Δεν μπορώ να περιμένω

Τέτοιες μέρες, όπως η αυριανή, ξυπνούν τις ωραιότερες μνήμες στην Ελλάδα για τη δική μας 4η Ιουλίου. Οπου δημιουργήσαμε το 2004 στην Πορτογαλία το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό θαύμα στην ιστορία.

Η μικρή Ελλάδα, μόλις στη δεύτερη συμμετοχή της σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα έφτασε στην κατάκτηση του τροπαίου με έναν τρόπο που δεν το έχει κάνει καμία άλλη ομάδα στον πλανήτη.

Επικρατώντας στην πρεμιέρα αλλά και στον τελικό κόντρα στη γηπεδούχο και διοργανώτρια χώρα, την Πορτογαλία (!), που ήταν και το φαβορί όταν έφτασε μέχρι το τελευταίο παιχνίδι.

Η εκπληκτική αρμάδα του Οτο Ρεχάγκελ τρέλανε όλους τους Ελληνες ανά την υφήλιο και στο τέλος κόντεψαν να τρελαθούν και αυτοί με τον θρίαμβο στην Πορτογαλία.

Ο αρχηγός Θοδωρής Ζαγοράκης αναδείχθηκε ο πολυτιμότερος παίκτης, ενώ ο Αγγελος Χαριστέας ήταν ο χρυσός σκόρερ στον τελικό με την Πορτογαλία (1-0), στον προημιτελικό με την πρωταθλήτρια Ευρώπης Γαλλία (1-0) και στον αγώνα των ομίλων με την Ισπανία (1-1).

Ομως υπήρξαν και δύο άλλα πολύ σημαντικά γκολ για την Εθνική μας. Το πρώτο είναι αυτό του Ζήση Βρύζα που μείωσε την έκταση της ήττας μας από τη Ρωσία στο τελικό 2-1 δίνοντάς μας την πρόκριση από τους ομίλους για τα προημιτελικά. Και φυσικά εκείνο το γκολ του Τραϊανού Δέλλα στο φινάλε του ημιχρόνου της παράτασης στον ημιτελικό με την Τσεχία. Ηταν το πρώτο και τελευταίο «ασημένιο» γκολ στην ιστορία της ΟΥΕΦΑ (το γκολ που αν το πετύχεις σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο του πρώτου ημιχρόνου της παράτασης τελειώνει το παιχνίδι).

Στο Ντα Λουζ της Λισαβόνας κόντρα στη μεγάλη Πορτογαλία του Λουίς Φίγκο, του πρωτοεμφανιζόμενου σε μεγάλη διοργάνωση Κριστιάνο Ρονάλντο, του Ρουί Κόστα, του Νούνο Γκόμεζ και του Παουλέτα, η Ελλάδα αντιπαρέταξε το πάθος, την καρδιά, την αυταπάρνηση και το εξαιρετικό πλάνο για μια ακόμα φορά του Οτο Ρεχάγκελ, του ανθρώπου που συγκέντρωσε μια εξαιρετική παρέα παικτών με άφθονο ταλέντο και δυνατότητες και την έκανε μια ανίκητη ομάδα από οποιονδήποτε αντίπαλο φτάνοντας μέχρι τον τελικό θρίαμβο και το τρόπαιο.

Ο Θοδωρής Ζαγοράκης, τέτοιες μέρες, πριν από 17 χρόνια σήκωσε στον ουρανό της Λισαβόνας το «τιμημένο» και μαζί του σήκωσε όλους τους Ελληνες ανά τον πλανήτη.