Πρώτο κουδούνι μετά από 21 χρόνια για έναν μαθητή
Ξαναλειτουργεί το Δημοτικό Σχολείο στο Μαθράκι, {CR}το μικρό νησί βορειοδυτικά της Κέρκυρας {CR}n Μιλά στα «ΝΕΑ» η δασκάλα του 9χρονου Τάσου
Στις 2 Σεπτεμβρίου, 35 γυναίκες και άνδρες άνω των 65 ετών που κατοικούν μόνιμα στο Μαθράκι, το μικρότερο από τα διαπόντια νησιά βορειοδυτικά της Κέρκυρας, με έκταση μόλις τρία τετραγωνικά χιλιόμετρα, σταμάτησαν για λίγο ό,τι έκαναν, δηλαδή, ψάρεμα, εργασίες στα λιοστάσια και μπάνιο στη θάλασσα, για να διαχειριστούν μια συγκλονιστική είδηση. Οχι, δεν ήταν ο χαμός του σπουδαίου Μίκη Θεοδωράκη, ούτε η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού των υγειονομικών, ούτε και τα μετάλλια ελλήνων αθλητών στο Τόκιο, που απασχολούσαν εκείνη τη μέρα την επικαιρότητα. Το συνταρακτικό νέο για τη ζωή στον «πλανήτη» Μαθράκι, εκείνη την Πέμπτη, ήταν το εξής ένα: Ο Τάσος, ένα παιδί εννέα ετών (με τη μαμά του Τζένη) είχε… προσγειωθεί στην προβλήτα του λιμανιού, γεγονός που θα σηματοδοτούσε το άνοιγμα του Δημοτικού Σχολείου ύστερα από 21 ολόκληρα χρόνια.
Τι γνωρίζουμε μέχρι στιγμής για τον μικρό «πρίγκιπα» του Μαθρακίου; Ο Τάσος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη αλλά μεγάλωσε στη Γερμανία. Η επιστροφή του στην Ελλάδα οφείλεται στην επιθυμία της μητέρας του να τον μεγαλώσει στην πατρίδα, ένα όνειρο που η τηλεργασία έβαλε τελικά το χέρι της να γίνει πραγματικότητα. Είναι άσος στα Μαθηματικά, ενώ στον ελεύθερο του χρόνο φέρνει εις πέρας δύσκολες αποστολές, όπως είναι τα παζλ με πολλά κομμάτια και τα παιχνίδια στη θάλασσα. Βαθιά επιθυμία του μικρού Τάσου είναι να ακολουθήσει το παράδειγμά τους ακόμα μια οικογένεια ώστε να έχει έστω έναν συνομήλικο φίλο να μοιράζεται τις ώρες του μαθήματος και τις βόλτες στο καταπράσινο Μαθράκι.
Δασκάλα και συμμαθήτρια. «Καθημερινά μου λέει ότι περνάει πολύ ωραία αλλά σίγουρα, επειδή το έχω συζητήσει μαζί του, θα ήθελε να έχει ακόμα έναν συμμαθητή», λέει στα «ΝΕΑ» η 28χρονη δασκάλα του, «κυρία Ελευθερία», που εκτός από διδάσκουσα του βασικού κορμού μαθημάτων της Γ’ δημοτικού – Γλώσσα, Μαθηματικά, Ιστορία, Θρησκευτικά, Μελέτη – εκτελεί και χρέη δασκάλας Γυμναστικής, Εικαστικών, Μουσικής, Θεατρικής Αγωγής, ενώ στα διαλείμματα μεταμορφώνεται σε… συμμαθήτρια. «Στο διάλειμμα είμαστε μαζί. Δυστυχώς, δεν έχει άλλα παιδάκια να παίξει. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα. Μακάρι να μπορούσε να έρθει έστω ένα παιδάκι, ακόμα μία οικογένεια, για να έχει παρέα και ο Τάσος. Θα ήταν καλύτερο και για μένα γιατί θα μπορούσαμε να κάνουμε περισσότερες ομαδικές δραστηριότητες. Ενώ τώρα ο Τάσος είναι κατά κάποιον τρόπο εγκλωβισμένος μαζί μου», εξηγεί η 28χρονη δασκάλα, γεννημένη στη Βέροια με σπουδές στην Αλεξανδρούπολη, που φέτος είναι ο τρίτος χρόνος κατά τον οποίο προσφέρει τις υπηρεσίες της σε σχολεία της περιφέρειας, καθώς πρόπερσι που ξεκίνησε να διδάσκει βρέθηκε στη Σχοινούσα, πέρσι στη Σαντορίνη, ενώ αυτόν τον Σεπτέμβριο στην πρώτη της επιλογή, το Μαθράκι. «Από ό,τι έχω ακούσει από κατοίκους, την τελευταία φορά που λειτούργησε το παλιό σχολείο πρέπει να είχε 10 παιδιά. Πολύ παλαιότερα, τη δεκαετία του ’80, είχαν φτάσει μέχρι και 70-80 οι μαθητές. Αυτή τη στιγμή, το παλιό σχολείο δεν είναι σε λειτουργία διότι επισκευάζεται οπότε στεγαζόμαστε στον χώρο της κοινότητας που βρίσκεται στο λιμάνι, σε μια αίθουσα που προσπαθούμε να διαμορφώσουμε», εξηγεί η δασκάλα.
Κίνητρο. Οσο για τις πρώτες αντιδράσεις των 35 «σοφών» του μικρού νησιού για τον νέο κάτοικο, ευτυχώς τα νέα είναι καλά. «Είναι όλοι πολύ χαρούμενοι και συγκινημένοι που άνοιξε το σχολείο. Ολοι θέλουν να το δουν σαν ένα πρώτο βήμα για να έρθουν νέες οικογένειες και να αποκτήσει το νησί περισσότερη ζωή, να ανοίξουν και άλλα μαγαζιά, ένα παντοπωλείο ενδεχομένως. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα άλλο πέρα από το καφενείο. Το γεγονός ότι δεν υπήρχε ως τώρα σχολείο, σίγουρα ήταν αποτρεπτικός παράγοντας. Ενώ τώρα που λειτουργεί έστω ένα, πιστεύω δίνει το κίνητρο σε μια οικογένεια να έρθει και να μείνει εδώ. Σε κάθε περίπτωση, είναι μια γενναία απόφαση. Για τη μαμά του μικρού που δεν κατάγεται από εδώ και ήρθε να ζήσει μόνη σε ένα τέτοιο μέρος, χωρίς να ξέρει κανέναν, ήταν μια πολύ δύσκολη επιλογή. Αλλά από ό,τι μου έχει πει, το ήθελε πολύ».













