Πολλαπλά εγκαύματα

Το γνωρίζουν στην κυβέρνηση, το αντιλαμβάνονται και στην αντιπολίτευση. Το «μεταρρυθμιστικό» κρεσέντο του καλοκαιριού και η πολιτική σύγκρουση που έχει ήδη ξεκινήσει, θα κλιμακωθεί και θα συνδεθεί με τη νέα κανονικότητα, υπό την προϋπόθεση ότι θα επιτρέψουν την κορύφωση τα επιδημιολογικά στοιχεία. Αν το κύμα απελευθέρωσης ανακοπεί, κυρίως λόγω της μετάλλαξης Δέλτα, τα πράγματα θα ξαναζυγιστούν. Για το Μέγαρο Μαξίμου είναι προειλημμένη η απόφαση να μην υπάρξει ένα νέο γενικευμένο lockdown, αλλά από την εξίσωση δεν έχουν διαγραφεί τα τοπικά. Αν, για παράδειγμα, τα κρούσματα σε κάποιο νησί ξεφύγουν, η επιστροφή στην καραντίνα του θα είναι αναπόφευκτη. Με μέριμνα τα απαγορευτικά μέτρα να είναι ηπιότερα και να αποτραπεί μια μεγαλύτερη διασπορά. Ιδανικά, στην κυβέρνηση θέλουν να μην ξεφύγει η κατάσταση τουλάχιστον μέχρι τον Σεπτέμβριο.

Στην Κουμουνδούρου, ο Αλέξης Τσίπρας καταστρώνει ένα σχέδιο θερινής αντεπίθεσης με φόντο το «πακέτο» των νομοσχεδίων που έρχονται μέσα στο Ιούλιο. Ακόμη κι αν το Εργασιακό δεν προκάλεσε τα ρήγματα που προσδοκούσαν, οι πρώτες οργανωμένες κινητοποιήσεις θεωρούν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι ένα κέρδος. Το Ασφαλιστικό και η ιδιωτικοποίηση της επικούρησης προσφέρουν υλικό για αντιπολίτευση με αριστερό πρόσημο. Οπως και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που εκτιμάται ότι ανοίγει δρόμους για συμπράξεις της Κουμουνδούρου με τις διμοιρίες των συνδικαλιστών. Στην περίπτωση, ωστόσο, που η πολιτική σύγκρουση μεταφερθεί εκ νέου στο πεδίο της πανδημίας, ο Τσίπρας πέραν της αναζήτησης επιχειρημάτων για να σηκώσει την απαραίτητη σκόνη, θα βρει μπροστά του και το πρόβλημα Πολάκη. Στον έβδομο όροφο της Κουμουνδούρου η διαχείριση του Παύλου Πολάκη εξελίσσεται σε έναν δισεπίλυτο γρίφο – με τις επιλογές να κινούνται μεταξύ της ρήξης και της αδιαφορίας. Στην πρώτη περίπτωση, είναι προφανές ότι θα χρειαστούν αντίδοτα σε ακόμη ένα εσωκομματικό πρόβλημα, στη δεύτερη η σκόνη θα σπρωχτεί κάτω από το χαλί. Η τρίτη λύση, της απόφασης να αλλάξει ρότα ο Πολάκης και να πάψει να δοκιμάζει τις αντοχές της Κουμουνδούρου, σχεδόν όλοι έχουν αποδεχθεί ότι δεν υπάρχει στον ορίζοντα.

Ο αψύς Σφακιανός διαγράφει από καιρό μια ανεξέλεγκτη τροχιά και η τοξικότητά του προκαλεί εγκαύματα στον ΣΥΡΙΖΑ, όπως παραδέχεται και ο Τσίπρας σε συνομιλητές του. Το τελευταίο προεδρικό «άδειασμα» για το αντάρτικο Πολάκη απέναντι στους εμβολιασμούς, κρίθηκε μονόδρομος, καθώς δεν δίνει μόνον τροφή στην κυβέρνηση και στη γαλάζια «ομάδα αλήθειας», αλλά προκαλεί και εσωτερικούς τριγμούς που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δεν πήρε τυχαία τη σκυτάλη στη Βουλή, «διαγράφοντας» επί της ουσίας τον Πολάκη για αντικομματική συμπεριφορά. Ο ανεμβολίαστος χειρουργός και πρώην υφυπουργός Υγείας δεν ενισχύει κάποια πολεμική κατά της κυβέρνησης που θα μπορούσε να συνεγείρει κι ένα αριστερό ακροατήριο, αμφισβητεί ανοικτά τις επίσημες θέσεις του κόμματος. Η «προσωπική θέση» του και η θεωρία για τα μονοκλωνικά αντισώματα που οχυρώνουν από τον κορωνοϊό, δεν συγκινούν κανέναν. Απεναντίας καταγράφεται ως «ψεκασμένη» αντίδραση που υπονομεύει κάθε αρμόδιο στέλεχος στην Κουμουνδούρου που έχει πάρει κατηγορηματικά – και εμπράκτως – θέση υπέρ της αναγκαιότητας των εμβολιασμών. Με την πολεμική κατά των εμβολίων, για πρώτη φορά ο Πολάκης δεν βάζει απέναντι τον Μητσοτάκη, αλλά τον Τσίπρα – που «ψέγει» την κυβέρνηση ότι έχει καθυστερήσει και εδώ και «ξεστοκάρει» εμβόλια.

Για προσωπικούς και πολιτικούς λόγους, ωστόσο, η ρήξη με τον Πολάκη δεν προκρίνεται από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Το «άδειασμα» για τα εμβόλια, έστω και χωρίς αναφορά στον Σφακιανό, αποτελούσε κυρίως μια άσκηση εσωκομματικής ισορροπίας, για τον κατευνασμό του Τσακαλώτου, του Φίλη ή του Ξανθού. Ο Πολάκης εξακολουθεί να κινείται ως ισχυρός βραχίονας του «προεδρικού» διδύμου Παππάς – Σπίρτζης και ως σημαιοφόρος των πληβείων απέναντι στους πατρικίους, εντός κι εκτός Κουμουνδούρου. Αλλά το τοπίο είναι πλέον προβληματικό και τα επόμενα επεισόδια με πρωταγωνιστή τον Πολάκη μπορεί να προκαλέσουν εξελίξεις. Ιδίως εάν η τοξικότητα προκαλέσει εγκαύματα και στον Τσίπρα.