Αδελφές

Ως γνήσιος ριζοσπάστης του χαβιαριού ο Γιάνης Βαρουφάκης είδε την πτώση της Καμπούλ στα χέρια των Ταλιμπάν ως «την ημέρα που ο φιλελεύθερος-νεοσυντηρητικός ιμπεριαλισμός ηττήθηκε μια για πάντα». Βέβαια, ανησυχεί για τις γυναίκες του Αφγανιστάν, οπότε τους τιτίβισε «κουράγιο αδελφές μας». Ειλικρινά δεν κατανοώ το κύμα αγανάκτησης που προκάλεσε στο αγγλόφωνο Twitter. Μάλλον φταίει το γεγονός πως οι ξένοι δεν έχουν εντρυφήσει στην ιδεολογική του ασυναρτησία και ασχολούνται στα σοβαρά με τα γραφόμενά του.

Μανιφέστο
Διάβασα κι εγώ το καινούργιο μανιφέστο του Παύλου του Πολάκη για το τι πρέπει να υποσχεθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ώστε να γίνει πραγματικότητα το όνειρο της δεύτερης φοράς Αριστερά – από την κρατικοποίηση μιας «τουλάχιστον» τράπεζας μέχρι την ίδρυση μιας δεύτερης σχολής δικαστών και τη «μαζικοποίηση» του δικαστικού σώματος, γιατί μάλλον παραείναι ελίτ για τα γούστα του. Και συνειδητοποίησα πόσο τυχεροί είναι οι νεοδημοκράτες που έχουν αυτούς τους αντιπάλους.

Τραγωδία
«Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. θα συνεχίσει να ασκεί αυστηρή, προγραμματική κριτική. Αλλά δεν πρόκειται να ξεπεράσουμε τα όρια του πολιτικώς ηθικού. Δεν θα κάνουμε ό,τι έκανε ο κ. Μητσοτάκης που τυμβωρύχησε και ανέβηκε με πολιτικές εξαλλοσύνες στην εξουσία. Δεν βλέπουμε τις τραγωδίες ως ευκαιρία αλλαγής των πολιτικών συσχετισμών». Η δήλωση ανήκει στον Δημήτρη Τζανακόπουλο. Ε, ναι. To κόμμα του προτιμάει να τις προκαλεί τις τραγωδίες – όπως έκανε το 2015 -, όχι να τις εκμεταλλεύεται.

Αισιοδοξία
Σχεδόν τα πάντα στην πολιτική είναι θέμα τάιμινγκ. Ο κανόνας είναι πιθανότατα άγνωστος στον Νότη Μηταράκη, αφού ενώ η Ευρώπη συζητά για τη νέα μεταναστευτική κρίση που σίγουρα θα αντιμετωπίσει λόγω της επικράτησης των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν εκείνος βγάζει δελτία Τύπου προκειμένου να ενημερώσει το πανελλήνιο για το πόσο μείωσε τις ροές και αποσυμφόρησε τα νησιά. Γιατί αυτά «μας επιτρέπουν να ατενίζουμε με αισιοδοξία την επόμενη μέρα». Διαβάζοντας κάτι τέτοια είμαι αισιόδοξος για το μέλλον της απαισιοδοξίας.