Ορθολογισμός και ποδόσφαιρο

Το ποδόσφαιρο έβγαλε τη γλώσσα του σε όλους όσοι προσπαθούν να το ερμηνεύσουν, να το τοποθετήσουν σε καλούπια λογικής, να το τετραγωνίσουν, να αφαιρέσουν το συναίσθημα και την ψυχή του.

Το ποδόσφαιρο ζει και αναπνέει, έχει ψυχή, πόνο και χαρά. Αποτελεί μια μορφή έκφρασης του ανθρώπου με τη βοήθεια της μπάλας.

Ο Παναθηναϊκός, η Μπαρτσελόνα, η Αρσεναλ αντιμετωπίστηκαν με χλεύη, υποβλήθηκαν σε μία άδικη σύγκριση με τους ανταγωνιστές τους. Αμφισβητήθηκαν, δικαίως, με τη γλώσσα της λογικής. Εκεί όμως που τελειώνει ο ορθολογισμός, ξεκινά το ποδόσφαιρο.

Οι Πράσινοι σκόρπισαν στους πέντε ανέμους τη μέχρι χθες πρωτοπόρο και αήττητη ομάδα του Βόλου. Η Μπάρτσα έστησε το πρώτο πάρτι στο Καμπ Νου στη μετά Μέσι εποχή, γιορτάζοντας την επιστροφή του διαδόχου του Αργεντινού, Ανσού Φάτι. Η Αρσεναλ των ηττών στις τρεις πρώτες στροφές, ανάγκασε ακόμα και τον Τιερί Ανρί να σηκωθεί από τη θέση του και να τη χειροκροτήσει στο λονδρέζικο ντέρμπι με την Τότεναμ.

Τι μας διαφεύγει λοιπόν από την κριτική μας; Μήπως ο κρίσιμος τομέας της ψυχολογίας; Η παράμετρος των συγκυριών τις οποίες χρησιμοποιούμε κατά το δοκούν ώστε να αιτιολογήσουμε τις απόψεις μας;

Την Πέμπτη η Μπαρτσελόνα ήταν η χειρότερη ομάδα της Ισπανίας και η Ρεάλ η κορυφαία. Τι μεσολάβησε και αντιστράφηκαν οι ρόλοι; Ξέχασε την μπάλα ο Μπενζεμά, έγινε καλύτερος ποδοσφαιριστής ο Ντεπάι, ο απών χθες, λόγω τιμωρίας Κούμαν, ανακάλυψε τη συνταγή του ποδοσφαιρικού ελιξιρίου; Η «Μάρκα» θα αναγκαστεί να καταπιεί την ειρωνεία της για το(ν) τίκι και το(ν) τάκι και να απαντήσει στο ερώτημα που η ίδια έθεσε προ ημερών: «Τι ποδόσφαιρο παίζει η Μπαρτσελόνα;». Κι αυτός ο Παναθηναϊκός; Στην πρώτη αγωνιστική ήταν έτοιμος για τον τίτλο, στην τρίτη είχε χάσει ήδη την πυξίδα του και οι παίκτες δεν γνώριζαν σε ποια ομάδα αγωνίζονται, ενώ στην τέταρτη αναστήθηκε. Ούτε τα ευαγγέλια του ποδοσφαίρου να ήταν. Κι αν χάσει την επόμενη Κυριακή από τον Ολυμπιακό θα του δώσουμε ξανά μία να γυρίσει στην κόλαση.