Επιμένει στα λάθη του

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς έχει εξαιρετικά σωματικά προσόντα, αγωνιστικά χαρακτηριστικά αλλά και ένα σκληρό work ethic που του εγγυώνται μία πραγματικά μεγάλη καριέρα στα κορτ. Αυτό το γνωρίζουν και το βλέπουν πολύ καλά όσοι μελετούν τη νέα γενιά τενιστών, επισημαίνοντας ότι ο Στέφανος συγκεντρώνει τα περισσότερα κατασκευαστικά πλεονεκτήματα από όλους τους αθλητές της τάξης του ή περίπου.

Αυτό όμως που είναι επίσης πρόδηλο και μάλιστα πολύ πιο εμφανές από τις προοπτικές του στο τένις είναι τα στοιχεία της συμπεριφοράς του. Δεν αρκεί να μιλήσει κάποιος για τον «εκρηκτικό» χαρακτήρα του. Αυτό είναι πολύ εύκολο. Αλλωστε εκρηκτικό χαρακτήρα είχαν τεράστιοι αθλητές, όπως ο Ερίκ Καντονά ή ο Μοχάμεντ Αλι. Αθλητές όμως που άφησαν παρακαταθήκη όχι μόνο τα αγωνιστικά τους κατορθώματα, αλλά κυρίως αυτά που πρέσβευαν εκτός αγωνιστικών χώρων.

Ολοι θυμούνται την κλωτσιά που έριξε ο Καντονά στον νεοναζί Μάθιου Σίμονς αλλά αυτό που όλοι γνωρίζουν είναι για ποιον λόγο συνέβη ό,τι συνέβη σε εκείνο το ματς με την Κρίσταλ Πάλας.

Το Νο3 που χάθηκε
Ο «εκρηκτικός χαρακτήρας» είναι χαρακτήρας όταν οι εκρήξεις του νοηματοδοτούνται από σημαντικούς λόγους και αιτίες, όταν μέσα από τις συγκρούσεις, τις εξάρσεις και τις αντιφάσεις του στέλνει μήνυμα με ισχυρό κοινωνικό περιεχόμενο. Περιεχόμενο που εγείρει μυαλά, συνειδήσεις, που δημιουργεί εναλλακτικές ή – με έναν τρόπο – επαναστατικές ιδέες, έναν νέο τρόπο σκέψης.

Δυστυχώς, για τον Στέφανο αυτό δεν ισχύει. Και αυτό αποδεικνύεται όταν ψάχνεις να βρεις για παράδειγμα κάποιο νόημα σε συμπεριφορές όπως αυτή που επέδειξε προχτές στο ματς με τον Φίλιπ Κραΐνοβιτς στο τουρνουά του Αμβούργου. Τι έκανε εκεί ο Τσιτσιπάς; Βασικά απώλεσε μια τεράστια ευκαιρία να ανέβει στο Νο 3 της παγκόσμιας κατάταξης για πρώτη φορά στην καριέρα του και να χαρούμε όλοι γι’ αυτό. Ομως, έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι, αυτό τελικά είναι το λιγότερο. Γιατί ένα αγωνιστικό μπλακάουτ μπορεί να συμβεί σε όλους. Εχει συμβεί πάμπολλες φορές στον Τζόκοβιτς ή στον Φέντερερ. Με τον καιρό όμως έμαθαν περισσότερες φορές να γυρνάνε ματς από το 2-0 και να νικάνε, παρά να βρίσκονται μπροστά και να τα χάνουν. Ειδικά από αντιπάλους που δεν είναι και τίποτα σπουδαίο όπως ο Κραΐνοβιτς. Ενας μεγάλος αθλητής ξεχωρίζει (και) για τον τρόπο που διαχειρίζεται αυτά τα κενά αγωνιστικά διαστήματα. Δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει σε ένα βράδυ, όμως στην «αθλητική» ηλικία του ο Στέφανος θα μπορούσε να είναι πιο μπροστά σε αυτό το κομμάτι. Και γιατί το λέμε αυτό; Γιατί μπροστά σε μία τέτοια συνθήκη απέναντι στον μέτριο Σέρβο, ο Τσιτσιπάς άρχισε να αντιδράει επιδεικνύοντας νευρική συμπεριφορά, έσπασε τη ρακέτα του, πήρε δεκάλεπτο διάλειμμα για να πάει στην τουαλέτα, μιλούσε την ώρα που παιζόταν πόντος. Ο Κραΐνοβιτς το λιγότερο που θα μπορούσε να πει είναι αυτό ακριβώς αυτό που είπε: «Ελπίζω κάποια στιγμή να ζητήσει συγγνώμη για τη συμπεριφορά του». Και, χωρίς ίχνος υπερβολής, αυτό θα ήταν μία πρόοδος για τον έλληνα τενίστα. Γιατί, ενώ αγωνιστικά ο Τσιτσιπάς έχει εδραιωθεί ανάμεσα στους 10 κορυφαίους τενίστες του κόσμου φιλοδοξώντας πλέον να ανέβει και στον θρόνο του Τζόκοβιτς, στον τομέα της συμπεριφοράς που δεν καταγράφεται από κανένα ranking ήταν και είναι πολύ χαμηλά.

Τα περιστατικά
Και αν συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο, δύσκολα θα μνημονεύεται στο μέλλον ως ένας πραγματικά μεγάλος τενίστας. Δεν είναι λίγα τα περιστατικά που τον έχουν καταγράψει να μην τιμάει – τουλάχιστον – το αγωνιστικό του επίπεδο. Από την πετσέτα που τράβηξε βίαια από ένα ball girl, τις βρισιές στον διαιτητή σε άπταιστα ελληνικά… γαλλικά, το trash talking στον εαυτό του, τον τραυματισμό του πατέρα του, επίσης με μία ρακέτα που τη χτυπούσε όπου έβρισκε από τα νεύρα του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Στέφανος θα φτάσει πολύ ψηλά διότι πολύ απλά δουλεύει ασταμάτητα. Αλλο αυτό όμως και άλλο το πώς θα τον θυμάται ο κόσμος. Γιατί δείγμα εξέλιξης δεν είναι μόνο οι διακρίσεις αλλά και οι συμπεριφορές.