Από την κόλαση της Καμπούλ στο Προεδρικό

Η χθεσινή συνάντηση στο Προεδρικό Μέγαρο, απ’ όλες τις απόψεις, ήταν γυναικεία υπόθεση: η Κατερίνα Σακελλαροπούλου φιλοξένησε σχεδόν σαράντα γυναίκες από το Αφγανιστάν, βουλευτές και δικαστίνες, που διέφυγαν από τη χώρα τους με τη βοήθεια της International Bar Association (IBA) και, με την αρωγή του υπουργείου Μετανάστευσης, τους προσφέρθηκε προσωρινή διαμονή στη χώρα μας.

Η Σακελλαροπούλου ήταν εκείνη που μεσολάβησε έτσι ώστε η Ελλάδα να λειτουργήσει ως ενδιάμεσος σταθμός, ενώ στην υπόθεση ενεπλάκησαν ο Γιώργος Γεραπετρίτης, ο Ακης Σκέρτσος και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. Στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της Προέδρου έφτασαν τις προηγούμενες ημέρες δύο επιστολές, μία από τον βρετανό καθηγητή Μαρκ Χιλ, που την ευχαριστούσε για τη συνδρομή της, και μία από την Ελενα Κένεντι, διευθύντρια της IBA και μέλος της Βουλής των Λόρδων, που εξέφραζε την ευγνωμοσύνη της προς την Ελλάδα «που άνοιξε την αγκαλιά της» στις γυναίκες που, αν έμεναν στο Αφγανιστάν, η ζωή τους θα βρισκόταν υπό διαρκή κίνδυνο.

«Είμαστε στο πλευρό σας». Οι γυναίκες που βρέθηκαν στο Προεδρικό χθες έφτασαν στην Ελλάδα έπειτα από πολλές προσπάθειες και έχουν σκοπό να φύγουν από εδώ όταν βγει η βίζα τους – οι περισσότερες έχουν ως τελικό προορισμό τις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο. Σε κάποιες περιπτώσεις, έχουν μαζί την οικογένειά τους, σε άλλες όμως έχουν αφήσει τους πάντες πίσω τους. Δύο από αυτές βρίσκονται σε προχωρημένη εγκυμοσύνη. «Γυναίκες βουλευτές, δικαστές και δικηγόροι, εκπροσωπείτε όλες τις γυναίκες του Αφγανιστάν, δασκάλες, αστυνομικούς, νοικοκυρές και νέα κορίτσια που ονειρεύονται να ζήσουν σε μια ελεύθερη χώρα», είπε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, καλωσορίζοντάς τες στην Ελλάδα. «Ξέρουμε, ασφαλώς, πως δεν αρκούν οι εκκλήσεις και οι δηλώσεις, πως μένουν να γίνουν πολλά. Ομως είμαστε στο πλευρό σας, συναισθανόμαστε τον πόνο και την απόγνωσή σας, θαυμάζουμε το θάρρος και τη δύναμή σας», ανέφερε η Σακελλαροπούλου, κερδίζοντας το χειροκρότημα από τις παρευρισκόμενες, που είχαν συνέχεια σηκωμένα τα κινητά για να βγάλουν μια φωτογραφία την ελληνίδα Πρόεδρο.

«Γνωρίζουμε την Ελλάδα». Στις «συναδέλφους» του βουλευτές απευθύνθηκε ο Νότης Μηταράκης, που δήλωσε διατεθειμένος μέσα στο επόμενο δεκαήμερο να συναντηθεί μαζί τους για να ακούσει τα αιτήματά τους και είπε πως καταβάλει «κάθε δυνατή προσπάθεια για να τις διευκολύνει» – αρκετές από αυτές αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη διαδικασία για την έκδοση βίζας. «Ούτε τα σύνορα ούτε η κουλτούρα εμποδίζουν τις γυναίκες να στέκονται η μία δίπλα στην άλλη», ανέφερε η γυναίκα που μίλησε εκπροσωπώντας τις παρευρισκόμενες. «Γνωρίζουμε την Ελλάδα από το σχολείο, διαβάζαμε πως είναι η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία. Δεν φανταζόμασταν όμως πως θα βρισκόμασταν εδώ με αυτόν τον τρόπο», τόνισε. «Η ψυχή μας βρίσκεται πίσω, στις γυναίκες που σήμερα είναι περιθωριοποιημένες. Μας ανάγκασαν να μεταναστεύσουμε».

ΟΙ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΜΑΣ ΨΑΧΝΟΥΝ. Μία από τις γυναίκες που αναγκάστηκαν να αφήσουν το σπίτι τους είναι η Zainab Alizoy, δικαστής σε πρωτοβάθμιο δικαστήριο της περιοχής Παργουάν, βόρεια της Καμπούλ. Είναι μόλις 33 ετών και έχει έρθει στην Ελλάδα με τη δύο ετών κόρη της και τον σύζυγό της – που ήταν επίσης δικαστής σε ποινικές υποθέσεις και η ζωή του βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο. «Η υπόλοιπη οικογένειά μας, τα αδέρφια μου και η μητέρα μου, βρίσκονται ακόμα στο Αφγανιστάν. Ανησυχώ πολύ γι’ αυτούς», λέει.

Η οικογένειά της μένει ακόμα σε καταφύγιο στην Καμπούλ, πράγμα που έκανε και η ίδια μέχρι να μπορέσει να φύγει από εκεί. «Οι Ταλιμπάν ξέρουν το σπίτι μας, έχουν κάνει επιδρομή πολλές φορές όσο ακόμα βρισκόμασταν εκεί. Οι γείτονες τους είπαν πως λείπουμε, πως δεν είμαστε καν στην Καμπούλ, και έτσι δεν κατάφεραν να μας βρουν».

H Zainab δεν έχει καμία ανάμνηση από την περίοδο που οι Ταλιμπάν ήταν στην εξουσία, γνωρίζει όμως πως οι γυναίκες τότε δεν μπορούσαν να πάνε σχολείο και καμία γυναίκα δεν υπήρχε στο δικαστικό σύστημα. «Αποφάσισα να γίνω δικαστής γιατί έβλεπα την αδικία στην κοινωνία, πως το σύστημα δικαιοσύνης δεν ήταν αμερόληπτο, και ήθελα να βοηθήσω. Προπαντός τις γυναίκες, στις υποθέσεις βίας κατά των γυναικών – γι’ αυτό ακολούθησα αυτόν τον δρόμο». Μετά την Ελλάδα, με τη βοήθεια της IBA, έχει κάνει αίτηση μετεγκατάστασης στον Καναδά και στο Ηνωμένο Βασίλειο και περιμένει την έκβασή της. Φοβάται, όπως και άλλες γυναίκες, πως αν καθυστερήσει πολύ η διαδικασία (γιατί καθυστερήσεις υπάρχουν), δεν θα μπορεί να ανανεώσει την ισχύουσα βίζα με την οποία βρίσκεται στην Ελλάδα.