Ενα κρασί {LF}με τον Μακρόν

Στις 3 τα ξημερώματα του Σαββάτου (σ.σ.: 18 Ιουλίου 2020) η Μέρκελ και ο Μακρόν συναντήθηκαν για ένα ποτήρι κρασί στο μπαρ του Χίλτον στην Γκραν Πλας των Βρυξελλών, ένα κτίριο της δεκαετίας του 1970 όπου διέμεναν και οι δύο. Οι συνομιλίες είχαν φτάσει σε αδιέξοδο. Οι «οικονόμοι» ήταν ανένδοτοι. Οι πλούσιοι, οικονομικά συντηρητικοί (και ξεροκέφαλοι, κατά την άποψη της Μέρκελ) Ολλανδοί είχαν στυλώσει τα πόδια για επιχορηγήσεις υπό όρους, σε σημείο που η εορταστική διάθεση της προηγούμενης ημέρας εξανεμίστηκε λόγω της έλλειψης προόδου και της εξάντλησης. Ο Μακρόν ενημέρωσε το κλιμάκιό του να ετοιμάσουν το προεδρικό σκάφος για απογείωση της τελευταίας στιγμής.

Η Μέρκελ, περισσότερο συνηθισμένη στις διαπραγματεύσεις υψηλού ρίσκου με διαρκή σκαμπανεβάσματα, επέμεινε. Στο τέλος, τα βαρέα βάρη της Ευρώπης, εκείνη και ο Μακρόν, παρουσίασαν ένα ενιαίο μέτωπο που κατέβαλε τους αντιρρησίες. Τα δύο πολυπληθέστερα κράτη της Ευρώπης αποδεικνύονταν ανίκητα όταν συνεργάζονταν. Κανείς γύρω από το τραπέζι δεν ήθελε να υπονομεύσει την Ένωση τη στιγμή της κρίσης ή να διακινδυνεύσει τη φήμη του εγκαταλείποντας τις συνομιλίες – ειδικά όταν οι περισσότεροι είχαν να κερδίσουν από το πακέτο διάσωσης. Οι αρχηγοί κρατών έπρεπε να φτάσουν σε συμφωνία. Η πανδημία ήταν μια δοκιμασία που κανείς δεν μπορούσε να αποφύγει με ευκολία.

«Συμφωνία!» έγραψε στο Twitter ο πρόεδρος του Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, στις 05.30 της 21ης Ιουλίου. Το tweet του Μακρόν ήταν πιο κομψό: «Μια ιστορική ημέρα για την Ευρώπη». Όπως αναμενόταν, η γυναίκα που ήταν εν πολλοίς υπεύθυνη για το αποτέλεσμα, υποβάθμισε τον τόνο του μηνύματος: «Συμπεριφερθήκαμε με αίσθημα ευθύνης για να συμφωνήσουμε σ’ αυτούς τους όρους». Μόνο τα μάτια της, κουρασμένα και ζαρωμένα, αλλά με ανακούφιση, πρόδιδαν ότι πίσω από τη μάσκα της η Άνγκελα Μέρκελ χαμογελούσε.