Αναζητώντας τους νέους

Είναι μια συγκυρία όπου οι πολιτικές δυνάμεις εν συνόλω ψάχνουν τη νεολαία. Η τελευταία, χαμένη στον αλγόριθμο, την εξατομίκευση αλλά και σε νέα πεδία και ενδιαφέροντα, δεν δείχνει ζέση για το κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό και αυτό είναι μια γενική τάση που αφορά όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Ειδική στρατηγική φαίνεται να έχουν αποφασίσει να χαράξουν η κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα, όπως φάνηκε και από τη φετινή παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη ΔΕΘ.

Το ανάλογο θα κάνει και ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, που επίσης μπορεί να βλέπει τα δικά του ποιοτικά νούμερα καλύτερα σε σχέση με τη νέα γενιά, όχι όμως επαρκή για να περιγραφεί ως ένας καλός συγχρονισμός με τη νεολαία. Για παράδειγμα και ξεκινώντας από τα ενδότερα της κυβέρνησης, έχει ενδιαφέρον πως μια σειρά προγραμμάτων που αφορούν τη νέα γενιά, όπως τα προγράμματα κατάρτισης, δεν βρίσκουν διαύλους να πάνε στους νέους, ενώ και οι μηχανισμοί διακρίβωσης δεν είναι επαρκείς για να οικοδομηθεί ακόμη μια σχέση εμπιστοσύνης με τους σημερινούς 25άρηδες. Οι δυσκολίες αντιστοίχισης των νέων προγραμμάτων κατάρτισης ή και νεανικής επιχειρηματικότητας μπορεί να φαντάζουν ως μέρος μιας συνολικής τεχνικής δυσκολίας, όμως στον πυρήνα τους έχουν την απόσταση από τη νέα γενιά. «Ο μέσος νέος μιλάει άλλη γλώσσα» μας λέει κυβερνητικός αξιωματούχος που έχει γνώση του σχεδιασμού. Για πρώτη φορά, ας πούμε, πέφτουν πάνω σε νέους που λένε πως είναι υπερκαταρτισμένοι και δεν έχουν ανάγκη, ενώ μια βασική αιτία της αδιαφορίας για το στενά τεχνικό ζήτημα της ανέλιξης είναι οι χαμηλές προσδοκίες για τις απολαβές τους ή την πρόοδό τους. Μιλάμε πάντα για μια χώρα που έχει ως μείζον θέμα το brain drain, ενώ η όλη πανδημική κρίση ενίσχυσε τα χαρακτηριστικά εξατομίκευσης. «Οι νέοι της Ελλάδας μιλάνε πιο άνετα με τους νέους της Βρετανίας για παράδειγμα, παρά με τους μεσήλικους της δικής τους χώρας» λέει άλλο στέλεχος που σήμερα ανήκει στον κυβερνητικό σχεδιασμό προσέλκυσης της νέας γενιάς.

Και στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν στο ραντάρ τους τεχνικές απεύθυνσης στην νεολαία. Οι νέες τάσεις της ριζοσπαστικοποίησης δεν τους συμπεριλαμβάνουν, ενώ για ένα μέρος των νέων και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μέρος του παλιού πολιτικού συστήματος. Το γεγονός, δε, πως έχουν κυβερνήσει είναι την ίδια ώρα ατού (λόγω κεκτημένης πείρας) και απωθητικό για ένα μέρος των σημερινών 25άρηδων. Το σχέδιο της επόμενης ημέρας έχει την αγωνία να είναι σχέδιο και των νέων και δεν έχει πια σχέση με τακτικές τύπου Γραμματεία Νέας Γενιάς κ.λπ.