Στην ελίτ των αήττητων

Ρίχνοντας μια ματιά στα 20-25 πιο ισχυρά πρωταθλήματα της Ευρώπης δεν θα σου πάρει πολύ για να διαπιστώσεις ότι έμειναν μόλις μια χούφτα ομάδες στη λίστα με τις αήττητες. Η Νάπολι και η Μίλαν στην Ιταλία (11 νίκες και 1 ισοπαλία). Η Πόρτο και η Σπόρτινγκ (9 νίκες και 2 ισοπαλίες) στην Πορτογαλία. Η Σάλτσμπουργκ (12 ν. – 2 ισ.) στην Αυστρία. Η Παρτιζάν στη Σερβία (14 ν. – 2 ισ.). Η Τραμπζονσπόρ του Τάσου Μπακασέτα (12 ν. – 3 ισ.) στην Τουρκία. Και φυσικά ο Ολυμπιακός (7 ν. – 2 ισ.). Οι Ερυθρόλευκοι που λίγο πριν μπουν στα «πιτς» της εθνικής διακοπής φρόντισαν μάλιστα να εκμεταλλευτούν τις περιστάσεις για να «χτίσουν» και ένα πρώτο μικρό προβάδισμα από τους ανταγωνιστές τους.

Και αν και προφανώς κάποιοι στην Ευρώπη απολαμβάνουν και κάποιοι άλλοι έστω χαίρονται για το αήττητο τους, στα μέρη μας το τελευταίο διάστημα το μόνο που δεν διαβάσαμε είναι ότι οι Πειραιώτες θα πρέπει να προβληματίζονται από την ως τώρα παρουσία τους στη Super League. Γιατί; Διότι έχουν επτά νίκες σε εννέα ματς και δύο «λευκές» ισοπαλίες που η στατιστική κατέγραψε ότι δεν μπόρεσαν να σκοράρουν σε σύνολο 37 τελικών προσπαθειών. Ποιος ξεχνά τον Τικίνιο Σοάρες να μην μπορεί να σπρώξει την μπάλα στα άδεια δίχτυα του Ατρόμητου; Ή τον Παναθηναϊκό ταμπουρωμένο στο αμυντικό τρίτο του γηπέδου για καμιά ώρα «ηρωικού» ποδοσφαίρου με κορυφαίο τον πορτιέρο Αλμπέρτο Μπρινιόλι στο ντεμπούτο του; Προφανώς όσοι με χαρακτηριστική ευκολία «τσουβαλιάζουν» τους πρωταθλητές στα συνολικά τους συμπεράσματα για την ποιότητα του πρωταθλήματος.

Εκείνος και οι… άλλοι

Ο Ολυμπιακός όπως κάθε καινούργια ομάδα έχει ακόμη «θέματα» να λύσει. Εχει τομείς να βελτιώσει. Και σίγουρα περιθώρια για να ανεβάσει την απόδοσή του. Δεν νίκησε όμως ως τώρα κάποιο ματς που δεν ήταν καλύτερος στο πρωτάθλημα (όπως για παράδειγμα έκανε ο ΠΑΟΚ στην Τρίπολη ή η ΑΕΚ με τον Αρη). Και δεν θα ήταν παράλογο να έχει 9Χ9 στη Super League. Επιπλέον δεν νιώθει το ίδιο τυχερός με τον Δικέφαλο του Βορρά που ως τώρα έχει 6 κερδισμένα πέναλτι σε εννέα αγωνιστικές. Και σίγουρα τα ματς του δεν έγιναν λόγος ώστε ο αρχιδιαιτητής Μαρκ Κλάτενμπεργκ να δείξει με το δάχτυλο κάποιους έλληνες διαιτητές για τις αποφάσεις τους (όπως συνέβη στις αναμετρήσεις ΑΕΚ – Ατρόμητος με τον Ιωάννη Παπαδόπουλο και ΑΕΚ – Αρης με τον Αριστοτέλη Διαμαντόπουλο).

Η διαφορά και τα ναρκοπέδια

Παρά ταύτα και ενώ βρίσκεται στο

+3 από την ΑΕΚ (που αντιμετωπίζει την επόμενη Κυριακή στο ΟΑΚΑ) και στο +4 από τον ΠΑΟΚ (που ήδη νίκησε στο Καραϊσκάκη) μπαίνει στην ίδια εξίσωση με τους διώκτες του. Και εδώ είναι που το πράγμα αποκτά ενδιαφέρον: Διότι είτε κάποιοι αντιμετωπίζουν συστηματικά τους Ερυθρόλευκους με διαφορετικά κριτήρια από τους υπόλοιπους και έχοντας σαφώς περισσότερες απαιτήσεις καταλήγουν σε αυτό το συμπέρασμα, άρα δεν έχουμε κάτι παραπάνω να προσθέσουμε. Είτε απλώς δεν καταλαβαίνουν πόσο δύσκολο είναι να προσπαθείς να φτιάξεις μια ομάδα από την αρχή, μέσα σε ναρκοπέδια με 6-7 αγώνες κάθε τρεις εβδομάδες, με το αποτέλεσμα να μην είναι επιθυμία αλλά απαίτηση.

Αλλη ομάδα

Ο φετινός Ολυμπιακός παίζει με τον Βατσλίκ, τον Λαλά, τον Σωκράτη, τον – αναγεννημένο – Σισέ και τον Ρέαμπτσιουκ στην άμυνα. Εχει ακόμη το τρίγωνο Εμβιλά, Μπουχαλάκη, Καμαρά στη μεσαία γραμμή με έξτρα προσθήκη τον Πιερ Κούντε. Εχει παίκτη κλειδί στον άξονα τον Αγκιμπού Καμαρά, wingers τους Ονιεκούρου και Ροντρίγκες (που μόλις μπήκε στην εξίσωση) πλάι στον Γιώργο Μασούρα. Και στην κορυφή της επίθεσης όταν δεν είναι Ελ Αραμπί το όνομα είναι Τικίνιο Σοάρες. Εννέα που πέρσι τέτοια εποχή δεν ήταν εδώ, ένας (Σισέ) με εντελώς διαφορετικές υποχρεώσεις: 10 από τους 15, άρα 2/3 διαφορετικό rotation σε σχέση με το προηγούμενο.

Ούτε 20 προπονήσεις

Στο μεταξύ είναι ζήτημα έπειτα από 18 ματς σε Ελλάδα και Ευρώπη αυτοί οι 15 να έχουν βρεθεί στην ίδια αποστολή 1-2 φορές. Και το σημαντικότερο; Είναι ζήτημα να έχουν κάνει όλοι μαζί 20 καλές προπονήσεις από το ξεκίνημα. Διότι οι Ερυθρόλευκοι από τον Σεπτέμβριο όταν και ολοκληρώθηκε η μορφή του νέου τους ρόστερ, είτε θα παίζουν κάθε τρεις ημέρες είτε θα βρίσκονται στα «πιτς» της διακοπής με τους απόντες να κοντράρουν στα ίσα τους παρόντες στον Ρέντη. Ο,τι συμβαίνει και τώρα δηλαδή με 10 διεθνείς και 5-6 τραυματίες.