Εθνική υποχώρηση στο μπάσκετ

Ο στόχος μπορεί να μην επιτεύχθηκε (και μάλιστα το όνειρο να τελείωσε με πολύ σκληρό τρόπο και βαριά ήττα από την Τσεχία), αλλά θα πρέπει να είμαστε ειλικρινείς.

Η Εθνική έκανε υπέρβαση που έφτασε μέχρι και τον τελικό του προολυμπιακού με σύνθεση «παραθύρων» και σοβαρές απουσίες πρωτοκλασάτων παικτών και όχι ενός ή δύο άσων, αλλά ολόκληρης πεντάδας και βάλε.

Παταγώδης αποτυχία και μάλιστα σε συνδυασμό και με οικονομική… αφαίμαξη (για τη φιλοξενία της διοργάνωσης) ήταν οι αποκλεισμοί της Σερβίας, της Λιθουανίας, της Κροατίας και του Καναδά στο σπίτι τους και μάλιστα με τις δύο τελευταίες χώρες να μένουν εκτός από τον ημιτελικό!

Ο Ρικ Πιτίνο σαφώς δεν είναι μάγος και κόντρα σε μια πιο πλήρη ομάδα (Τσεχία) δεν μπόρεσε να κάνει τίποτε ουσιαστικά. Το ότι έφτασε ως τον τελικό ήταν κυρίως γιατί κατάφερε να εμπνεύσει τους παίκτες του να βγάλουν τον καλύτερό τους εαυτό απέναντι στον Καναδά, την Κίνα και την Τουρκία. Ως εκεί.

Δυστυχώς σε ένα καλοκαίρι με προολυμπιακό στους άνδρες και Ευρωμπάσκετ στις γυναίκες η ομοσπονδία σερνόταν στο πρωτοδικείο και είναι η μοναδική (από τις μεγάλες) που δεν έχει ακόμα εκλεγμένη διοίκηση πολύ απλά γιατί δεν έγιναν οι εκλογές. Οι οποίες έχουν οριστεί για τις 12 Σεπτεμβρίου αλλά και πάλι… χλωμό το βλέπουμε. Η εποχή Πιτίνο θα περάσει στην ιστορία της Εθνικής ως ένα ξεχωριστό κεφάλαιο (με θετικό το πρόσημο) και ας κρατήσουμε τα λόγια του και τους προβληματισμούς του για το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ. Είχαν μεγάλο ενδιαφέρον, όπως και η ατάκα του πως «δυστυχώς δεν βλέπω πλέον να βγαίνουν παιδιά 17-22 ετών στο ελληνικό μπάσκετ».