Το νέο στοίχημα {LF}των Αιωνίων

Ο χρόνος συμμετοχής που πήρε ο πιτσιρικάς Νεοκλής Αβδάλας, αλλά και η παρουσία του επίσης νεαρού Λευτέρη Μαντζούκα στο πρόσφατο παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τον Κολοσσό για την Α1 του μπάσκετ, φέρνει εκ νέου στον νου το ερώτημα: πόσο έτοιμες είναι οι ομάδες μας για να στηρίξουν, να εξελίξουν και εν τέλει να αξιοποιήσουν τα αρκετά ταλέντα που έχουν στις τάξεις τους; Κυρίως, έχουν τη διάθεση να το πράξουν και αν ναι, με ποιο τίμημα;

Με όσα βλέπουμε σε αυτούς τους πρώτους μήνες της σεζόν, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ναι, υπάρχουν παιδιά που αν σκύψεις πάνω τους και τα δουλέψεις, έχουν τις προδιαγραφές και μπορεί να ξεπεταχθούν. Δεν είναι μόνον ο Αβδάλας και ο Μαντζούκας που έχει στο ρόστερ του το Τριφύλλι. Αν κοιτάξουμε στο Νέο Φάληρο θα δούμε τον Κολοβέρο και τον Νικολαΐδη που έχουν δοθεί δανεικοί σε Ιωνικό και Λαύριο αντίστοιχα, όπως και τον σέντερ Χρηστίδη. Και ο Ολυμπιακός φροντίζει να επενδύει στις μικρές ηλικίες. Με τη διαφορά, ωστόσο, πως δεν γίνεται κάθε ημέρα να βγαίνει ένας… Πρίντεζης, δηλαδή να κάνει κάποιος τέτοια σημαντική καριέρα όπως ο νυν αρχηγός της ομάδας που μετακόμισε από τον Αγιο Δημήτριο στον Πειραιά μόλις στα 16 του χρόνια. Αλλά και η ΑΕΚ σε ένα της παιδομάζωμα απέκτησε τους Ρογκαβόπολο και Μωραΐτη, χωρίς ποτέ το κοινό να αντιληφθεί τι πήγε στραβά και δεν έπαιξαν ή δεν ξεχώρισαν και τελικά αποχώρησαν.

Το ερώτημα εδώ, ώρες ώρες είναι σαιξπηρικού τύπου. Τι ακριβώς πρέπει να επιλέξεις με τους φερέλπιδες παίκτες σου; Να τους έχεις στις τάξεις σου ή να τους δίνεις δανεικούς και να περιμένεις τη βελτίωσή τους; Σε περίπτωση που ακολουθήσεις την πρώτη οδό, τότε ο Αβδάλας και ο κάθε Αβδάλας θα προπονούνται απέναντι σε πολύ καλούς παίκτες αλλά δύσκολα θα βρίσκουν χρόνο συμμετοχής σε  αγώνες. Το αντίθετο σενάριο του δανεισμού, θέλει τους νεαρούς να ενισχύουν μικρότερου βεληνεκούς ομάδες και να παίζουν πολλά περισσότερα επίσημα ματς. Και ασφαλώς τα λεγόμενα… «κανονικά παιχνίδια» δεν έχουν καμιά σχέση με την οποιαδήποτε προπόνηση. Κάπως έτσι βλέπουμε τον Κολοβέρο να παίζει καλά στη Νίκαια, τον Νικολαΐδη να το παλεύει στο Λαύριο αλλά και τον Μουράτο που κάποτε μεταπήδησε στον Ολυμπιακό και τελικά δεν τα κατάφερε, να κάνει δυναμική επιστροφή στα τελευταία δύο πρωταθλήματα, θέλοντας να δείξει πως το τρένο θα το προλάβει.

Ανεξάρτητα με τις επιλογές, το κρίσιμο είναι η διάθεση των παικτών. Να πειστούν και να πείσουν πως μπορούν να κάνουν καριέρα. Να μην αφήσουν τον χρόνο να τρέξει χωρίς τη δική τους παρουσία. Αλλά και οι ομάδες, ακόμη και οι ισχυροί, οφείλουν να ποντάρουν σε αυτούς. Αλλωστε, απείρως καλύτεροι και πιο φιλότιμοι θα είναι από τους ξένους που αποβιβάζονται και ενίοτε δεν προσφέρουν το παραμικρό.