Η ψαλίδα που κλείνει

Το Euro 2020 επιβεβαιώνει αυτό που αντιληφθήκαμε στην προηγούμενη διοργάνωση στη Γαλλία: η αύξηση του αριθμού των φιναλίστ όχι μόνο δεν υποβαθμίζει την ποιότητα του τουρνουά με εμφάνιση σκορ μαμούθ εις βάρος των νεοφώτιστων, αλλά προσθέτει περισσότερο σασπένς ενώ βοηθά ώστε να μειωθεί το αγωνιστικό χάσμα μεταξύ των ισχυρών και των υπολοίπων.

Στο Euro της Γαλλίας έκαναν ντεμπούτο σε τελική φάση πέντε ομάδες οι οποίες στο παρελθόν ίσως να μην κατάφερναν να συμμετάσχουν ποτέ.

Ηταν οι Ισλανδία, Β. Ιρλανδία, Ουαλία, Αλβανία και Σλοβακία. Απ’ αυτές μόνο η Αλβανία δεν κατάφερε να περάσει στη φάση των νοκάουτ αγώνων χάνοντας την πρόκριση στη διαφορά τερμάτων. Η Ουαλία ήταν η πιο εντυπωσιακή φτάνοντας μέχρι τα ημιτελικά, ενώ η Ισλανδία απέκλεισε στη φάση των «16» την πανίσχυρη Αγγλία.

Δύο απ’ εκείνες τις πρωτάρες, η Ουαλία και η Σλοβακία, επανήλθαν στη φετινή διοργάνωση, με την πρώτη να περνά ξανά στα νοκάουτ και τους Σλοβάκους να χάνουν την πρόκριση στη διαφορά τερμάτων. Οι δύο νεοφώτιστες του Euro 2020, η Φινλανδία και η Β. Μακεδονία, είχαν επίσης πολύ καλή παρουσία. Οι Φινλανδοί νίκησαν μάλιστα τη Δανία στο παιχνίδι που σημαδεύτηκε από την κατάρρευση του Κριστιάν Ερικσεν και έχασαν την πρόκριση στα νοκάουτ στη διαφορά τερμάτων.

Το πιθανότερο είναι πως κάποιες από τις επτά νεοφώτιστες των δύο τελευταίων Euro θα συμμετάσχουν και στην επόμενη διοργάνωση στη Γερμανία. Η συνεχής παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις ασκεί δυνάμεις στα άκρα της ψαλίδας ώστε να κλείσει η διαφορά που χωρίζει τους ισχυρούς με τους αδύναμους, όπως είχαν προβλέψει οι εμπνευστές της αύξησης των φιναλίστ.

Το επιτυχημένο εγχείρημα του Euro μπορεί να θεωρηθεί ως προπομπός για όσα θα δούμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026, την πρώτη μεγάλη διοργάνωση στην οποία θα συμμετάσχουν 48 φιναλίστ. Ισως τελικά ο Τζιάνι Ινφαντίνο να έχει δίκιο όταν υποστηρίζει πως αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να κλείσει το χάσμα στη δυναμικότητα των ομάδων.