Εμπρησμοί

Η κλιματική αλλαγή, η ανεπαρκής διαχείριση των δασών και η αδυναμία να διορθωθούν λάθη που επαναλαμβάνονται εδώ και δεκαετίες αποτελούν μερικούς από τους λόγους για τους οποίους θρηνούμε για ακόμη μια χρονιά την καταστροφή εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων δάσους σε όλη τη χώρα. Στους λόγους αυτούς πρέπει να προστεθεί και ο εμπρησμός, είτε από ατύχημα είτε από πρόθεση.

Ο πρώτος μπορεί να αποτραπεί μόνο με τη διαρκή ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών. Ο δεύτερος, όμως, απαιτεί αποφασιστικότητα και αυστηρότητα, τόσο στην τιμωρία των δραστών όσο και στη λήψη μέτρων για να μην έχουν λόγους κάποιοι να τους μιμηθούν.

Αυστηρότητα δεν σημαίνει μεγαλύτερες ποινές για τους εμπρηστές, «πραγματικά» ισόβια ή και θάνατος, όπως έχουν φτάσει να λένε μερικοί. Σημαίνει απαρέγκλιτη εφαρμογή των νόμων που υπάρχουν, μέριμνα δηλαδή για να εκτίουν την ποινή τους όσοι καταδικάζονται χωρίς να εκμεταλλεύονται διάφορα παραθυράκια. Το σημαντικότερο όμως είναι να μη «δικαιώνεται» κατά κανέναν τρόπο η πράξη τους, όπως γίνεται κάθε φορά που σε μια καμένη έκταση ξεφυτρώνουν πολυτελείς κατοικίες. Η αναδάσωση που προβλέπει το Σύνταγμα δεν πρέπει να παραμένει στις κυβερνητικές διακηρύξεις.

Πέραν όλων αυτών, όμως, είναι αναγκαία και η συμμετοχή των πολιτών στην προστασία των δασών, είτε από τα ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα είτε από την ακραία ανθρώπινη ανοησία ή κακία. Το κράτος δεν μπορεί να είναι παντού.