Live από το υπουργείο

Τώρα οι απερχόμενοι είναι στο μάζεμα. Οι γραμματείς μεταφέρουν αρχεία σε σκληρούς δίσκους και τηλεφωνούν για να ακυρώσουν ραντεβού – μεταξύ μας, δεν χρειάζεται, οι ενδιαφερόμενοι έχουν πληροφορηθεί ότι δεν θα δουν τον (πρώην) υπουργό. Ο υπεύθυνος του πολιτικού γραφείου απαντάει σε τηλεφωνήματα ψηφοφόρων που θέλουν να εκφράσουν τη λύπη, την έκπληξή τους και κυρίως την πίστη τους προς τον αγαπημένο τους πολιτικό. Η δεύτερη γραμματέας ψάχνει δουλειά. Το ίδιο και οι μετακλητοί, όπως και ένας τύπος που είχε έρθει από την ιδιαίτερη εκλογική περιφέρεια του υπουργού και ήταν κάτι ανάμεσα σε σεκιουριτάς και κλητήρας. Στο γραφείο Τύπου ελπίζουν ότι μπορεί και να παραμείνουν. Ο υπουργός ανοίγει το συρτάρι και βάζει μερικά πράγματα σε μία τσάντα. Κυρίως κάτι κορνίζες με οικογενειακές φωτογραφίες, ίσως και ένα εικόνισμα της Παναγιάς που καλό είναι να υπάρχει, έστω διακριτικά, αλλά πάντα εντός οπτικού πεδίου των επισκεπτών. Σκέφτεται τι θα πει στην τελετή παράδοσης του υπουργείου. Θα ρωτήσει τον πιο έμπιστο αν πρέπει να αφήσει καμιά αιχμή. Εκείνος θα τον αποθαρρύνει.

Την ίδια στιγμή στα υπηρεσιακά γραφεία κάποιος τηλεφωνεί στο κατάστημα που φτιάχνει αναμνηστικές πλακέτες και δίνει την παραγγελία με το όνομα του απερχόμενου υπουργού. Τα κεντρικά στελέχη βλαστημούν ετοιμάζοντας φακέλους για τους επόμενους και σκέφτονται τι θα φορέσουν στις πρώτες συσκέψεις κατά τις οποίες θα γίνουν μαθήματα στους καινούργιους. Κάποιοι σκληροτράχηλοι ετοιμάζονται για το πρώτο άρπαγμα με τους καινούργιους μετακλητούς που θα εμφανιστούν με ύφος.

Στο επιτελείο του νέου υπουργού επικρατεί δημιουργικός οργασμός. Μπα, καλύτερα σκέτος οργασμός. Ο βασικός συνεργάτης φτιάχνει την ορχήστρα των μετακλητών, στο πολιτικό γραφείο αναρωτιούνται ποιοι θα μετακινηθούν στο υπουργείο, μία κοπέλα σημειώνει να μην ξεχάσουν να πάρουν τη μηχανή του εσπρέσο καθώς στον υπουργό αρέσει συγκεκριμένη μάρκα. Ο αστυνομικός συνοδός απορεί αν θα αναβαθμιστεί σε υπεύθυνο ασφαλείας. Και ο νέος υπουργός απαντά σε συγχαρητήρια μηνύματα – όχι σε όλα, φυσικά. Ετσι ακριβώς. Πώς νομίζετε ότι πορεύονται οι κυβερνήσεις και προχωρούν οι χώρες;

Μητσιάς στο Ηρώδειο
Εδώ θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω τη φωνή της καλής συναδέλφου Μαρίας Παπαδή για να πω ότι σε μία μαγική βραδιά στο Ηρώδειο, ο Μανώλης Μητσιάς διέτρεξε, μαζί με το κοινό, πενήντα χρόνια μουσικής διαδρομής. Αλλά θα ήταν λίγο. Γιατί ακούγοντας όλα αυτά που έχει τραγουδήσει ο Μητσιάς μέσα σε μισό αιώνα, αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είναι, απλώς, ένας σπουδαίος λαϊκός ερμηνευτής. Είναι κιβωτός μιας ολόκληρης εποχής, φορέας πολιτιστικής κληρονομιάς. Και το ταξίδι στον χρόνο έγινε πιο πειστικό καθώς η φωνή του δεν έχει αλλάξει καθόλου, έμεινε συνεπής στις αρχές της διαχρονικής αξίας. Αλλωστε τι άλλο γνωρίζουμε για τον Μητσιά πέρα από τη φωνή του; Μόνο αυτή διέφυγε από το πέπλο της σεμνότητάς του.

Το ρεκόρ του ναυάρχου
Ο Ευάγγελος Αποστολάκης εξασφάλισε μία ιστορική καταγραφή για τα ρεκόρ του. Εγινε ο άνθρωπος που μπήκε σε κυβέρνηση για μία ώρα. Και για ακριβώς το ίδιο διάστημα έγινε αποστάτης για το κόμμα που είχε υπηρετήσει. Τώρα υποθέτω θα αποκατασταθεί. Μπορεί και να έχει θέση στην πρώτη σειρά των εκδηλώσεων με Νίκο Παππά και Ρένα Δούρου. Ο ίδιος λέει ότι επιθυμούσε ευρύτερη συναίνεση. Συγγνώμη, αλλά ακόμα και αν εννοεί αυτό που λέει, δείχνει να μη διατηρεί καλή επαφή με την πραγματικότητα. Συναίνεση από ποιους; Από τον ΣΥΡΙΖΑ; Και για ποιον λόγο; Σε μία κρίσιμη ναυμαχία ο ναύαρχος δείλιασε. Ευτυχώς που αυτή δόθηκε στα νερά της μικροπολιτικής…