Ο μεγάλος ύπνος

Προχθές το βράδυ, στη Θεσσαλονίκη, ο Αλέξης Τσίπρας είχε κέφια. Με σύνθημα που εξόργισε το ΚΙΝΑΛ και με πράσινο φόντο, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα μια φορά πλειοδότησε σε παροχές. Στρογγύλεψε τον κατώτατο μισθό που θα έδινε σε 800 ευρώ, υποσχέθηκε ακόμα μια φορά διαγραφή ιδιωτικού χρέους και, γενικώς, έζησε τη μαγεία του κόμματος εξουσίας που κάνει παροχές αναμένοντας τη στιγμή που θα κληθεί να κυβερνήσει, να προσαρμόσει δηλαδή τα ταξίματα στην πραγματικότητα. Ο άνθρωπος που επί διακυβέρνησής του μειώθηκε ο κατώτατος μισθός και φορολογήθηκε άγρια η μεσαία τάξη, θεωρεί ότι μπορεί να πλειοδοτεί σε υποσχέσεις προς εργαζόμενους και τη μεσαία τάξη. Αλλά αφού τ’ αφεντικό τρελάθηκε, γιατί να μη χάσει τελείως τα μυαλά του; Γιατί έμεινε 700 ευρώ πίσω από τον κατώτατο μισθό που χαρίζει το ΚΚΕ;

Στο βήμα, είναι εύκολο να μονολογείς. Στις συνεντεύξεις Τύπου, αντίθετα, όσο κι αν η βαρεμάρα είναι μεταδοτική, ακόμα κι ο Τσίπρας μπορεί να αναγκαστεί να παρακάμψει ερωτήσεις που δεν μπορεί να απαντήσει. Κάπως έτσι έγινε χθες στη ΔΕΘ, στη Θεσσαλονίκη. Ρωτήθηκε κατ’ επανάληψη, π.χ., για την αύξηση του ΑΕΠ το τελευταίο τρίμηνο και για τις θετικές αξιολογήσεις της ελληνικής οικονομίας. Τι απάντησε; «Δεν θέλουμε να ευημερούν οι αριθμοί, θέλουμε να ευημερούν οι άνθρωποι».

Ρωτήθηκε, επίσης, κατ’ επανάληψη, τι θα κάνει αν το σενάριο που διακινεί για τις επόμενες εκλογές, το σενάριο της συγκυβέρνησης με κόμματα που ο ίδιος τα θεωρεί προοδευτικά (το ΚΙΝΑΛ, αλλά και το κόμμα Βαρουφάκη) και της αποφυγής εκ νέου προσφυγής στις κάλπες, δεν ευοδωθεί – πράγμα που είναι και το πιο πιθανό, αν λάβει κανείς υπόψη του τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Και σε συνάρτηση, έπειτα από μια τέτοια δυσμενή για τον ίδιο πιθανότητα, αν θα δρομολογήσει τη διαδικασία διαδοχής του στο κόμμα του. Στην αρχή, αυτές τις ερωτήσεις απέφευγε να τις απαντήσει, κάποια στιγμή όμως αναγκάστηκε να αντιπαραβάλει στα δεδομένα της εποχής τον γνωστό βολονταρισμό: «Δεν το πιστεύω. Πιστεύω ότι θα νικήσω».

Καμένος (με ένα μι) στις προηγούμενες εκλογές, όπου πάλι δεν έλαβε υπόψη του τα δεδομένα των δημοσκοπήσεων, ο Τσίπρας εξακολουθεί να ζει στον κόσμο του. Στο κόμμα του είναι προστατευμένος: πού να ψάχνεις άλλον ο οποίος να μπορεί έστω να υποσχεθεί την εξουσία; Αλλά εκτός του κόμματος, στην αγορά, δεν είναι δυνατόν να λέει ό,τι θέλει.

Τον ρωτούν, π.χ., για το μετρό Θεσσαλονίκης, που έχει καθυστερήσει λόγω της αντίθεσης του ΣΥΡΙΖΑ στη μεταφορά και την επανατοποθέτηση των αρχαίων που βρέθηκαν στον σταθμό Βενιζέλου, λέει ότι για την καθυστέρηση φταίει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Τον ρωτάνε για τον εμβολιασμό, λέει ότι «δεν προχωράει όπως θα έπρεπε να έχει προχωρήσει». Το λέει, ο αρχηγός κόμματος ο τομεάρχης υγείας του οποίου, ο οποίος έλεγε ψευδώς ότι τα εμβόλια είναι «μη δοκιμασμένα» εμβολιάστηκε μόλις πριν από δύο εβδομάδες. Το λέει ο άνθρωπος που υποστήριζε ότι δεν έχουν ανακαλυφθεί εμβόλια όταν είχε αρχίσει η παραγωγή τους, που αποκαλούσε τον εμβολιασμό με Αστρα Ζένεκα «ξεσκαρτάρισμα» και, πιο πρόσφατα, παρομοίασε τα εμβόλια με ρετσινόλαδο! Πώς να πείσει;

Οι συνεντεύξεις του Τσίπρα είναι νυσταλέες τελετές. Η μόνη έκπληξη που μπορεί να περιμένει κανείς είναι τα γλωσσικά μαργαριτάρια του αρχηγού – ο οποίος, χθες, απαντώντας κάτι για την οικονομία, είπε να μιλήσει και για το χρέος. Σύννους και περίφροντις, το πέταξε:

«Το χρέος υπερέβη τα εσκαμμένα».