Δικαίωση

Θα μπορούσε να είναι τίτλος από επιφυλλιδογραφία το «Η δικαίωση του Κωστή Χατζηδάκη», άλλα δεν είναι. Για την ακρίβεια, δεν είναι έτσι ακριβώς. Αν κάποιος αισθάνεται δικαιωμένος δεν είναι ο υπουργός Εργασίας, άλλα ο προϊστάμενός του, πρόεδρος Κυριάκος, ο οποίος τον τοποθέτησε στο συγκεκριμένο υπουργείο, και τώρα νιώθει πως έκανε μια ολόσωστη επιλογή.

Με χαμηλές πτήσεις στον προηγούμενο τομέα ευθύνης του, στο ναρκοπέδιο του υπουργείου Ενέργειας, Περιβάλλοντος κ.λπ. κ.λπ., ο Χατζηδάκης ήταν από τις «σιγουράτζες» προς μετακίνηση από τη θέση του, όποτε και αν γινόταν ανασχηματισμός. Λίγο πριν τον επιχειρήσει, ο πρόεδρος Κυριάκος τον κάλεσε και του ανακοίνωσε ότι προτίθεται να τον τοποθετήσει στη θέση του υπουργού Βρούτση, άλλα με συγκεκριμένη αποστολή: να τρέξει τις συντάξεις, να κινητοποιήσει τον μηχανισμό του ΕΦΚΑ, να περάσει το εργασιακό και να παρουσιάσει και το καινούργιο ασφαλιστικό (νομοσχέδιο). «Πιστεύεις ότι θα τα καταφέρεις;» τον ρώτησε.

Ο Χατζηδάκης απάντησε καταφατικά, και το αποδεικνύει τώρα, σχεδόν επί καθημερινής βάσεως.

Και ο πρόεδρος Κυριάκος επαίρεται γι’ αυτή την επιλογή, διότι το «πουλέν» Κωστής τού λύνει πολλά προβλήματα και επιπλέον δείχνει αποφασισμένος να μη χαλαρώσει ρυθμούς σε έναν χώρο από πολλών ετών πονεμένο και κακοτράχαλο.

Εννοείται πως το λέει παντού ότι «ο Κωστής τα πάει εξαιρετικά»…

Μίσος

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αγαπάει τον Τύπο. Οσοι ασκούμε αυτό το επάγγελμα το ξέρουμε από πρώτο χέρι. Ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε τον αγαπάει, ούτε τον σέβεται. Επίσης δεν υπολήπτεται ούτε τον Τύπο ούτε τους ανθρώπους του. Η «γραμμή» του ΣΥΡΙΖΑ – τη γνωρίσαμε καλά, και μερικοί εξ ημών περισσότερο, στη διάρκεια της καταστροφικής του διακυβέρνησης – είναι πως «όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εχθρός μας».

Αυτό κανονάρχησε ο αρχηγός, αυτό ακολουθούν οι πιστοί του – όπως μπορεί κανείς να το διαπιστώσει από τις άθλιες επιθέσεις που εξαπολύουν σε κάθε ευκαιρία.

Αυτή τη φορά, η «ευκαιρία» τούς δόθηκε με αφορμή το έγκλημα στα Γλυκά Νερά και τις λαθεμένες εκτιμήσεις της αστυνομίας ότι λόγω της πρωτοφανούς σκληρότητας και των συνθηκών που περιέγραφε ο Μπάμπης για να παραπλανήσει τις αστυνομικές έρευνες, οι δράστες μπορεί να ήταν ξένοι.

Στη λογική ότι πολλά εγκλήματα αυτού του είδους είχαν ως δράστες γεωργιανούς, αλβανούς εγκληματίες κ.λπ. κ.λπ. Δεν ήταν όμως έτσι αυτή τη φορά. Δράστης ήταν ένας, και Ελληνας. Ε, αυτό έδωσε την ευκαιρία σε 40 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτοβουλία της γνωστής μας από τα «έργα πολιτισμού» που κατά καιρούς… διαπράττει κυρίας Σίας (Αναγνωστοπούλου), να καταθέσουν ερώτηση στον αρμόδιο υφυπουργό Θόδωρο Λιβάνιο. Ο Λιβάνιος καλείται να απαντήσει επί των εξής χυδαία εχθρικών και αφοπλιστικά ξεκάθαρων ως προς τη «γραμμή» ΣΥΡΙΖΑ για τον Τύπο δύο ερωτημάτων:

– Με ποιον τρόπο θα αντιμετωπίσει το ακραίο φαινόμενο που καλλιεργούν τα ελληνικά ΜΜΕ; (!!!)

– Με τι μέτρα δεσμεύεται να περιφρουρήσει και να σταματήσει τις διαρροές σε μέσα μαζικής ενημέρωσης στοιχείων που παραβιάζουν την ιδιωτική ζωή και την αξιοπρέπεια των πολιτών; (!!!)

Εκείνη η ΕΣΗΕΑ που περιέρχεται σχεδόν επί καθημερινής βάσεως σε καθεστώς απόλυτης ανυποληψίας, δεν θα κάνει τίποτε να απαντήσει επ’ αυτών των αθλιοτήτων, διερωτώμαι. Οντως πιστεύει και εκείνη ότι τα ελληνικά ΜΜΕ καλλιεργούν ρατσιστικό, σεξιστικό, μισαλλόδοξο και ξενοφοβικό λόγο;(!!)

Σχολή

Περί της μορφώσεως της κυρίας Νοτοπούλου είχαμε διαμορφώσει άποψη από την περίοδο που ως μέλος της κυβέρνησης του «Λεγάμενου»… κυβέρνησε (και αυτή!) τη χώρα! Οιονεί παράδειγμα ότι σε αυτόν εδώ τον τόπο όπου ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα μπορεί να συμβούν τα πάντα – και το συγκεκριμένο, το οποίο άλλωστε και συνέβη – η κυρία Νοτοπούλου αυτή την περίοδο είναι τομεάρχης Τουρισμού του ΣΥΡΙΖΑ. Αντλώ από δήλωσή της για την ομιλία του πρωθυπουργού Κυριάκου στη γενική συνέλευση του ΣΕΤΕ συγκεκριμένο απόσπασμα ενδεικτικό της οίησης και της αλαζονείας από την οποία έχει πληγεί εξαιτίας της απότομης ανόδου της στην πολιτική:

«Εδώ και μήνες καταθέσαμε πλέγμα προτάσεων και καλέσαμε την κυβέρνηση να αναλάβει πρωτοβουλίες για να προλάβει τα χειρότερα. Τώρα που η ανικανότητα και η έλλειψη σχεδίου δεν κρύβονται άλλο, αντί για πλοία με τουρίστες, ο κ. Μητσοτάκης πετά σωσίβια στη θάλασσα των ευθυνών του, μπας και σωθεί».

Σχολή έχει κάνει ο «Λεγάμενος»…

Προβλέψεις

Η δεξιά της… δεξιάς, η πιο δεξιά δεν γίνεται, συντηρεί ένα site το οποίο κατά καιρούς ταυτίζεται, με όσα εκτοξεύει κατά της κυβέρνησης, με τον ΣΥΡΙΖΑ, για να αποδειχθεί ότι όταν ο στόχος είναι ίδιος, οι πορείες παύουν να είναι παράλληλες. Ενώνονται. Το συγκεκριμένο site λοιπόν, με άρθρο το οποίο μυρίζει από μακριά ότι το έχει γράψει αστέρας της «χρυσής» καραμανλικής περιόδου της ΝουΔού (με μικρή θητεία σε κρατικό οργανισμό…), επιτίθεται για χιλιοστή εβδομηκοστή τρίτη φορά στον πρόεδρο Κυριάκο, με φρασεολογία και επιχειρήματα επιπέδου καφενείου της Δυτικής Αττικής.

Τον καταλαβαίνω τον άνθρωπο. Κάποτε είχε εντάξει τον εαυτό του στους φερέλπιδες της πολιτικής, άλλα έμεινε με την αυτοένταξη – η πορεία αποδείχθηκε μάλλον καταστροφική.

Από ολόκληρο τον λίβελο, που δημοσιεύθηκε στο site Antinews, θα μεταφέρω την κατακλείδα, το υστερόγραφο, στο οποίο ο συγγραφέας του άρθρου κάνει προβλέψεις δίκην… Χορταρέα, ως έχων το κληρονομικό χάρισμα. Γράφει, σχετικά:

«Το γεγονός ότι θα συντριβεί ο Μητσοτάκης δεν σημαίνει ότι θα επανέλθει ο Τσίπρας. Απλώς θα… πατώσουν αμφότεροι, θα αναγκαστούν να συγκυβερνήσουν μπας και διασωθούν… και κάπου εκεί θα… τελειώσουν. Τι μέλλει γενέσθαι μετά την πανωλεθρία, άγνωστο. Τουλάχιστον θα έχουμε απαλλαγεί από δυο ανίκανα και εθνομηδενιστικά παιδαρέλια. Δεν το λες και λίγο…».

Μόνο ότι θα πατώσουν οι δύο και θα αναλάβει ο θείος Γιώργος (Τράγκας) δεν μας λέει, αλλά ευελπιστώ ότι θα το κάνει σε δεύτερο χρόνο. Αν δεν την κάνει και αυτός με ελαφρά πηδηματάκια από το νέο Κίνημα (της δεξιάς)…

Βιβλίο

Πολυγραφότατος ο πρόεδρος Προκόπης (Παυλόπουλος). Το καινούργιο του έργο, το οποίο μπορεί κανείς να εντάξει ακόμη και στις εορταστικές εκδόσεις για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του ’21, επιγράφεται «Τα συνταγματικά θεμέλια του νεότερου Ελληνικού Κράτους», κυκλοφορεί ήδη από τις εκδόσεις Ευρασία, και μέσα σε 223 σελίδες ο πρόεδρος Προκόπης κάνει μια περιεκτική ιστορική αναδρομή στις συνταγματικές ρίζες, πάνω στις οποίες βασίστηκε η ίδρυση του Νεότερου Ελληνικού Κράτους, το 1830, με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου. Ο πρόεδρος Προκόπης ξεκινάει από κείμενα του Ρήγα Φεραίου, που υπενθυμίζουν το «συνταγματικό όραμά» του και ακολουθούν αναλύσεις για τα κείμενα των «Τοπικών Πολιτευμάτων», δηλαδή των «τοπικών συνταγμάτων» της Σάμου, της Ανατολικής και της Δυτικής «Χέρσου Ελλάδος», της Πελοποννησιακής Γερουσίας και της Κρήτης. Τέλος, εκτενέστερη αναφορά γίνεται στα «προσωρινά» Συντάγματα της Επιδαύρου (1822) και του Αστρους (1823), ιδίως δε στο οριστικό Σύνταγμα της Τροιζήνας του 1827, στο λεγόμενο «Πολιτικόν Σύνταγμα της Ελλάδος». Επ’ αυτού κάνει μια ολόκληρη αιτιολογική αναφορά στην απόφαση του Ιωάννη Καποδίστρια να το αναστείλει, προκειμένου να τα φέρει βόλτα με τον επαναστατημένο (ακόμη) κατά πάντων λαό…

Καλοκαιράκι είναι, νομίζω δεν είναι κακή επιλογή για συντροφιά…