Ενας πολιτικός – ρομπότ

Ο 63χρονος ηγέτης του SPD και πρώην δικηγόρος Oλαφ Σολτς, ο οποίος διεκδικεί πλέον με αξιώσεις την καγκελαρία της Γερμανίας μετά το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών, είναι αναμφισβήτητα ένας πολιτικός με σημαντική εμπειρία. Το 1998 εισήλθε για πρώτη φορά στη γερμανική Βουλή, γνωστή και ως Μπούντεσταγκ, ενώ από τότε παρέμεινε σε σημαντικές θέσεις, τόσο στο κόμμα του όσο και στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Εχει διαγράψει, έτσι, ήδη μια αρκετά μακρά πορεία – η οποία, ωστόσο, έχει αφήσει αρκετές «σκιές».

Για του λόγου το αληθές, διετέλεσε δήμαρχος στην πόλη του Αμβούργου την περίοδο 2011-18, μια περίοδο από την οποία συνεχίζουν να τον κυνηγούν πολλές κακές «φήμες» – χωρίς, πάντως, να έχει αποδειχθεί κάτι συγκεκριμένο εις βάρος του. Κάτι ανάλογο συνέβη και με το πολύκροτο σκάνδαλο της Wirecard, μιας από τις εταιρείες – κόσμημα της Γερμανίας, η οποία κατέρρευσε παταγωδώς το καλοκαίρι του 2020, με πολλούς να αναρωτιούνται πώς ήταν δυνατόν ο ίδιος, εκ της θέσης του ως υπουργού Οικονομικών στην απερχόμενη κυβέρνηση της Ανγκελα Μέρκελ, να μη γνώριζε τι συνέβαινε. Μάλιστα, η υπόθεση οδήγησε τόσο τον Σολτς όσο και τη Μέρκελ ενώπιον της αρμόδιας κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής – χωρίς και πάλι να προκύψει κάτι εις βάρος τους.

Σε κάθε περίπτωση, ο Σολτς δεν είναι ακριβώς εκείνο το είδος του ανθρώπου που έχει την ικανότητα να εμπνέει και να ξεσηκώνει τα πλήθη. Ορισμένοι τον έχουν χαρακτηρίσει «πολιτικό – ρομπότ», τόσο για την οργανωτικότητα που επιδεικνύει, όσο και για τον τρόπο με τον οποίο στέκεται και συμπεριφέρεται στις δημόσιες εμφανίσεις του. Οσοι, μάλιστα, είχαν την υπομονή να παρακολουθήσουν τις τρεις τηλεμαχίες με τους δύο άλλους βασικούς διεκδικητές της καγκελαρίας, τον Αρμιν Λάσετ και την Αναλένα Μπέρμποκ, δεν θα δυσκολεύονταν να διαπιστώσουν ότι ο Σολτς κατάφερνε να διατηρεί τον αυτοέλεγχό του σε κάθε στιγμή, να απαντά συγκροτημένα – αν και όχι πάντα πειστικά – και να χαμογελά… ελεγχόμενα όταν το απαιτούσαν η περίσταση και ο φακός.

Αυτό ακριβώς φαίνεται πως ήταν και το βασικό προσόν που τον έκανε να ξεχωρίσει από τους άλλους δύο, τουλάχιστον σε προσωπικό επίπεδο, καθιστώντας τον σαφώς πιο δημοφιλή στις δημοσκοπήσεις και χαρίζοντάς του την πρωτιά και στις τρεις τηλεοπτικές αναμετρήσεις. Στο πρόσωπό του οι Γερμανοί – όσοι τουλάχιστον επέλεξαν τους Σοσιαλδημοκράτες – είδαν έναν πολιτικό από αυτούς που έχουν συνηθίσει, ο οποίος τους ενέπνευσε εμπιστοσύνη ότι είναι σε θέση να ηγηθεί με επιτυχία της επόμενης κυβέρνησης.

Σε αντίθεση με τον «γκαφατζή» Λάσετ και τη μάλλον ανεπαρκή Μπέρμποκ – η οποία, άλλωστε, παραδέχθηκε και χθες ότι το όχι και τόσο καλό αποτέλεσμα των Πρασίνων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα σφάλματα που έκανε στην αρχή της προεκλογικής εκστρατείας.