Η Φώφη δεν θέλει κριτική

Σχήματα, ρητορικές ήδη φθαρμένες, αντί πολιτικής σύμβολα και τσιτάτα: αυτός είναι ο λόγος της Φώφης Γεννηματά, όπως εκτίθεται στη συνέντευξή της στα «ΝΕΑ» (25-26/9/2021). Η πρόεδρος επένδυσε και συνεχίζει να επενδύει σε μια κληρονομιά εκτός καιρού. «Αυτοί του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν καμία σχέση με το ΠΑΣΟΚ, τον Ανδρέα, τις πολιτικές και το έργο μας», κρεμάει τα εικονίσματα για να αντιπαρατεθεί στον πολιτικό χώρο που εκτόπισε το κόμμα της από τη φωτογραφία του παλαιού διπολισμού.

Τι άλλο περιέχει η συνέντευξη; Ρητορικά σχήματα, τόσο γνώριμα από τις ανακοινώσεις του κόμματος, σωτηριολογικές αναφορές και υποσχέσεις για «μεγάλες αλλαγές που εγγυώνται ένα καλύτερο μέλλον», πασοκική συμπεριληπτικότητα («ανάπτυξη αλλά και κοινωνική δικαιοσύνη»), τσιτάτα («Νέα Αλλαγή», «Πράσινο Κοινωνικό Συμβόλαιο»). Αν της ζητήσει κανείς να εξηγήσει τι εννοεί με αυτούς τους όρους, και υπομείνει τις όποιες διευκρινίσεις, θα βαρεθεί να ακούει άδεια λόγια.

Αυτό όμως που με εντυπωσίασε είναι η έκρηξη αυταρχισμού και οι έμμεσες απειλές κατά του Ανδρέα Λοβέρδου, εσωκομματικού αντιπάλου της, στον οποίο στέλνει μήνυμα ότι «δεν είναι αποδεκτό υποψήφιος πρόεδρος του κόμματος να αντιπολιτεύεται το κόμμα του», δηλαδή αυτή την ίδια. Ζητεί ευθέως υποστολή της κριτικής, πράγμα αδιανόητο για δημοκρατικό κόμμα σε κρίση και σε αναζήτηση ταυτότητας, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής διαδικασίας.