Από τύχη σωθήκαμε

Από τύχη σωθήκαμε

Οποιος παρακολουθεί και διεθνώς τι συμβαίνει με την πανδημία και δεν ομφαλοσκοπεί, όπως κάνει η αξιωματική αντιπολίτευση (η οποία το μόνο που δεν έχει πει ακόμη είναι ότι η πανδημία του κορωνοϊού είναι ένα ελληνικό πρόβλημα), αντιλαμβάνεται ότι και σε άλλες χώρες, με πιο προηγμένα, εξελιγμένα και άρτια οργανωμένα συστήματα υγείας, τα προβλήματα είναι ίδια. Κι εκεί οι κυβερνήσεις παίρνουν αμφιλεγόμενα μέτρα, κι εκεί συναντούν αντιδράσεις από τους πολίτες τα μέτρα αυτά, κι εκεί το πρόβλημα είναι με ποιο τρόπο θα χτιστεί το λεγόμενο τείχος ανοσίας χωρίς να πληγεί περαιτέρω η οικονομία. Η μόνη διαφορά με τα καθ’ ημάς είναι ότι εκεί οι πολιτικές δυνάμεις στηρίζουν τις κυβερνητικές αποφάσεις, καθότι ο κίνδυνος είναι κοινός και τεράστιος, ενώ εδώ η αντιπολίτευση κάνει ό,τι μπορεί για να φθείρει την κυβέρνηση μέσω των χειρισμών της για τη διαχείριση της πανδημίας.

Λες και αν χειριζόταν εκείνη την κατάσταση θα είχαμε καλύτερα αποτελέσματα, λιγότερους θανάτους, ας πούμε, λιγότερα κρούσματα και μικρότερο αριθμό διασωληνωμένων στις ΜΕΘ. Κάντε το εικόνα, παρακαλώ: πανδημία, κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, υπουργός Υγείας ένας τύπος που

• δεν κάνει το εμβόλιο,
• δηλώνει ότι θα περιμένει να δει και θα το κάνει αργότερα,
• κάνει δηλώσεις κλείνοντας το μάτι στους αντιεμβολιαστές,
• μετέχει σε τραπεζώματα εν μέσω καραντίνας,
• επιτίθεται στους επιστήμονες λοιμωξιολόγους,
• εισηγείται φάρμακα που είναι για τα ζωντανά, πάει όπου πάει χωρίς να φοράει μάσκα κ.λπ. κ.λπ. και επιπλέον έχει ως (υπουργικό) καθήκον, υποτίθεται, να εφαρμόσει μέτρα κατά της πανδημίας!!!

Από τύχη σωθήκαμε…

Πράσινα σαλιγκάρια

Τι σου είναι αυτοί οι πασόκοι… Ηταν να μην καταγραφεί ότι παίρνει τα πάνω της η παράταξη (ιδέ δημοσκόπηση της Metron Analysis για «Το Βήμα»), κι άρχισαν να «ξεσκαρίζουν», όπως τα σαλιγκάρια με τις πρώτες βροχές του φθινοπώρου. Βρέθηκα χθες το πρωί στο Da Capo για ένα εσπρέσο, κανονικό, Μιλάνου, κάτω από την «ιερή» κολόνα, και μέχρι να έρθει ο καφές άρχισαν να μαζεύονται χαμογελαστοί πασόκοι, σε κατάσταση εμφανούς ευφορίας. Κώστας Σκανδαλίδης με τους συν αυτώ, φίλους και συνεργάτες, Παντελής Οικονόμου μετά υιού Δημήτρη, Νίκος Σηφουνάκης, κομψός και με μάσκα στη «γραμμή» των μέτρων, κάνα δυο πασοκοδημοσιογράφοι, ο πατήρ των ηλεκτρονικών εκλογών εν Ελλάδι Ανδρέας Δρυμιώτης, διάφοροι παρεπιδημούντες και βεβαίως ο Στάθης.

Οι συζητήσεις φυσικά αφορούσαν τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, έγιναν αναλύσεις, διατυπώθηκαν προβλέψεις και κατά τις 10.30 το διαλύσαμε στα εξ ων συνετέθη.

Διότι καλές οι συζητήσεις επιπέδου καφενείου, αλλά να κάνουμε και καμιά δουλειά…

«Τσιμπάει» το ΚΙΝΑΛ

Δεν το άκουσα χθες εκεί, στο Da Capo εννοώ, άλλος μού το είπε. Ο «άλλος» αυτός είναι παράγων του εκδοτικού χώρου. Μου ανέφερε λοιπόν ότι σε δύο εν εξελίξει δημοσκοπήσεις αυτό που καταγράφεται είναι ότι το ΚΙΝΑΛ «τσιμπάει», ήτοι ανεβαίνει. Και πως «τσιμπάει» από παντού. Και από τη ΝουΔου και από τον ΣΥΡΙΖΑ. Περισσότερο δε από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το οποίο εξηγεί σε έναν βαθμό γιατί ο άλλος, ο «Λεγάμενος», φόρεσε το ζιβάγκο και βγήκε βόλτα στους δρόμους, μιμούμενος τον Ανδρέα του «πρώιμου» ΠΑΣΟΚ.

Εγώ το έχω πει και θα το επαναλαμβάνω μονίμως: αν όλα εξελιχθούν ομαλά στην πορεία ως τις κάλπες και ο καινούργιος αρχηγός που θα προκύψει από αυτές δεν αμφισβητηθεί από κανέναν, είναι πολύ πιθανό το ΚΙΝΑΛ να αποτελέσει τον καταλύτη των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα. Εχει μεγάλη σημασία αυτό που επισημαίνω, νομίζω πως δεν χρειάζονται ιδιαίτερες εξηγήσεις. Ανησυχούν διάφοροι, λ.χ., από το γεγονός ότι στην εκλογική διαδικασία μετέχει κάποιος ο οποίος έχει δικό του κόμμα, είναι πρόεδρος του κόμματος αυτού και δεν έχει κάνει την παραμικρή δήλωση ότι προτίθεται να το διαλύσει προκειμένου αυτό να αφομοιωθεί από το ΚΙΝΑΛ. Πρόκειται φυσικά για τον Γιώργο Παπανδρέου και το κόμμα που δημιούργησε το 2014, διασπώντας το ΠΑΣΟΚ (με ολέθριες επιπτώσεις για τον χώρο), το ΚΙΔΗΣΟ. Ποιος είναι ο λόγος που το διατηρεί ενώ συμμετέχει στις εκλογές; Και γιατί δεν δεσμεύεται ότι θα το διαλύσει; Εμένα αυτά δεν μου αρέσουν καθόλου…

Επανέρχομαι στην αρχή: πότε θα δούμε τις συγκεκριμένες δημοσκοπήσεις, στις οποίες αναφέρθηκα; Σε κυριακάτικα φύλλα, απαντώ.

Περισσότερα θα έχω μόλις κλείσουν οι μετρήσεις και αρχίσει η επεξεργασία των στοιχείων…

Κάποιος να τον μαζέψει

Ο Μπέος είναι ο Μπέος. Ο γνωστός, κλασικός, νταής εκ του ασφαλούς Μπέος, που κατά μία απίθανη συγκυρία οι κάτοικοι του Βόλου εξέλεξαν δήμαρχό τους και έκτοτε ταλανίζει και εκείνους και την αισθητική της χώρας. Ο Μπέος, ο γνωστός, κλασικός Μπέος, ενοχλήθηκε διότι τις προάλλες επισκέφθηκε τον Βόλο ο Γιώργος Παπανδρέου, στο πλαίσιο των περιοδειών που κάνει για την εκλογική διαδικασία ανάδειξης του νέου αρχηγού του ΚΙΝΑΛ. Και δεν είναι που ενοχλήθηκε, είναι που θεώρησε πρέπον να κοινολογήσει την ενόχλησή του μέσω Facebook, όπου με ένα εμετικό και άκρως υβριστικό κείμενο επιτέθηκε στον Παπανδρέου. Ο Μπέος, ο γνωστός, κλασικός Μπέος, γνωρίζει ότι ο Γιώργος δεν είναι Κούγιας, άρα δεν κινδυνεύει να φάει καμιά μήνυση κατακέφαλα, εξού και υβρίζει σκαιότατα πρώην πρωθυπουργό της χώρας και μέλος του ελληνικού κοινοβουλίου.

Κάποιος να τον μαζέψει, φυσικά, δεν υπάρχει. Είναι ο Μπέος, ο γνωστός, κλασικός Μπέος, ένα (ακόμη) σύμπτωμα της εποχής που ζούμε…

Πολιτική με πεθαμένους

Αντιπολίτευση για τα μπάζα, επεισόδιο εξακοσιοστό τριακοστό πέμπτο. Το καινούργιο «κοσκινάκι» του ΣΥΡΙΖΑ είναι οι ΜΕΘ, οι Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Που είναι λίγες – κατά τον ΣΥΡΙΖΑ – και εξ αυτού του λόγου χάνονται καθημερινά 50-60 άνθρωποι. Ζητάει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ στοιχεία για το πόσοι άνθρωποι πεθαίνουν λόγω Covid Εκτός ΜΕΘ. Και να οι δηλώσεις, και να οι τοποθετήσεις, και να οι αναλύσεις. Μέχρι και η κυρία Αχτσιόγλου έκανε σχετικές δηλώσεις, για να ακολουθήσει σε λίγο και ο σύντροφός της Τζανακόπουλος. «Πόσοι άνθρωποι έχουν πεθάνει εκτός ΜΕΘ». Και στο καπάκι, να και οι εγκληματικές ευθύνες του κ. Μητσοτάκη προσωπικά, και της κυβέρνησής του δευτερευόντως. Μάλιστα. Εχει σχέση αυτό με την αντιμετώπιση της πανδημίας; Προάγει σε κάτι τον αγώνα που πρέπει όλοι να συνδράμουμε για να επιτευχθεί ο έλεγχός της; Οχι φυσικά. Το πρωτεύον είναι να κάνουμε μικροκομματική με πεθαμένους. Που είναι τόσοι και δεν είναι τόσοι. Που πέθαναν εκτός ΜΕΘ και όχι εντός ΜΕΘ. Που αν είχαμε 13.000 ΜΕΘ, ας πούμε, αντί των 1.300 που έχουμε σήμερα, θα πείθονταν οι αρνητές να εμβολιαστούν ή οι νοσούντες αρνητές να διασωληνωθούν. Ή όταν είναι γνωστό ότι απ’ όσους μπαίνουν στις ΜΕΘ και λογικά διασωληνώνονται λόγω της σοβαρότητας της κατάστασής τους, ζήτημα αν γλιτώνει ένα 5%.

Συμπέρασμα, το θολό ποτάμι του αντιεμβολιαστικού κινήματος συγκινεί ψαράδες κάθε είδους. Κρίμα όμως είναι να διεκδικούν στις όχθες του μια θέση, με το καλάμι τους στο χέρι, νέοι άνθρωποι και νέοι πολιτικοί, όπως το προαναφερόμενο ζεύγος. Αλήθεια, απογοητευτικό…