Δείχνοντας τον δρόμο

Είναι τρομερό και μόνο να το σκεφτείς. Από τη μία πλευρά, είχαμε τους έλληνες αθλητές που έλαβαν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο να συγκλονίζουν περισσότερο (ακόμα και από τις επιδόσεις τους) με τις δηλώσεις τους, ιδιαίτερα αυτές που αναφέρονταν στις καταστροφικές φωτιές.

Και από την άλλη, να έχεις ανθρώπους (ο Θεός να τους κάνει) που επιμένουν ακόμα και σήμερα για τους δικούς τους λόγους να βάζουν φωτιές!

Είτε από εγκληματική αμέλεια (η βλακεία πλέον έχει τελειώσει ως άλλοθι…), είτε από τρέλα στο μυαλό, είτε αυτό γίνεται από νοήμονες ανθρώπους που βάζουν φωτιά από πρόθεση με στόχο να αποκομίσουν κάτι είτε στο μέλλον, είτε πιο άμεσα.

Ουσιαστικά αυτοί οι (φτωχοί στο πνεύμα και στην ψυχή) άνθρωποι δεν βλέπουν καν πιο μπροστά από τη μύτη τους, για να καταλάβουν ότι αυτό που κάνουν εγκλωβίζει και καταδικάζει πρώτα απ’ όλα το μέλλον των δικών τους παιδιών, συγγενών και όλα τα συναφή.

Από την άλλη πλευρά, πόσο θα θέλαμε να μπορούσαμε να έχουμε δίπλα μας, πιο συχνά, αυτούς τους εξαιρετικούς αθλητές και αθλήτριες (επαναλαμβάνουμε πρώτα σε ψυχικά χαρίσματα, σε χαρακτήρα και σε προσωπικότητα και μετά σε αγωνιστικά πλεονεκτήματα) και να είναι αυτοί μπροστάρηδες σε πρωτοβουλίες για την ίδια τη χώρα.

Να είναι ο αγώνας τους πιο μεγάλος, πιο ξεχωριστός και να μπορούν να καθοδηγήσουν ιδιαίτερα τους νεότερους.

Αν μη τι άλλο, ακόμα και μέσα από τέτοιες κινήσεις και δηλώσεις, σου αφήνουν την ελπίδα ότι αυτή η (δική τους) γενιά θα είναι αυτή (σε μεγαλύτερο κάδρο) που θα οδηγήσουν τη χώρα και τον κόσμο ολόκληρο σε καλύτερες μέρες.

Αυτή η παιδεία που έχουν πάρει από το σπίτι τους αυτά τα παιδιά και τη φυλάνε ως παρακαταθήκη θα ήταν ευχής έργον να εμπνεύσει και εκατοντάδες χιλιάδες άλλους ανθρώπους να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους και να διδάξουν τα παιδιά τους με αυτά τα μηνύματα ζωής που πέρασαν οι ολυμπιονίκες μας.

Συγχαίροντας αντιπάλους για τις νίκες τους, ζητώντας συγγνώμη που πανηγύρισαν μια επιτυχία τους σε ένα τόσο βαρύ κλίμα από τις φωτιές, δείχνοντας τον δρόμο για το πώς πρέπει να είναι το αύριο, τόσο ατομικά, όσο και ομαδικά.