Πρωτόκολλα

Πέρασε μόλις μια εβδομάδα από το πρώτο κουδούνι και δυο τμήματα στη Θεσσαλονίκη ανέστειλαν τη λειτουργία τους. Πριν καν γίνει γνωστή η είδηση, ένα μέλος της Επιτροπής Λοιμωξιολόγων είχε θέσει τηλεοπτικά τον προβληματισμό του για το μέτρο του 50%+1, αναφέροντας ότι ίσως αναθεωρηθεί. Και ο συριζαίος τομεάρχης Παιδείας είχε προλάβει να καλέσει την κυβέρνηση «να ακούσει, όχι τον ΣΥΡΙΖΑ ή τον Φίλη, αλλά τους ειδικούς επιστήμονες», μια κι η αρμόδια υπουργός εμφανίζεται πεπεισμένη πως η πολιτεία έχει επιβάλει τα αποτελεσματικότερα υγειονομικά πρωτόκολλα σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Τι κι αν η εμπειρία από άλλες χώρες έχει δείξει στους επιστήμονες πως η δημιουργία γενικών κανόνων που εφαρμόζονται σε κάθε σχολική μονάδα μόνο εύκολη δεν είναι; Γιατί θα πρέπει να συνυπολογιστούν και παράγοντες που συνήθως διαφέρουν από σχολείο σε σχολείο. Οπως τα ποσοστά εμβολιασμού στους 12 με 17, τα είδη των δραστηριοτήτων που συμμετέχουν τα παιδιά, οι αποστάσεις που μπορούν να κρατήσουν μέσα στις αίθουσες – μέχρι κι η ηλικία των σχολικών κτιρίων ή τα τετραγωνικά της τάξης μετρούν.

Θέσφατα

Το αχανές αμερικανικό κράτος προσφέρει ένα καλό παράδειγμα της πολυπλοκότητας του ζητήματος. Σύμφωνα με τις οδηγίες της Πολιτείας της Πενσιλβάνια – όπου τα παιδιά σχολικής ηλικίας που κόλλησαν την περασμένη εβδομάδα ήταν δεκαπλάσια σε σχέση με πέρυσι την ίδια εποχή -, τα σχολεία κλείνουν όταν τα κρούσματα φτάνουν το 5% του πληθυσμού τους μέσα σε δύο εβδομάδες. Στα μικρά, με λιγότερους από 500 μαθητές και εκπαιδευτικούς, όταν αγγίζουν τα 25, και στα μεγάλα, με πάνω από 900, όταν νοσούν 45. Στη Φιλαδέλφεια με 3 κρούσματα μια τάξη μπαίνει σε καραντίνα. Σε άλλες Πολιτείες οι Αρχές ακολουθούν το σύστημα «test to stay», ελέγχοντας καθημερινά τις επαφές των κρουσμάτων. Πάντως, οι αμερικανοί ειδικοί, οι οποίοι βλέπουν τη μεγάλη εικόνα των ποικίλων μέτρων που ισχύουν στις ΗΠΑ, υποστηρίζουν κάτι με βεβαιότητα: δεν υπάρχουν θέσφατα στη διαχείριση της συγκεκριμένης πανδημίας. Εξ ου κι η αλλαγή πρωτοκόλλων είναι μια επιλογή που δεν πρέπει να φεύγει ποτέ απ’ το τραπέζι – εφόσον ο στόχος είναι να μείνουν όσο το δυνατόν περισσότερα σχολεία ανοιχτά με ασφάλεια για όσο περισσότερο γίνεται.