ΑΠΟΨΗΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

H Μεγάλη Αντικατάσταση

H Μεγάλη Αντικατάσταση
5 λεπτά

Στη Μεγάλη Αντικατάσταση αναφέρεται συχνά ο Γάλλος δημοσιογράφος Ερίκ Ζεμούρ ο οποίος έθεσε υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές του Μαΐου. Ο Ζεμούρ (που μου θυμίζει τον νεκροθάφτη στον «Λούκυ Λουκ») δηλώνει ότι εκφράζεται ελεύθερα και σ’ αυτό οφείλει τη σχετική επιτυχία του (το 21% των Γάλλων θέλουν να παίξει ρόλο στην πολιτική). Όπως όλοι στον χώρο της παλιάς δεξιάς, ο Ζεμούρ προβάλλει τη δημογραφική ανατροπή ως κίνδυνο για τον δυτικό πολιτισμό: η δήλωση περιλαμβάνει μια αλήθεια, ένα ψέμα και μια παρεξήγηση. Οι θεωρητικοί της Μεγάλης Αντικατάστασης και οι πολιτικοί που τους ακολουθούν προειδοποιούν ότι οι λευκοί ευρω-αμερικανικοί πληθυσμοί υποχωρούν αριθμητικά και πολιτισμικά και αντικαθίστανται από Άραβες, Βερβέρους, Νοτιο-ασιάτες και υπο-σαχάριους μουσουλμάνους. Αυτή η ανατροπή συμβαίνει μέσω της μαζικής μετανάστευσης από την Ανατολή και τον Νότο στη Δύση, της δημογραφικής ανάπτυξης των «εγχρώμων» και της μείωσης των γεννήσεων των «λευκών».

Πράγματι, η δημογραφική σύνθεση έχει αλλάξει τόσο στην Ευρώπη όσο και στις ΗΠΑ, όπου οι «λευκοί» αποτελούν πλέον οριακή πλειονότητα -κυρίως επειδή δεν είναι εύκολο να ορίσεις το χρώμα του δέρματος. Εξάλλου, η όλη υπόθεση ολισθαίνει στη γελοιότητα: οι εξετάσεις DNA αποκαλύπτουν ξανά και ξανά ότι έχουμε πολλαπλές καταγωγές οι οποίες δεν γίνονται απαραιτήτως φανερές στα σωματικά χαρακτηριστικά. Εν πάση περιπτώσει, οι θεωρητικοί της Μεγάλης Αντικατάστασης αποδίδουν τη δημογραφική αλλαγή σε σκόπιμες πολιτικές τις οποίες προωθούν οι παγκόσμιες φιλελεύθερες ελίτ, η γαλλική κυβέρνηση, η ΕΕ και ο ΟΗΕ· τη χαρακτηρίζουν μάλιστα «γενοκτονία των λευκών». Και προσθέτουν ότι την τροφοδοτεί η «εκβιομηχάνιση», η «αποπνευματοποίηση» και η έλλειψη ριζών του λευκού ανθρώπου, το γεγονός ότι στο περιβάλλον της παγκοσμιοποίησης έχει γίνει «αντικαταστάσιμος», χωρίς εθνική, ή πολιτιστική ιδιαιτερότητα. Με λίγα λόγια, όσοι πιστεύουν στη Μεγάλη Αντικατάσταση και στους υπαρξιακούς της κινδύνους, πιστεύουν στο αίμα και το στο χώμα· στις ρίζες, στον άνθρωπο-δέντρο.

 

Αν και η δημογραφική αλλαγή είναι αναμφισβήτητη, δεν έχει πρακτική σπουδαιότητα όταν οι άνθρωποι που πληθαίνουν ζουν σύμφωνα με τις ίδιες αξίες και την πολιτική αγωγή εκείνων που αραιώνουν. Το στοίχημα των κοινωνιών και της ανθρωπότητας δεν είναι να είμαστε ανοιχτόχρωμοι: αυτή η ιδιότητα δεν παίζει ρόλο από μόνη της στην ποιότητα της ζωής και στη μοίρα των κοινωνιών. Το στοίχημα είναι να διατηρηθούν και να επεκταθούν οι δημοκρατικές αξίες, οι αρχές της αξιοπρέπειας και της ισότητας· να μην οπισθοδρομήσουμε σε αυταρχικά καθεστώτα, φανατικές θρησκείες, πρωτόγονα έθιμα. Το ψέμα των θεωρητικών της Μεγάλης Αντικάστασης είναι ότι εκτυλίσσεται συνωμοσία: αν και πολλές ισλαμικές χώρες εμφορούνται από το ισλαμικό όραμα της κατάκτησης, δεν σημαίνει ότι μπορούν να το πραγματοποιήσουν· ούτε ότι τις ευνοεί ένα είδος Πέμπτης Φάλαγγας των Liberals. Άλλο πνευματική αδράνεια, τυφλότητα και λανθασμένες εκτιμήσεις, άλλο διεθνής πλεκτάνη.

Αν οι λίγο πιο μελαχρινοί πολίτες γίνονται φορείς του ευρωπαϊκού πολιτισμού, του πολιτισμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το πρόβλημα που βασανίζει τη δεξιά είναι μια ακόμα παρεξήγηση. Υπενθυμίζω ότι, για την παραδοσιακή βιολογία, η ξανθότητα και τα μπλε μάτια δεν θεωρούνται επικρατή χαρακτηριστικά· επιπλέον, δεν σημαίνουν τίποτα από πολιτική και πολιτιστική άποψη, αν και, πράγματι, έχουν χρησιμοποιηθεί για να ενθαρρύνουν τα εγκλήματα της αρίας φυλής κατά της ανθρωπότητας. Άλλωστε, εγκλήματα έχουν διαπράξει όλες οι φυλές στην πορεία της ιστορίας: μια ακόμα ένδειξη της ισότητάς μας ως προς τη δυνατότητα του εγκλήματος.

Η απάντηση σε δημογραφικές-πολιτισμικές ανησυχίες είναι η ένταξη-αφομοίωση των ξένων πληθυσμών έτσι ώστε να μη δικαιολογούνται οι χαρακτηρισμοί «αποικιοποίηση» και «κατάκτηση». Το πρόβλημα των κοινωνιών μας είναι ότι δεν έχουμε συμφωνήσει στον τρόπο με τον οποίον υποδεχόμαστε και συμβιώνουμε με ομάδες ανθρώπων που έχουν διαφορετική κουλτούρα και θρησκεία και ότι εφαρμόζουμε με αυτοκτονικό τρόπο τις αρχές της ανεκτικότητας: ανεχόμαστε τους μη ανεκτικούς. Με λίγα λόγια, έχουμε πάψει να μεταδίδουμε τις δημοκρατικές αρχές μέσω της παιδείας και των νόμων.

Η θεωρία της Μεγάλης Αντικατάστασης, την οποία δεν συζητούν μόνο νεοναζί και φανατικοί χριστιανοί αλλά και mainstream δεξιοί σε όλο τον κόσμο, είναι το ένα άκρο μιας διαλεκτικής σχέσης: στο άλλο άκρο βρίσκεται η ιδέα των ανοιχτών συνόρων και της ισοτιμίας των πολιτισμών. Επιπλέον, λείπει η σοβαρή ενημέρωση γύρω από τη δημογραφία όπως και γύρω από τον έλεγχο των γεννήσεων: σε περιβάλλον υπερπληθυσμού δεν μπορούμε φυσικά να εμπλακούμε σε κούρσα αναπαραγωγής. Λείπει επίσης η σοβαρή ενημέρωση για την ίδια την έννοια της «φυλής» η οποία συνιστά, εν πολλοίς, μια κοινωνική κατασκευή. Ωστόσο, η αριστερά δίνει όλο και μεγαλύτερη έμφαση στη φυλή και στο χρώμα του δέρματος ως θεμελιώδες στοιχείο της ανθρώπινης ταυτότητας -έτσι, μας απομακρύνει από τη φυλετική αχρωματοψία που είναι θεμελιώδες στοιχείο της ισότητας, ενώ, ταυτοχρόνως, εξάπτει φόβους και φαντασιώσεις.

 

Αν είχαμε σωστή πολιτική έναντι των μεταναστών, ιδιαίτερα των μουσουλμάνων, αν δεν επιτρέπαμε τον κοινοτισμό κι αν θέταμε σαφείς πολιτικούς και πολιτισμικούς όρους συμβίωσης, οι θεωρητικοί της Μεγάλης Αντικατάστασης θα έμεναν με άδεια χέρια. Το ότι έχουν περιθώριο να αναπτύσσουν επιχειρήματα, συχνά κρύβοντας, ή εκφράζοντας ανοιχτά, ιδέες βιολογικής λευκής υπεροχής και φυλετικού μίσους, οφείλεται στο ότι στις ΗΠΑ και στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ο δημόσιος διάλογος είναι υστερικός με ανταλλαγή πολύ διαφορετικών δημογραφικών δεδομένων ανάμεσα στις πολιτικές παρατάξεις. Η αριστερά και η δεξιά βλέπουν εντελώς διαφορετικά τη φυλετικο-πολιτισμική ποικιλομορφία -βλέπουν εντελώς διαφορετικά τον κόσμο. Το αποτέλεσμα είναι να οργιάζουν οι φήμες και ο ηθικός πανικός.

Ο στόχος της ευρω-αμερικανικής δημοκρατίας πρέπει να είναι η διάδοσή της, όχι η αποκλειστική της χρήση από μια υποτιθέμενη φυλή, η οποία εξάλλου δεν έχει καμιά ομοιογένεια στο εσωτερικό της. Εκτός του ότι όλη διαμάχη περί φυλής είναι προ-επιστημονική, άρα αναχρονιστική, επιδεινώνει την κατάτμηση των κοινωνιών, οξύνει την αντιπαράθεση μεταξύ φαντασιακών φυλών και νομιμοποιεί την αντίσταση σε οποιαδήποτε μορφή ένταξης.

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Τα Νεότερα

  1. Από το λάδι στη βασιλόπιτα: 300 προϊόντα με έκπτωση έως 25% για το γιορτινό τραπέζι με το πρόγραμμα «Γιορτές για όλους»
  2. Ιρλανδία: Άνδρας αχρήστευσε C-130 των ΗΠΑ με τσεκούρι στο αεροδρόμιο Σάνον
  3. «Θα χρειαστεί μια καταστροφή για να αντιδράσουμε» – Η προφητική δήλωση του Μπιλ Γκέιτς για τις κυβερνοεπιθέσεις και την ΑΙ

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies