Κυπριακό: Ωρα για μία νέα στρατηγική

Με τις τελευταίες προκλητικές ενέργειές του στο Κυπριακό, ο Ερντογάν επεδίωξε την εδραίωση των παράνομων τετελεσμένων. Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι πλέον εξαιρετικά δυσχερής και οδεύει προς επιδείνωση. Είναι, δε, και κρίσιμη για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Τα πράγματα έχουν περιέλθει σε μία φάση όπου η Αγκυρα κλιμακώνει μεθοδικά τις διεκδικήσεις της, η Λευκωσία και η συμπάσχουσα Αθήνα στηλιτεύουν την τουρκική αυθαιρεσία και η διεθνής κοινότητα περιορίζεται να εκδηλώνει ρητορική απαρέσκεια προς την Τουρκία, χωρίς όμως να προχωρεί σε έμπρακτες ενέργειες ανάσχεσης της τουρκικής ορμητικότητας.

Η δημιουργηθείσα νέα κατάσταση καθιστά ακόμα επομένως, επείγουσα και επιτακτικώς αναγκαία τη χάραξη μίας νέας στρατηγικής, με έξοδο από την έως σήμερα πεπατημένη και με καθορισμό νέων στόχων και νέων χειρισμών.

Ειδικότερα απαιτεί:

Την άσκηση μίας περισσότερο επινοητικής διπλωματίας. Με ολιγότερους δισταγμούς στις διεκδικήσεις, με περισσότερη τόλμη στις απαιτήσεις και με ετοιμότητα αποδοχής προτάσεων από όπου και αν αυτές προέρχονται. Ιδίως, εάν πρόκειται για ιδέες προβλέπουσες σχέδια λύσης με προσφορά εδαφικών ανταλλαγμάτων.

Απαιτείται, επίσης, η θαρραλέα και σαφής επιλογή από τη Λευκωσία του επιθυμητού σκοπού της. Δηλαδή, σε τι ακριβώς αποβλέπει και κυρίως εάν όντως και ανεπιφυλάκτως δέχεται ως λειτουργική λύση του ζητήματος τη Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία. Μία λύση που, όπως έχει διαπλασθεί, συνεπάγεται ότι οι τουρκοκύπριοι και οι έποικοι, οι οποίοι θα στηρίζονται απροσχημάτιστα από την εποπτεύουσα και κινούσα τα νήματα Αγκυρα, θα έχουν την ίδια πολιτειακή ισχύ με το συντριπτικά μεγαλύτερο ελληνικό στοιχείο και μάλιστα θα έχουν και δεσμευτική γνώμη μέσω της κεντρικής κυβέρνησης επί των θεμάτων της ελληνοκυπριακής πλευράς.

Εν ολίγοις, επιβάλλεται πλέον η σε βάθος εξέταση όλων των υφισταμένων δυνατοτήτων και επιλογών, ακόμα και των πλέον τολμηρών. Και αν προκριθεί η επιλογή του οδυνηρού συμβιβασμού (Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία), να ενημερωθεί η κοινή γνώμη και να καταβληθεί κάθε πατριωτική προσπάθεια για τη διαφύλαξη της εθνικής αξιοπρέπειας.

Αλλως, να εξεταστούν και άλλες ιδέες που συζητούνται ήδη στην κοινή γνώμη αλλά καμία πολιτική δύναμη δεν έχει το θάρρος να τις συζητήσει με παρρησία.

Εκείνο, πάντως, που επιβάλλεται να τερματιστεί είναι οι αναποτελεσματικές διακηρύξεις. Διότι με την τακτική αυτή θα φτάσουμε στο σημείο να παρακολουθούμε, δυστυχώς, με αμήχανη απογοήτευση τη βαθμιαία και ωμή προώθηση των τουρκικών βλέψεων. Και να μην παραβλέπουμε ότι η ισχυροποίηση της Τουρκίας στην Κύπρο θα έχει οδυνηρές επιπτώσεις και στα θέματα του Αιγαίου.

O Δημήτρης Καραϊτίδης είναι πρέσβης ε.τ.