Ο Πολάκης σε γαλάζιο

Ακόμη και αν δεν έχουμε τα στοιχεία για να το υποστηρίξουμε ως διαπίστωση, όλοι μας, πιστεύω, έχουμε την αίσθηση ότι ο κόσμος έχει κάπως σαλέψει, εξαιτίας της πρωτόγνωρης (στη δική μας εποχή) εμπειρίας της πανδημίας. Αυτό το κόστος, το ψυχολογικό, δεν καταμετράται στις στατιστικές που δημοσιεύονται κάθε μέρα. Είναι, κατά κυριολεξία, ανυπολόγιστο. Ωστόσο, δεν είναι απαραιτήτως τραγικό πάντα. Ενίοτε παράγει φάρσα υψηλών αξιώσεων, όπως στην περίπτωση του Ευάγγελου Αντώναρου.

Ο τέως «κύκλος» του Κώστα Καραμανλή του Ακάματου, αντέδρασε στο διάγγελμα του Πρωθυπουργού για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, με τρόπο που ξεπερνά τα όρια και της κακώς νοούμενης ιδιορρυθμίας. Στο πρώτο τουίτ, ο Αντώναρος κάλεσε τον Πρωθυπουργό να κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αν θέλει να επιβάλλει παρόμοια μέτρα, τα οποία «ΔΕΝ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ», όπως βροντοφωνάζει στην τελευταία φράση (αυτό είναι το νόημα των κεφαλαίων: ακούμε στο μυαλό μας τον Αντώναρο να φωνάζει).

Στο δεύτερο τουίτ, μετά από δύο λεπτά, η κατάστασή του έχει επιδεινωθεί ραγδαία. Ο Αντώναρος κραυγάζει (πάντα με κεφαλαία) ένα όχι σε «αυθαιρεσία, αυταρχισμό, εκβιαστικά διλήμματα, διχασμό των Ελλήνων, τακτικές κοινωνικού αυτοματισμού». Καταλήγει με την πρώτη και έμμεση προειδοποίησή του προς την εξουσία: «Καλώ όλους και όλες σε εγρήγορση»! Εδώ σταματώ για να αναρωτηθώ για ποιο λόγο το έχει πάρει τόσο ζεστά ο Αντώναρος. Να σπούδασε γιατρός ή νοσοκόμος κατά την περίοδο της αποστρατείας του το βρίσκω απίθανο. Πιθανότερο θεωρώ να έχει πιάσει δουλειά σε οίκο ευγηρίας…

Πάνω στα δύο λεπτά, να ξανά ο Αντώναρος με το τρίτο του. Τώρα η προειδοποίηση γίνεται έμμεση απειλή και απευθύνεται προσωπικά στον Πρωθυπουργό: «Προειδοποιώ τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ (σ.σ.: ουρλιάζει) να μου αφαιρεί οποιαδήποτε από τις ελευθερίες και τα δικαιώματα που κατέχω συνολικά και αδιαίρετα ως Ελλην πολίτης με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους». Κατόπιν αυτού, ουδεμία αμφιβολία μου μένει πλέον ότι ο Αντώναρος εργάζεται σε οίκο ευγηρίας. Ελπίζω σε ασφαλή θέση για όλους γύρω του.

Επειτα από αυτό, δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει με τον Αντώναρο. Η εξέλιξη της κατάστασής του μας είναι άγνωστη.

Είναι σε καταστολή; Μήπως, τώρα που μιλάμε, να κόβει με τα πόδια τον δρόμο για τον Παρνασσό, για το αντάρτικο; Οπλισμένος με μία ομπρέλα, ενδεχομένως; Είναι τόσο φανερή η παντοειδής (πολιτική, ιδεολογική, πνευματική, ψυχολογική) επίδραση που ασκεί στον Αντώναρο η παρουσία του Πολάκη, ώστε θεωρώ πολύ πιθανό να έχουν και τους ίδιους ήρωες. Εχει σωματοδομή Αρη Βελουχιώτη, έτσι κι αλλιώς. Στην τριχοφυΐα είναι το πρόβλημα, αλλά μπορεί να προμηθευτεί μια ψεύτικη μαύρη γενειάδα – να τη φοράει μόνο τα βράδια στο βουνό, που κάνει ψύχρα, για τα λαιμά του.

Το φρόνιμο θα ήταν πάντως η καλή οργάνωση «Το χαμόγελο του παιδιού» να έβγαζε ένα silver alert για τον Ευάγγελο. «Παχουλός, ηλικιωμένος, φαλακρός» κ.λπ., «ο μικρός Ευάγγελος είναι μόλις 70 ετών» κ.λπ., «δεν δαγκώνει» ή «έχει κάνει το αντιλυσσικό εμβόλιο» κ.λπ., κ.λπ.

ΥΓ. Φαντάζομαι ότι σε αυτή την περιπέτεια της υγείας του Αντώναρου, θα συνέβαλε και το γεγονός ότι δοκιμάζεται η «Επανάσταση» στην Κούβα, από τον κόσμο που ζητάει «τρόφιμα, φάρμακα και ελευθερία» καθώς και ότι τα ΜΜΕ που εκφράζουν τα σκοτεινά κέντρα του καπιταλισμού έχουν βρει ευκαιρία να λοιδορήσουν τα επιτεύγματα του Φιντέλ, που τον τίμησε κοτζάμ Τσίπρας με επικήδειο.

Τέλος, ως προς το μέλλον του Ευάγγελου, εφόσον ασφαλώς έχει αίσιο τέλος η περιπέτειά του, είναι πλέον εξασφαλισμένο: είναι έτοιμος να εκφράσει τον κόσμο της Κεντροδεξιάς στον ΣΥΡΙΖΑ! Απλώς, θα λακίσουν αμέσως όλοι οι άλλοι…

Ο ΠΗΧΗΣ ΣΤΟ ΕΔΑΦΟΣ
Ο Αλέξης Τσίπρας – να του το αναγνωρίσουμε αυτό – έχει ένα σπάνιο χάρισμα: να γίνεται αστείος, συνήθως όταν δεν είναι αυτός ο σκοπός του. Χάρισμα οπωσδήποτε για τους τρίτους που το απολαμβάνουν – δεν ξέρω για τον ίδιο.

Προχθές, λ.χ., τελειώνοντας την ομιλία του στη Θεσσαλονίκη αμόλησε το ωραίο ότι «δεν βρήκαν ούτε μία κατηγορία να μας προσάψουν, γιατί ήμασταν η εντιμότερη κυβέρνηση που πέρασε σε αυτόν τον τόπο». Η παραπομπή του Παππά για το στήσιμο του διαγωνισμού με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος δεν είναι άξια μνείας για τον πρόεδρο. Πλημμέλημα, είπατε; Πταίσμα και πολύ είναι! Ούτε καν αυτό. Παράπτωμα. Είναι σαν να μην έχει γίνει…