Κάν’ το όπως {LF}στην Ευρώπη

Στην εξελισσόμενη διαδικασία εκλογής νέας ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ κεντρικό θέμα, όπως είναι φυσικό, αποτελεί η μετεκλογική στάση του κόμματος ως προς τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Φυσικό επακόλουθο της απλής αναλογικής με την οποία θα γίνουν οι επόμενες εκλογές.
Οι εκλεκτικές πολιτικές συγγένειες που εκφράζονται σ’ ένα κυβερνητικό προγραμματικό πλαίσιο οδηγούν στις κυβερνητικές συνεργασίες. Η νέα ηγεσία που θα εκφράζει και τη βούληση των μελών του κινήματος θα πάρει την ευθύνη της συμμετοχής και στήριξης μιας συντηρητικής ή μιας προοδευτικής κυβέρνησης. Εκεί το αντι-ΣΥΡΙΖΑ σύνδρομο δεν χωρεί. Η επιλογή δεν μπορεί παρά να γίνει στο πλαίσιο των προγραμματικών συγκλίσεων στα μεγάλα θέματα που απασχολούν τη χώρα σήμερα. Στις πολιτικές στήριξης της τραυματισμένης κοινωνίας και οικονομίας. Στα εργασιακά, στο κοινωνικό κράτος, στη δημόσια παρέμβαση και διαχείριση δημόσιου πλούτου και αγαθών. Στη θέση της χώρας στην ανασχηματιζόμενη ΕΕ και τις επιλογές στην εξωτερική πολιτική.
Εκεί δεν μπορεί παρά να ισχύει το «κάν’ το όπως στην Ευρώπη». Η ανάκαμψη της σοσιαλδημοκρατίας, η επάνοδος των προοδευτικών κυβερνήσεων είναι η απάντηση ελπίδας και προοπτικής των κοινωνικών δυνάμεων στην ανασφάλεια, στην αβεβαιότητα, στον ζόφο της υγειονομικής, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής κρίσης που βιώνουν οι πολίτες.
Από την άλλη πλευρά, ο κυνισμός της εξουσίας επιβάλλει στον κ. Μητσοτάκη να αγκαλιάζει το εθνολαϊκιστικό ρεύμα Σαμαρά, την «Ακροδεξιά με το κοστούμι», καθώς και τους αδίστακτους που ψαρεύουν στα βαλτόνερα των ορφανών της Χρυσής Αυγής. Η αποπομπή Μπογδάνου από την Κοινοβουλευτική Ομάδα επιβλήθηκε από την αμετροέπειά του.
Ο κ. Μητσοτάκης αυτοπροσδιορίζεται ως ο εκφραστής της ευρωπαϊκής Κεντροδεξιάς στη χώρα. Με αυτό το προφίλ, αξιοποιώντας και λάθη – ανεπάρκειες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, προσέλκυσε σημαντικό μερίδιο κεντρώων ψηφοφόρων αλλά και στελεχών της Κεντροαριστεράς.
Η ανάγκη του να κρατήσει και να διευρύνει το δεξιό – ακροδεξιό ακροατήριο τον υποχρεώνει από το να παγώνει τα πρωτόκολλα συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία μέχρι στο να αναθέτει σ’ έναν εμβληματικό ακροδεξιό το νευραλγικό υπουργείο Υγείας. Η ασυμβατότητα τέτοιων επιλογών με τους αξιακούς κώδικες του φιλελευθερισμού δεν μπορεί να αφήνει αδιάφορους τους προοδευτικούς πολίτες.
Αποτελεί εξαιρετική ευκαιρία για τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία να βρει γέφυρα επικοινωνίας με τους δημοκρατικούς – προοδευτικούς πολίτες που για διάφορους λόγους πίστεψαν στο κεντρώο – φιλελεύθερο προφίλ Μητσοτάκη, εκλωβιζόμενοι στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Θα βοηθούσε ο αναστοχασμός προβληματικών επιλογών και συμπεριφορών της κυβερνητικής περιόδου καθώς και η άσκηση αυστηρά προγραμματικής αντιπολίτευσης στη βάση θέσεων και αρχών.
Ας αναλογιστούν όλες οι αυτοπροσδιοριζόμενες ως προοδευτικές δυνάμεις πως χωρίς ουσιαστική και βάσει αρχών πολιτική συνεννόηση στους βασικούς τομείς η κοινωνική συναίνεση είναι ευχετήρια κάρτα, οι κομματικές συνεργασίες βλαβερές για τους συνεργαζόμενους και κατά κανόνα αναποτελεσματικές για τον λαό.
Η συνεννόηση και συνεργασία απαιτούν μετακίνηση όλων από πείσματα και μικροϋπολογισμούς, ώστε στο πλαίσιο των κοινών αρχών να γεννηθεί η δυνατότητα αποτελεσματικής εξυπηρέτησης του μείζονος κοινού στόχου.
Και όσοι ζητούσαν και ζητούν αναλογικότητα του εκλογικού συστήματος δεν έχουν δικαίωμα να χάσουν την ιστορική ευκαιρία να δείξουν την ωριμότητα και αξιοπιστία τους.
Ο Σπύρος Δανέλλης είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, πρώην βουλευτής Ηρακλείου














