Σύγκρουση με νέες στρατηγικές

Οσοι κυκλοφόρησαν προχθές στους διαδρόμους της Βουλής κατέληξαν στο συμπέρασμα πως στη συζήτηση για τις πυρκαγιές είδαν κάτι παραπάνω από τα «προσεχώς» του κοινοβουλευτικού χειμώνα που έρχεται. Είδαν σε πρώτη προβολή το έργο που μάλλον θα προβάλλεται ξανά και ξανά στην αίθουσα της Ολομέλειας: το φιλμ που θα πρωταγωνιστεί μια κυβέρνηση η οποία παίζει το χαρτί της συναίνεσης, φροντίζοντας ωστόσο ταυτόχρονα να χρησιμοποιεί τη σύγκριση με το παρελθόν για να αναδεικνύει όσα λογίζει ως ατού της, και μια αντιπολίτευση που ανεβάζει τα ντεσιμπέλ προκειμένου να εξουδετερώσει τελικά το μεγαλύτερο όπλο του πολιτικού της αντιπάλου, το αφήγημα της επιτελικότητας.

Πηγές από το πρωθυπουργικό περιβάλλον έλεγαν πριν ξεκινήσει η συνεδρίαση πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσέρχεται σε αυτή με διάθεση όχι μόνο να ακούσει τις προτάσεις των υπόλοιπων πολιτικών αρχηγών, αλλά και πρόθεση να υιοθετήσει όσες κριθούν ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. Το εργαλείο της συναίνεσης, άλλωστε, είναι ένα που έχει αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμο ως τώρα σε κάθε προσπάθεια του Μαξίμου να διαχειριστεί την κριτική των αντιπολιτευόμενων κομματικών εδρών. Και για πολλούς πολιτικούς αναλυτές πρόκειται για ένα που σίγουρα θα χρειαστεί και τη φετινή πολιτική σεζόν, κατά τη διάρκεια της οποίας θα κληθεί να χειριστεί μια δύσκολη καθημερινότητα με περιορισμούς στους ανεμβολίαστους, αντιδράσεις στους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς και – σύμφωνα με τις προβλέψεις των επιστημόνων – έξαρση των κρουσμάτων του COVID-19.

στρεμμάτα – φερέτρα. Οι παραπάνω πηγές, βέβαια, συμπλήρωναν ότι αν προκληθεί ο Πρωθυπουργός, «ξέρει να απαντήσει». Τα πλάνα του Καναλιού της Βουλής στα οποία συνοψίζει τη σύγκριση της κυβέρνησής του με εκείνη του προκατόχου του στο μέτρημα στρεμμάτων και φερέτρων, λοιπόν, επιβεβαιώνουν πως η σχεδόν πάγια πια στρατηγική της αντίστιξης της παρούσας διακυβέρνησης με αυτήν του Αλέξη Τσίπρα θα συνεχιστεί – αφού δεν είναι λίγοι οι νεοδημοκράτες, εντός κι εκτός κυβέρνησης, που θεωρούν ότι τους δίνει πόντους.

Αλλά και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης συμπύκνωσε στο χειρόγραφο της ομιλίας του τη γραμμή που το κόμμα του δείχνει ότι θα ακολουθήσει από δω και πέρα. Σύμφωνα με την επικρατούσα στην Κουμουνδούρου ανάλυση, οι στάχτες από τις πυρκαγιές του Αυγούστου μουντζούρωσαν το διαχειριστικό – ή επιτελικό αν προτιμάτε – προφίλ του Μητσοτάκη. Ετσι, για πρώτη φορά τους δόθηκε η ευκαιρία να αμφισβητούν ευθέως την κύρια αιτία της υπεροχής του στον δημοσκοπικό δείκτη καταλληλότητας. Εξ ου κι ο ΣΥΡΙΖΑ προτίμησε να μη ζητήσει παραιτήσεις υπουργών και να προσωποποιήσει όλη την ευθύνη για τις ολιγωρίες ή τις αστοχίες του κρατικού μηχανισμού στον Πρωθυπουργό.

Περισσότερη επιτελικότητα. Αυτή η ρωγμή όμως στην επιτελικότητα, που απαντήθηκε από τον Μητσοτάκη με ανακοινώσεις περισσότερης επιτελικότητας, εκλαμβάνεται από τους αριστερούς και ως η ιδανική περίσταση να φωνάξουν πιο δυνατά τις επικρίσεις περί συγκεντρωτισμού, τις οποίες διατύπωναν καιρό. Η συγκέντρωση αρμοδιοτήτων στο πρωθυπουργικό γραφείο μπορεί πλέον – κατά τη συριζαϊκή άποψη – να αναδειχθεί σαν μειονέκτημα επειδή έχουν δημιουργηθεί περισσότερα ευήκοα σε μια τέτοια προσέγγιση ώτα.

Παράλληλα, βέβαια, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα προσπαθήσει να φιλοτεχνήσει το προφίλ της μετριοπαθούς δύναμης που δεν «εργαλειοποιεί τις κρίσεις ή την οργή» – όπως ο πρόεδρος του είχε πει στη δική του συνέντευξη Τύπου για τις φωτιές. Καθώς κι εκείνο της σοβαρής εναλλακτικής, του δεύτερου κόμματος που καταθέτει προτάσεις κι αρθρώνει προγραμματικό λόγο. Τι κι αν η συγκεκριμένη στρατηγική ενέχει πάντα τον κίνδυνο της εκ των έσω υπονόμευσης από τους συριζαίους θιασώτες του πολακισμού;

Για το Κίνημα Αλλαγής, πάλι, τα πράγματα είναι πιο απλά. Το λαλιωτικώς ορισμένο «σκληρό ροκ» παίχτηκε στο κοινοβουλευτικό βήμα από τη Φώφη Γεννηματά, κι εφόσον κρίνεται σαν το καταλληλότερο μέσο για να πλησιάσει το κόμμα τους πρώην ψηφοφόρους του που έχουν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, θα συνεχίσει να ακούγεται. Η Χαριλάου Τρικούπη, άλλωστε, ποντάρει τόσο στα αντιδεξιά αντανακλαστικά τους όσο και στις συνήθεις συριζαϊκές εσωκομματικές παραφωνίες.