Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής: Ας πούμε επιτέλους αλήθειες
Μαθήτριες κοιτούν τις βαθμολογίες τους στις φετινές πανελλαδικές εξετάσεις. Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής ήταν για πολλούς άλλη μία δύσκολη εξίσωση
Η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο είναι ένα θέμα που απασχολεί όλες τις ελληνικές οικογένειες. Επενδύονται κόποι και προσπάθειες, κτίζονται μύθοι και γίνεται αντικείμενο μιας διαχρονικής συζήτησης. Μετά τη μεταπολίτευση όλο το πολιτικό σύστημα φρόντισε χωρίς σχεδιασμό να δημιουργήσει πανεπιστήμια και τμήματα σε όλη τη χώρα. Από την άλλη μεριά πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι εισάγονταν στο πανεπιστήμιο χωρίς να έχουν τις απαραίτητες δεξιότητες να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Ενας δείκτης μόνο αξίζει να αναφερθεί, ο οποίος λέει ότι ένας στους τέσσερες εισαχθέντες δεν ολοκληρώνουν τις σπουδές τους, γιατί απλά δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στο επίπεδο των σπουδών.
Η κυβέρνηση εισήγαγε τον θεσμό της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, την οποία όρισαν τα πανεπιστήμια. Με αυτό τον τρόπο, έστω και μηχανικά, τα πανεπιστήμια όρισαν κάποια κριτήρια για το επίπεδο γνώσεων αυτών που θα εισαχθούν. Προφανώς υπάρχουν αστοχίες και λάθη, αλλά η κατάσταση είχε φτάσει σε αδιέξοδο, με την εισαγωγή χωρίς κάποιο έλεγχο στο επίπεδο γνώσεων.
Είναι σίγουρο ότι φέτος οι εισακτέοι θα είναι λιγότεροι και πανεπιστήμια θα έχουν προβλήματα με τον αριθμό των εισακτέων τους. Επομένως τώρα είναι η ώρα των τολμηρών πρωτοβουλιών και μεταρρυθμίσεων, οι οποίες όμως πρέπει να συνοδεύονται από ειλικρίνεια. Τα πανεπιστήμια πρέπει να πάρουν πρωτοβουλίες για αναδιάταξη του ακαδημαϊκού χάρτη και για συμπράξεις με Τοπική Αυτοδιοίκηση, Επιμελητήρια και άλλους φορείς και να δημιουργήσουν ποιοτική μεταλυκειακή εκπαίδευση στενά συνδεδεμένη με τις ανάγκες της τοπικής οικονομίας και αγοράς. Από την άλλη μεριά το πολιτικό σύστημα πρέπει να συναινέσει να πει αλήθειες και να πάρει γενναίες αποφάσεις.
Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε είναι αν θέλουμε πανεπιστήμια υψηλού επιπέδου, των οποίων οι απόφοιτοι βρίσκουν ακαδημαϊκές και επαγγελματικές διεξόδους, δημιουργώντας πολύ καλές θέσεις εργασίας ή πανεπιστήμια που στηρίζουν γκαρσονιέρες και ταχυφαγεία. Η απάντηση στο ερώτημα δείχνει πως σχεδιάζουμε το μέλλον μας ή καλύτερα αν έχουμε μέλλον.
Ο Χρήστος Ι. Μπούρας είναι πρύτανης
του Πανεπιστημίου Πατρών












