Ανοιχτή πληγή

Ο θάνατος του ποδοσφαιριστή του Μακεδονικού Νίκου Τσουμάνη προκάλεσε βαθιά πληγή στο ποδόσφαιρό μας, που αν δεν της δοθεί η δέουσα σημασία πιθανόν να κακοφορμίσει και να προκαλέσει πολύ σοβαρά προβλήματα.

Η ιατροδικαστική εξέταση και η Αστυνομία θα προσπαθήσουν να ρίξουν φως στις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο ποδοσφαιριστής έχασε τη ζωή του. Είτε πρόκειται για αυτοκτονία είτε για δολοφονία, το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να μείνει αμέτοχο σ’ αυτή την ιστορία. Αν πρόκειται για αυτοχειρία, ο Τσουμάνης θα αποτελέσει έναν ακόμα κρίκο στην τεράστια αλυσίδα αδόκητων θανάτων νέων ανθρώπων που δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν από τους δαίμονές τους, αλλά έμειναν μόνοι και αβοήθητοι.

Εκατοντάδες ποδοσφαιριστές σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα και πολλοί απ’ αυτούς κάνουν το μεγάλο άλμα στο κενό.

Τον τελευταίο χρόνο στην Ουρουγουάη αυτοκτόνησαν τέσσερις βετεράνοι και εν ενεργεία παίκτες, είτε γιατί αντιμετώπιζαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα, είτε γιατί δεν μπόρεσαν να αντέξουν το ψυχολογικό βάρος της απόσυρσής τους από τα γήπεδα ή γιατί βίωσαν μια προσωπική απώλεια.

Η αυτοκτονία του γερμανού τερματοφύλακα του Αννόβερου, Ρόμπερτ Ενκε, που πήδηξε από τη σιδηροδρομική διάβαση του Νόισταντ γιατί δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον θάνατο της δίχρονης κόρης του Λάρα λόγω προβλημάτων στην καρδιά, είχε συνταράξει τον ποδοσφαιρικό κόσμο πριν από 12 χρόνια.

Είναι ευκαιρία το συνδικαλιστικό όργανο των ποδοσφαιριστών να κινηθεί προς την κατεύθυνση της δημιουργίας δομής που θα προσφέρει βοήθεια στα μέλη της, πολλά από τα οποία βρίσκονται αντιμέτωπα ακόμα και με εξαρτήσεις. Ανάλογες πρωτοβουλίες έχουν αναληφθεί σε πολλές χώρες με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Στην περίπτωση που ο θάνατος του Τσουμάνη αποδειχθεί πως πρόκειται για δολοφονία, θα πρέπει να διερευνηθεί η σχέση του ποδοσφαίρου με αυτή την αποτρόπαια πράξη αφού είναι γνωστές οι μέθοδοι που μπορούν να εγκλωβίσουν σε αδιέξοδα τους ποδοσφαιριστές, κυρίως αυτούς που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.