NON PAPER

Ιστορίες του παππού Σοφοκλή

Εφόσον τα έργα των αρχαίων τραγικών μας θεωρούνται η απαρχή, οι θεμέλιοι λίθοι της δραματουργίας, ο Οιδίποδας του Σοφοκλή δικαιούται να είναι ο «Αδάμ» της και, όντως, έτσι χαρακτηρίζεται από πολλούς. Διότι, εκτός από πολλά άλλα, έρχεται αντιμέτωπος με ένα αρχέγονο της ανθρώπινης ψυχής πάθος. Τη σύγκρουση της υποκειμενικής πραγματικότητας με την αντικειμενική. Αυτό το «τραύμα» γύρω από το οποίο αρχίζουν και περιστρέφονται οι μύθοι και κάνει τον καθημερινό άνθρωπο δραματικό πρόσωπο. Για πολλούς ειδικούς μάλιστα, ο Οιδίποδας είναι η απάντηση στην ερώτηση «ποιος είναι ο ρόλος και η αναγκαιότητα της ψυχανάλυσης». Να μην «τυφλώνεται» ο άνθρωπος όταν τρακάρει μετωπικά με την αντικειμενική αλήθεια. Να μην τα χάνει όταν έρχεται αντιμέτωπος με τις συνέπειές της, όταν διαπιστώνει ότι «δεν είναι αυτό που νομίζει». Γιατί ένα είναι σίγουρο. Οτι κάποια στιγμή δεν μπορεί παρά να την αντιμετωπίσει.

Βέβαια, οι μύθοι διαβάζονται και ανάποδα. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει και η διαπίστωση πως «όταν η επιθυμία σου δεν συμπίπτει με την πραγματικότητα, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα». Βραχυπρόθεσμο βόλεμα αλλά, τέλος πάντων, βόλεμα. Το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτό «εγκαθίσταται» ως νοοτροπία. Για πόσο θα σε παίρνουν στα σοβαρά όταν είσαι μόνιμη αποδρομή από την πραγματικότητα. Ωραίο, δεν λέω, το «Δεν θέλω ρεαλισμό, θέλω μαγεία» αλλά είδαμε τι έπαθε και η Μπλανς Ντιμπουά.

Σε αυτήν τη ρότα, με πυξίδα βολικές αλλά κατασκευασμένες, με τύπου lego αλήθειες, είναι εγκλωβισμένοι οι κουβεντολόγοι και αβανταδόροι της αντιπολίτευσης. Που, μη γελιόμαστε, όσο και αν δεν αποτελούν την επίσημη φωνή του ΣΥΡΙΖΑ – αν και σε κάποιες περιπτώσεις την αποτελούν – κάνουν πολλές φορές τη «βρώμικη δουλειά» της Κουμουνδούρου.

Ούτε ένα ούτε δύο ούτε τρία

Την τελευταία μόνο εβδομάδα, η σύγκρουση της «συριζαϊκής μαγείας» με την απομάγευση της πραγματικότητας είναι συνεχής και επαναλαμβανόμενη. Αντε καλέ, πολύ που τους νοιάζει. Τι τον ένοιαξε δηλαδή τον πρώην πρύτανη του ΑΠΘ, μα πάνω απ’ όλα «στρατιώτη του ΣΥΡΙΖΑ», Γιάννη Μυλόπουλο που παρουσίαζε φωτογραφίες από τη «σιδηρόφραχτη» ΔΕΘ του 2018, επί Τσίπρα δηλαδή, ως αποδεικτικά στοιχεία της δήθεν αποστροφής του κόσμου για τον σημερινό Πρωθυπουργό. Εκανε μια τόσο δα υποχώρηση στην πραγματικότητα και την κατέβασε μετά από δυο μέρες αλλά σιγά μην απολογηθεί κιόλας. Εξάλλου οι «αριστεροί» δεν απολογούνται ποτέ διότι ποτέ δεν κάνουν λάθη.

Τι κι αν ο Πρωθυπουργός μίλησε για φορολογικές απαλλαγές, για γονικές παροχές αξίας έως 800.000. Το αντιπολιτευτικό αφήγημα το βόλευε οι απαλλαγές να αφορούν σε περιουσίες άνω των 800.000 και έτσι το διακίνησε ο Νάσος Ηλιόπουλος. Στην αρχή είπαμε δεν κατάλαβε, μπέρδεψε το κάτω με το πάνω. Το ίδιο όμως επανέλαβαν και οι λεγόμενοι «σοβαροί» της αντιπολίτευσης, Τσακαλώτος και Δραγασάκης. Το ίδιο ακριβώς και ο Αλέξης Τσίπρας. Αφού έτσι βολεύει, έτσι θα το λέμε. Λάθος το έγραψε ο Πιραντέλο. «Ετσι είναι αν έτσι νομίζουμε» είναι το σωστό. (Ασχετο αλλά μια και μίλησα για «σοβαρούς του ΣΥΡΙΖΑ», από πού κι ως πού είναι σοβαρός ο Ανδρέας Ξανθός που στα κυβερνητικά χρόνια ανεχόταν τις τσιρίδες του Πολάκη;).

Πριν από λίγες μέρες, το γκάλοπ έδειξε ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των αντιεμβολιαστών είναι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ. Αντε καλέ, δεν ξέρουμε να διαβάζουμε τις δημοσκοπήσεις. Ασε που δεν εμπιστευόμαστε τι «βλέπουν» οι δημοσκοπήσεις – μόνο εκείνες που παραμονές των εκλογών του 2019 ψιθύριζαν στο αφτί του κυρίου Τσίπρα ότι δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μια στο εκατομμύριο να κερδίσει η Νέα Δημοκρατία.

Το ίδιο έγινε με την περίφημη «παιδική δουλεία», με τη φωτογραφία όπου υποτίθεται ότι αστυνομικοί έκαναν έλεγχο σε νήπια, με την τάχα εμπλοκή της συζύγου του Πρωθυπουργού στην efood. Σιγά μη συμμορφωθούμε με την αλήθεια. Εξάλλου και στον Οιδίποδα, ο Τειρεσίας είναι ηθοποιός.