνειδητοποιήσει το πρόβλημα θα μπορέσει να αφοσιωθεί στην αντιμετώπισή του.

Δεν ξέρω αν θα καταφέρει να το επιτύχει έως τις εκλογές. Αλλά τουλάχιστον δεν θα τις χάσει από τα αποδυτήρια.