Η σαρανταποδαρούσα του συντεχνιασμού

Η δικαιοσύνη, ακόμα μια φορά, μίλησε – και η ετυμηγορία της έχει αξία: το Εφετείο Αθηνών έκρινε παράνομη και καταχρηστική και την απεργία των συνδικαλιστικών ομοσπονδιών κατά της αξιολόγησης. Το δικαστήριο διατάσσει διακοπή της απεργίας και πρόστιμο 3.000 ευρώ για κάθε παραβίαση της απόφασης.

Η απόφαση σημειώνει ότι η απεργία «επιχειρεί να καταλύσει το δικαίωμα της πολιτειακής εξουσίας να νομοθετεί σε ζήτημα που μάλιστα ανήκει στην αποκλειστική ρυθμιστική εξουσία της, καθιστώντας με τον τρόπο αυτό στάσιμο το προσφερόμενο εκπαιδευτικό έργο προς βλάβη των μαθητών και των οικογενειών τους, ενώ λόγοι δημόσιου συμφέροντος επιβάλλουν το δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης να υπόκειται σε συνεχή αξιολόγηση προκειμένου να επικαιροποιείται και να βελτιώνεται». Και προσθέτει ότι από την κριθείσα απεργία-αποχή από την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων προκαλείται βλάβη και στο Δημόσιο και στο κοινωνικό σύνολο και ιδίως στους μαθητές.

Αλλά ο συντεχνιακός συνδικαλισμός είναι σαν τη σαρανταποδαρούσα: έχει πολλά ποδάρια. Καλεί σε συνελεύσεις και ζητεί από τις διευθύνσεις των σχολείων να κωλυσιεργήσουν στην εφαρμογή του νόμου. Υποθέτω ότι μεγάλο μέρος των διευθύνσεων δεν θα τους ακούσουν. Με άλλα λόγια, επιτέλους διαγράφεται μια σημαντική, συμβολική κατά βάση, νίκη της νομιμότητας έναντι των συντεχνιακών συμφερόντων στην εκπαίδευση. Καλή αρχή.