ΗΧΟΔΥΝΑΜΑ

Φρίντριχ Γκούλντα: Οι πλήρεις ηχογραφήσεις στην DECCA, 41 CD, 1 bluray audio

Η μοναδικότητα, όπως κι αν εκφράζεται, συνιστά ίσως το πιο σπάνιο χαρακτηριστικό για έναν μουσικό, ειδικά όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με το πιο «βαρύ» και φορτισμένο από πολλές δεκαετίες ερμηνειών ρεπερτόριο.

Η μοναδικότητα ήταν το πιο δυνατό «χαρτί» του Φρίντριχ Γκούλντα. Και για τον μεγάλο πιανίστα διαμορφώθηκε σε συνθήκες εποχές που, από πολλές απόψεις, δεν ευνοούσαν την ανάπτυξή της. Η πιο προφανής διάστασή της ήταν η συνεχής του διάδραση με την τζαζ. Οταν αυτή ξεκίνησε να καλλιεργείται στη Βιέννη της δεκαετίας του ’60, ίσως και λίγο πιο νωρίς, ήταν κάτι μάλλον πρωτόγνωρο για την παγκόσμια πρωτεύουσα της μουσικής. Οχι ότι δεν είχε δει σπουδαίους μουσικούς της τζαζ μέχρι τότε – αν και σίγουρα πολύ λιγότερο απ’ ό,τι το Παρίσι. Εκείνο που δεν είχε δει ποτέ η Βιέννη, ίσως και καμία άλλη μουσική μητρόπολη της εποχής, ήταν έναν πιανίστα που ενώ μπορούσε από την πρώτη στιγμή να κυριαρχήσει στα «άγια των αγίων», στις Σονάτες του Μπετόβεν, όπως και σε κάθε άλλο ρεπερτόριο, έστρεφε το βλέμμα του στην τζαζ και την αντιμετώπιζε ως ισάξια της «κλασικής» μουσικής. Και αυτό δεκαετίες πριν η μουσική βιομηχανία ανακαλύψει την έννοια του κροσόβερ – γιατί για τον Γκούλντα δεν ήταν εκεί το θέμα. Καθόλου. Το θέμα ήταν ότι είχε ανάγκη να βιώσει και αυτή τη μουσική της εποχής του χωρίς τους περιορισμούς κανενός καθωσπρεπισμού – κάτι που πριν από αυτόν, με άλλον τρόπο, έκαναν και ορισμένοι συνθέτες των αρχών του 20ού αιώνα και μετά. Αλλά ερμηνευτές πολύ πιο σπάνια και πιο αργά. Παρά το γεγονός όμως ότι αυτή είναι η πιο προφανής διάσταση της μοναδικότητάς του, δεν ήταν και η μόνη.

Ακόμα και αν ξεχάσει κανείς τη διαρκή εξερεύνηση του Γκούλντα στις «άλλες» μουσικές, θα συναντήσει αμέσως το φιλέρευνο πνεύμα του στις ερμηνείες του στο «κεντρικό» ρεπερτόριο. Εκεί, πρόσφερε μια εκπληκτική εναλλακτική την οποία, ευτυχώς, η DECCA, με τους φωτισμένους παραγωγούς της, διέγνωσε από πολύ νωρίς και επένδυσε σε αυτήν. Και έτσι γεννήθηκε ο πρώτος του κύκλος με τις πλήρεις Σονάτες του Μπετόβεν ήδη στα μονοφωνικά χρόνια, που ακόμα και

σήμερα δεν έχει χάσει τίποτα από την ορμή του. Ο Γκούλντα ήταν τόσο σημαντικός που, αν και σε μια εποχή γεμάτη από πιανίστες-ιερά τέρατα, ηχογράφησε το σύνολο αυτών των έργων από τους πρώτους. Αργότερα επανήλθε για την εξαιρετική μικρή εταιρεία AMADEO. Και είναι ευτύχημα ότι και οι δύο κύκλοι του περιλαμβάνονται σε αυτή την έκδοση, κάτι που δεν συμβαίνει δυστυχώς, κάπως ακατανόητα, με όλες τις ηχογραφήσεις του στην AMADEO.